
Sukta 7.87
Vasiṣṭha (traditional for RV 7.87)
Triṣṭubh
വസിഷ്ഠൻ ഉച്ചരിച്ച വരുൺസ്തുതിയായ ഈ സൂക്തം, ഋതത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാതാവായ ദേവനെ പുകഴ്ത്തുന്നു—സൂര്യന്റെ പാത കൊത്തിയൊരുക്കി സ്ഥാപിച്ചവനും, നദികളെ ക്രമബദ്ധമായ പ്രവാഹപഥങ്ങളിൽ ഒഴുകുമാറാക്കിയവനും. ഇത് സർവ്വലോകനിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്ന് ഗൂഢോപദേശത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു: വരുൺ “അലംഘ്യമായ പശു” എന്ന കാവൽരഹസ്യവും, വാക്കിന്റെ മറഞ്ഞ പാദവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവസാനം, അദിതിയുടെ നിയമങ്ങളുടെ കീഴിൽ കരുണയും നിർദോഷതയും ദീർഘകാല ക്ഷേമവും അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സമാപിക്കുന്നു.
Mantra 1
रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीॠतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः ॥
വരുണൻ സൂര്യനുവേണ്ടി പാതകൾ കൊത്തി തുറന്നു; സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന നദികളുടെ പ്രളയധാരകളെ അവൻ മുന്നോട്ടൊഴുക്കി. വിട്ടയച്ച സ്രോതസ്സുപോലെ, ഋതത്തിന്റെ പാതയിൽ ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങൾക്ക് അവൻ ഗതി നൽകി; ദിവസങ്ങൾക്കായി മഹത്തായ ഭൂമിവിസ്താരങ്ങൾ അവൻ രൂപപ്പെടുത്തി—ജീവൻ ക്രമബദ്ധമായ വിശാലതയിൽ മുന്നേറുവാൻ.
Mantra 2
आत्मा ते वातो रज आ नवीनोत्पशुर्न भूर्णिर्यवसे ससवान् । अन्तर्मही बृहती रोदसीमे विश्वा ते धाम वरुण प्रियाणि ॥
ഹേ വരുണ, നിന്റെ ആത്മാവുതന്നെ വായു (പ്രാണൻ) ആയി മധ്യലോകങ്ങളെ പുതുക്കുന്നു; അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള മൃഗംപോലെ അത് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ മേച്ചൽഭൂമിയുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി വേഗം പായുന്നു. ഈ രണ്ട് മഹാലോകങ്ങളായ പൃഥ്വിയും ദ്യൗവും ഉള്ളിൽ നിന്റെ എല്ലാ പ്രിയ ധാമങ്ങളും സ്ഥാപിതമാണ്—ഋതത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ആ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ആത്മാവ് വസിക്കട്ടെ.
Mantra 3
परि स्पशो वरुणस्य स्मदिष्टा उभे पश्यन्ति रोदसी सुमेके । ऋतावानः कवयो यज्ञधीराः प्रचेतसो य इषयन्त मन्म ॥
വരുണന്റെ സർവ്വത്ര വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന സ്പശർ—അത്യന്തം ജാഗ്രതയുള്ളവർ—സുനിയമിതമായ ക്രമത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഇരുലോകങ്ങളായ രോദസീകളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഋതം നിറഞ്ഞവരും യജ്ഞത്തിൽ ധീരരുമായ പ്രചേതസ്സായ കവികൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സത്യത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മന്ത്ര-ചിന്തയെ ഉണർത്തുന്നു.
Mantra 4
उवाच मे वरुणो मेधिराय त्रिः सप्त नामाघ्न्या बिभर्ति । विद्वान्पदस्य गुह्या न वोचद्युगाय विप्र उपराय शिक्षन् ॥
വരുണൻ എന്നോട്—മെധയെ തേടുന്നവനോട്—പറഞ്ഞു: “അഘ്ന്യാ, അഹിംസ്യയായ ഗോവ്, ത്രിഃസപ്ത നാമങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു.” പദത്തിന്റെ ഗുഹ്യ രഹസ്യം അറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ അത് തുറന്നു പറഞ്ഞില്ല; യുഗങ്ങൾക്കായി, അപ്പുറത്തേക്കുള്ള ബോധത്തിനായി, വിപ്രനെ ശിക്ഷിച്ചു (ബോധിപ്പിച്ചു).
