Sukta 27

Mantra 1

एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः ॥

ഈ കവി, സുസ്തുത (നന്നായി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ), പവിത്ര (ശോധക)ത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; താനേ പുനാന (ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ) ആയി, സ്രിധഃ—വക്രതയും ഹാനിയും വരുത്തുന്ന ശക്തികളെ—അടിച്ചു അകറ്റുന്നു.

Mantra 2

एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः ॥

ഈ സോമൻ ഇന്ദ്രനും വായുവിനുമായി പവിത്രത്തിൽ (പവിത്രകത്തിൽ) സർവജിത്—സ്വർലോകവിജയി—ആയി ചുറ്റും ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു; ദക്ഷതയെ സാധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശക്തിയും യുക്തമായ കൗശലവും നിറവേറ്റുന്നവൻ.

Mantra 3

एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित् ॥

ഈ സോമൻ—വൃഷാ, പിഴിഞ്ഞെടുത്തവൻ—മനുഷ്യബലങ്ങളാൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ ദിവ്യാകാശത്തിന്റെ മസ്തകവും ശിഖരവും ആകുന്നു; നമ്മുടെ അന്തർവനങ്ങളിൽ വിശ്വവിത്—എല്ലാം അറിയുകയും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—ആകുന്നു.

Mantra 4

एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः ॥

ഈ പവമാന ഇന്ദു ഗവ്യൂ—പ്രകാശമുള്ള പശുക്കളെ അന്വേഷിക്കുന്നവൻ—ആയി ഘോഷിക്കുന്നു; ഹിരണ്യയു—സ്വർണപ്രകാശത്തിനായി ആകാംക്ഷിക്കുന്നവൻ—അവൻ സത്രാജിത്, അസ്തൃതഃ—അവിച്ഛിന്ന യുദ്ധത്തിൽ അച്യുതവിജയി—ആകുന്നു.

Mantra 5

एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः ॥

ഈ സോമൻ—പവമാനൻ—സൂര്യനോടൊപ്പം ഹസിക്കുന്നു, മനസ്സിന്റെ ദ്യൗവിൽ; പവിത്രത്തിന്മേൽ അവൻ മത്സരവും മദവും ആകുന്നു—സത്യത്തിലേക്ക് ഓടിപ്പിക്കുന്ന പരമാനന്ദോന്മാദം.

Mantra 6

एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा ॥

ഈ മഹാബലവാൻ മധ്യാകാശത്തിൽ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു—വൃഷഭൻ, ഹരി ശക്തി; പവമാന ഇന്ദു ഇന്ദ്രനിലേക്കു നീങ്ങുന്നു, നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ദീപ്തശക്തിയുടെ അധിപനെ ബലപ്പെടുത്താൻ.