Sukta 15

Mantra 1

एष धिया यात्यण्व्या शूरो रथेभिराशुभिः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम् ॥

Yeh veer apni samajh se aage badhta hai. Tez rathon mein baith ke jaldi chalta hai. Woh Indra ke khule maidan ki taraf ja raha hai. Yeh woh jagah hai jahan jeet ki taakat aazad hoti hai.

Mantra 2

एष पुरू धियायते बृहते देवतातये । यत्रामृतास आसते ॥

Yeh Soma kitni baar jaagta hai, bahut sochon ke saath. Woh badi jagah ki taraf jaata hai, bhagwan ki taraf. Jahan amar log baithte hain, wahin yeh pahunchta hai.

Mantra 3

एष हितो वि नीयतेऽन्तः शुभ्रावता पथा । यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः ॥

Yeh Soma andar le jaaya jaata hai. Chamakti raah par sahi jagah par. Jab log use daba ke aage badhaate hain, tab woh apna raasta pakadta hai.

Mantra 4

एष शृङ्गाणि दोधुवच्छिशीते यूथ्यो वृषा । नृम्णा दधान ओजसा ॥

Yeh Soma jaise bail apne seeng hilata hai. Woh khud ko tez karta hai. Usme badi taakat hai, aur woh apna raj karata hai.

Mantra 5

एष रुक्मिभिरीयते वाजी शुभ्रेभिरंशुभिः । पतिः सिन्धूनां भवन् ॥

Yeh Soma sona pehan ke aage badhta hai. Uski chamak aur kirnein saaf dikhti hain. Woh nadiyon ka malik ban jaata hai, yani bahane wali taakaton ka.

Mantra 6

एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाँ अति । अव शादेषु गच्छति ॥

Yeh Soma sab dhan ko pee ke andar le leta hai. Woh kathin jagahon ko paar karke neeche jaata hai. Wahan pakki jagah par jaake baithta hai. Zindagi mein jo milta hai, use pakka kar deta hai.

Mantra 7

एतं मृजन्ति मर्ज्यमुप द्रोणेष्वायवः । प्रचक्राणं महीरिषः ॥

Log usey saaf karte hain, kyunki woh saaf hona zaroori hai. Yeh kaam bade bartan ke paas hota hai. Jo log dharam dhundhte hain woh usey chalate hain. Phir bada poshan aur taakat paida hoti hai.

Mantra 8

एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः । स्वायुधं मदिन्तमम् ॥

Is Soma ko das tez haath saaf karte hain. Saath sochne wali baatein bhi usey saaf karti hain. Woh khud apna astra rakhta hai. Sabse zyada nasha dene wala hai, jo bhagwan ka kaam karta hai.