Mantra 5
तिस्रो द्यावो निहिता अन्तरस्मिन्तिस्रो भूमीरुपराः षड्विधानाः । गृत्सो राजा वरुणश्चक्र एतं दिवि प्रेङ्खं हिरण्ययं शुभे कम् ॥
ഈ സത്തയ്ക്കുള്ളിൽ മൂന്നു ദ്യൗ ലോകങ്ങൾ നിക്ഷിപ്തമാണ്; കൂടാതെ മൂന്നു ഭൂമികൾ ഉയർന്ന അധിഷ്ഠാനങ്ങളായി—ലോകങ്ങളുടെ ഷഡ്വിധാന വിന്യാസം. ഗൃത്സ രാജാവായ, ദീപ്ത ശില്പിയായ വരുണൻ ദിവിയിൽ ആത്മാവിന്റെ ശുഭാനന്ദത്തിനായി സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ആടുന്ന ആസനം നിർമ്മിച്ചു.
Mantra 6
अव सिन्धुं वरुणो द्यौरिव स्थाद्द्रप्सो न श्वेतो मृगस्तुविष्मान् । गम्भीरशंसो रजसो विमानः सुपारक्षत्रः सतो अस्य राजा ॥
വരുൺ മഹാസിന്ധുവിന് മീതെ ആകാശംപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു—വെളുത്ത തുള്ളിപോലെ ദീപ്തൻ, ശക്തിയുള്ള മൃഗംപോലെ തീവ്രഗതിയുള്ളവൻ. അവന്റെ വാക്ക് ഗംഭീരം; രജസുകളുടെ വിമാനം—മധ്യലോകങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി—അവൻ അളക്കുന്നു. ദൂരവ്യാപിയായ ഉറച്ച രാജാധികാരമുള്ളവൻ, സത്യത്തിന്റെ രക്ഷകൻ—ഈ സത്തയുടെ രാജാവ് അവൻ തന്നേ.
Mantra 7
यो मृळयाति चक्रुषे चिदागो वयं स्याम वरुणे अनागाः । अनु व्रतान्यदितेॠधन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
കുറ്റം ചെയ്തവനോടും കരുണ കാണിക്കുന്നവൻ—ഹേ വരുൺ, ഞങ്ങൾ അനാഗാഃ (ദോഷരഹിതർ) ആകട്ടെ. അദിതിയുടെ വ്രതങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് വളരുന്നവരായി, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ—ക്ഷേമവും സന്മാർഗ്ഗഗതിയുംകൊണ്ട്—രക്ഷിക്കുമാറാകട്ടെ.
Varuṇa as cosmic architect: hewn paths for the Sun and released the river-floods to the ocean in conformity with ṛta.
The hymn deepens from outer order to inner revelation—Varuṇa addresses the seer and hints at guarded, esoteric knowledge (the thrice-seven names of the inviolate Cow; the hidden step of the Word).
The turning point is the direct appeal to Varuṇa’s mercy: even the wrongdoer can be pitied, and the worshipper seeks to become anāgāḥ (without fault).
It ends in alignment with Aditi’s vratāni (laws) and a sustained request for protection and svasti—steady right-going well-being.
रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीॠतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः ॥triḥ sapta nāmāghnyā bibharti
vayaṃ syāma varuṇe anāgāḥ
It presents Varuṇa as the power that keeps the universe and human life in right order (ṛta), and it asks him to forgive faults and protect the worshipper with lasting well-being (svasti).
These are signs of ṛta in nature: Varuṇa is praised as the one who sets stable courses—Sun moving on its track and waters moving in lawful channels—showing his governance of order.
It is an esoteric teaching: the ‘inviolate Cow’ often symbolizes sacred speech, light, or nourishing abundance, and “thrice seven” hints at a structured, hidden set of names/levels that Varuṇa reveals only indirectly to the seer.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.