Sukta 15

Mantra 1

एष धिया यात्यण्व्या शूरो रथेभिराशुभिः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम् ॥

ഈ ശൂരൻ സൂക്ഷ്മ ധീ (ധിയാ) യാൽ വേഗമുള്ള രഥങ്ങളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രന്റെ നിഷ്കൃതത്തിലേക്ക് പോകുന്നു—വിജയബലത്തിന്റെ വിമുക്തമായ വിസ്തൃതിയിലേക്കു.

Mantra 2

एष पुरू धियायते बृहते देवतातये । यत्रामृतास आसते ॥

ഈ സോമൻ അനേകം ധീ-ജാഗ്രതകളോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു—ബൃഹത് (വിശാലം) ദിശയിലേക്കും ദേവതാതി (ദൈവീ പരിപൂർണത) യിലേക്കും; അവിടെ അമൃതാസഃ, അമരശക്തികൾ, ഞങ്ങളിലകത്ത് ആസനം എടുക്കുന്നു.

Mantra 3

एष हितो वि नीयतेऽन्तः शुभ्रावता पथा । यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः ॥

ഈ സോമൻ സ്ഥാപിതനായിട്ട്, ദീപ്തമായ പാതയിലൂടെ അകത്തേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു; പിഴിയുന്ന ശക്തികൾ അവനെ തള്ളിത്തള്ളി അവന്റെ യഥാർത്ഥ ഗതിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ.

Mantra 4

एष शृङ्गाणि दोधुवच्छिशीते यूथ्यो वृषा । नृम्णा दधान ओजसा ॥

ഈ സോമൻ, കൂട്ടത്തിന്റെ വൃഷഭൻ, തന്റെ കൊമ്പുകൾ കുലുക്കി സ്വയം മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു; നൃമ്ണവും ഓജസ്സും ധരിച്ചു—പുരുഷവീര്യവും ബലവും നിറഞ്ഞവനായി.

Mantra 5

एष रुक्मिभिरीयते वाजी शुभ्रेभिरंशुभिः । पतिः सिन्धूनां भवन् ॥

ഈ സോമൻ സ്വർണ്ണദീപ്തികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് മുന്നേറുന്നു; തന്റെ ശുദ്ധ കിരണങ്ങളോടെ വാജിയായി ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി വഹിച്ച്, സിന്ധുക്കളുടെ പതി ആകുന്നു.

Mantra 6

एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाँ अति । अव शादेषु गच्छति ॥

ഈ സോമൻ വസുക്കളെ—സമ്പത്തുകളെ—പാനം ചെയ്യുന്നു; കഠിനസ്ഥാനങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച്, ദൃഢാധാരമുള്ള ആസനങ്ങളിലേക്കു താഴെ ചെന്നു, ജീവിതത്തിലെ ലഭ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 7

एतं मृजन्ति मर्ज्यमुप द्रोणेष्वायवः । प्रचक्राणं महीरिषः ॥

അവനെ അവർ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു—ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടവനെ—ദ്രോണങ്ങൾ (വാറ്റുകൾ) സമീപത്ത്; അന്വേഷിക്കുന്ന ആയുക്കൾ അവനെ ഗതിയിൽ ആക്കുന്നു; പോഷണത്തിന്റെയും ശക്തിയുടെയും മഹത്തായ പ്രേരണകൾ അവന്റെ പിന്നാലെ ചക്രംപോലെ തിരിയാൻ തുടങ്ങുന്നു.

Mantra 8

एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः । स्वायुधं मदिन्तमम् ॥

ഈ തന്നെയെ പത്ത് വേഗമുള്ള കൈകൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ഏഴ് പ്രചോദിത ധീതികൾ (ചിന്തകൾ) കൂടി; അവൻ സ്വയം-ആയുധധാരി, അത്യന്തം മദിന്തമ—അന്വേഷകനിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ആയുധമാകുന്ന ആനന്ദം.