Sukta 27

Mantra 1

एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः ॥

ఈ కవి, సుప్రశంసితుడు, పవిత్రంపై (శుద్ధికరించే వడపోతపై) ఆనందిస్తాడు; తనను తాను పవిత్రం చేసుకుంటూ, వంకరతనము మరియు హానికర శక్తులను కొట్టి దూరం చేస్తాడు.

Mantra 2

एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः ॥

ఈ (సోముడు) ఇంద్రునికీ వాయువుకీ, స్వర్జిత్ (స్వర్గవిజేత)గా, పవిత్రం (వడపోత)-లో చుట్టూ పోయబడుతున్నాడు—దక్షతను సాధించేవాడు, శక్తిని సిద్ధిచేయువాడు.

Mantra 3

एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित् ॥

ఈ సోముడు—వృషా (వృషభబలం)గా పిండబడినవాడు—నరశక్తులచే ముందుకు నడిపించబడుతున్నాడు; అంతరంగా దివః (ఆకాశ) మూర్ధా-శిఖరమవుతాడు; మన అంతర్వనాలలో విశ్వవిత్—సర్వాన్ని తెలిసి కనుగొనేవాడు—అవుతాడు.

Mantra 4

एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः ॥

ఈ పవమాన ఇందు—గవ్యుః (దీప్త గోసంపదలను అన్వేషించేవాడు)గా—ఉచ్చస్వరంతో కేక వేస్తాడు; హిరణ్యయుః (సువర్ణప్రకాశాన్ని కోరేవాడు)గా, అతడు సత్రాజిత్—నిరంతర సంగ్రామంలో అచ్యుత విజేత—అస్తృత (అచల/అపరాజిత)గా ఉంటాడు.

Mantra 5

एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः ॥

ఈ పవమాన సోముడు సూర్యునితో కలిసి హాస్యమయంగా ప్రకాశిస్తూ, మనోమయ ద్యౌపై అధిష్ఠితుడై ఉంటాడు. పవిత్రం (వడపోత) మీద అతడు మత్సర—మద—ఆనందోన్మాదముగా మారుతాడు.

Mantra 6

एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा ॥

ఈ శుష్మీ (బలవంతుడు) అంతరిక్షంలో వేగంగా దూసుకుపోతూ ముందుకు సాగుతాడు—వృషభుడు, హరి (తామ్ర-సువర్ణ తేజస్సు). పునాన ఇందువు ఇంద్రుని వైపు గమనం చేస్తాడు.