Sukta 27

Mantra 1

एष कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्नप स्रिधः ॥

இந்த கவி, நன்கு புகழப்பட்டவன், பவித்ரத்தின் (சுத்திகரிப்பான்/வடிகட்டி) மீது மகிழ்கிறான்; தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, வளைவுத்தன்மை மற்றும் தீங்கின் சக்திகளைத் தாக்கி அகற்றுகிறான்.

Mantra 2

एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित्परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः ॥

இந்த (சோமன்) இந்திரனுக்கும் வாயுவிற்கும், ஸ்வர்ஜித் (சுவர்கத்தை வெல்வோன்) ஆக, பவித்ரம் (வடிகட்டி)-இல் சுற்றிலும் ஊற்றப்படுகின்றான்—தக்ஷத்தைச் சாதிப்பவன், வல்லமையை நிறைவேற்றுபவன்.

Mantra 3

एष नृभिर्वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित् ॥

இந்த சோமன்—வ்ருஷா (காளை-வலிமை) ஆகப் பிழிந்தெடுக்கப்பட்டவன்—மனித சக்திகளால் முன்னே நடத்தப்படுகிறான்; உள்ளிருந்து அவன் திவத்தின் (வானத்தின்) மூர்த்தா-சிகரம் ஆகிறான்; மேலும் நம் அந்தர்வனங்களில் விஷ்வவித்—அனைத்தையும் அறிந்து கண்டுபிடிப்பவன்—ஆகிறான்.

Mantra 4

एष गव्युरचिक्रदत्पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः ॥

இந்த பவமான இந்து—கவ்யுஃ (ஒளிமிகு பசுக் கூட்டங்களை நாடுபவன்) ஆக—உயர்ந்த குரலில் முழங்குகிறான்; ஹிரண்யயுஃ (பொன்-ஒளியை நாடுபவன்) ஆக, அவன் சத்ராஜித்—தொடர்ந்த போரில் தளராத வெற்றியாளர்—அஸ்த்ருத (அசையாத/அபராஜித) ஆவான்.

Mantra 5

एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः ॥

இந்த பவமான சோமன், சூரியனுடன் சேர்ந்து புன்னகைபோல் ஒளிர்ந்து, மனமயமான த்யௌவில் நிலைகொள்கிறான். பவித்ரம் (வடிகட்டி) மீது அவன் மத்ஸர—மத—ஆனந்த மயக்கமாக ஆகிறான்.

Mantra 6

एष शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुरिन्द्रमा ॥

இந்த சுஷ்மி (வல்லமைமிக்க)வன் அந்தரிக்ஷத்தில் வேகமாய் பாய்ந்து முன்னே செல்கிறான்—விருஷபன், ஹரி (செம்பொன் ஒளி). புனிதமாவதான இந்து இந்திரனை நோக்கிச் செல்கிறான்.