Sukta 87

Mantra 1

रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीॠतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः ॥

వరుణుడు సూర్యునికై మార్గాలను చెక్కాడు; సముద్రానికి చేరే నదుల ప్రవాహధారలను ప్రవహింపజేశాడు. విడిచిపెట్టిన సర్గంలా, అతడు ఋత మార్గంలో ప్రవహించే జలధారలను చలింపజేశాడు; ఇంకా దినముల కొరకు మహత్తర భూమి-క్షేత్రాలను నిర్మించాడు—జీవితం క్రమబద్ధ విస్తారంలో సాగుటకు.

Mantra 2

आत्मा ते वातो रज आ नवीनोत्पशुर्न भूर्णिर्यवसे ससवान् । अन्तर्मही बृहती रोदसीमे विश्वा ते धाम वरुण प्रियाणि ॥

హే వరుణా! నీ ఆత్మయే వాయు—ప్రాణం—గా మారి రజః, మధ్యలోకాలను నూతనపరుస్తుంది; వేగంగా సంచరించే శక్తిలా అది మా అంతః-పశుచరము—అంతర మేతభూమి—వృద్ధికై త్వరపడుతుంది. ఈ రెండు విశాల లోకాలు—పృథివి మరియు ద్యౌ—లో నీ ప్రియ ధామములన్నీ స్థాపితమై ఉన్నాయి; అక్కడ ఋత నియమం నిలిచి, ఆత్మ నివసించగలదు.

Mantra 3

परि स्पशो वरुणस्य स्मदिष्टा उभे पश्यन्ति रोदसी सुमेके । ऋतावानः कवयो यज्ञधीराः प्रचेतसो य इषयन्त मन्म ॥

వరుణుని సర్వత్ర వ్యాపించిన, అత్యంత జాగ్రత్తగల స్పశులు (కాపలాదారులు) సుందర నియమంలో ఉన్న రెండు లోకాలు—ద్యౌ, పృథివి—ని దర్శిస్తారు. ఋతంతో నిండిన, యజ్ఞంలో ధీరబుద్ధి గల కవులు, ప్రచేతసులు, మనలో సత్యం వైపు నడిపించే ప్రేరిత మనస్సు (మన్‌మ)ను ఉద్దీపింపజేస్తారు.

Mantra 4

उवाच मे वरुणो मेधिराय त्रिः सप्त नामाघ्न्या बिभर्ति । विद्वान्पदस्य गुह्या न वोचद्युगाय विप्र उपराय शिक्षन् ॥

స్పష్టమైన బుద్ధి (మేధి) కోరే నాతో వరుణుడు పలికెను: ‘అఘ్న్యా—అవధ్య గోవు—త్రిః సప్త నామాలను ధరిస్తుంది.’ వాక్యపు పదం (అడుగు/చరణం) యొక్క గుహ్యార్థాన్ని తెలిసికొని కూడా, దానిని బహిరంగంగా చెప్పలేదు—యుగయుగాలకై, ఆపార తీర (ఉపర) బోధకై, విప్రునికి శిక్షణ ఇస్తూ.

Mantra 5

तिस्रो द्यावो निहिता अन्तरस्मिन्तिस्रो भूमीरुपराः षड्विधानाः । गृत्सो राजा वरुणश्चक्र एतं दिवि प्रेङ्खं हिरण्ययं शुभे कम् ॥

ఈ అంతరంలో మూడు ద్యౌలు స్థాపించబడ్డాయి; అలాగే మూడు భూములు పైస్థాయి ఆధారాలుగా—లోకాల యొక్క షడ్విధాన విన్యాసం. గృత్స్ (నిపుణ) రాజైన వరుణుడు, దీప్తిమంత కర్తగా, దివిలో ఆత్మ యొక్క శుభానందార్థం స్వర్ణమయ ఊగిసలాడే ఆసనాన్ని నిర్మించాడు.

Mantra 6

अव सिन्धुं वरुणो द्यौरिव स्थाद्द्रप्सो न श्वेतो मृगस्तुविष्मान् । गम्भीरशंसो रजसो विमानः सुपारक्षत्रः सतो अस्य राजा ॥

వరుణుడు మహా సింధుపై, ద్యౌ (ఆకాశం) వలెనే పైగా స్థితుడై ఉన్నాడు—శ్వేత ద్రప్స (ప్రకాశ బిందువు) వలె, తేజస్సుతో, అత్యంత బలవంతుడై, చలించే మృగంలా. అతని వాక్యం గంభీరమైనది; రజస్ (మధ్యలోకాలను) కొలిచేవాడు. సుదృఢమైన, దూరవరకు వ్యాపించే రక్షణాధికారంతో, ఈ సత్ (అస్తిత్వం) యొక్క రాజు అతడే—ఋతాన్ని కాపాడేవాడు.

Mantra 7

यो मृळयाति चक्रुषे चिदागो वयं स्याम वरुणे अनागाः । अनु व्रतान्यदितेॠधन्तो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

అపరాధం చేసినవానికీ కరుణ చూపగలవాడు—ఓ వరుణా, మేము అనాగాః (నిర్దోషులు) కావాలని. అదితి వ్రతాలను అనుసరించి వృద్ధి చెందుతూ, ఆ విశాల నియమంతో సమన్వయంగా, మీరు మమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ స్వస్తి (క్షేమం)తో కాపాడండి.