Sukta 50

Mantra 2

धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम् ॥

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, കുലുങ്ങുന്ന ആക്രമികൾ ഉല്ലസിച്ച് ഞങ്ങളിലേക്കു പാഞ്ഞുവരുന്നു—സുപ്രകേതമായ അന്തർപ്രകാശ-മാർഗത്തിനെതിരായി—നീ അദബ്ധവും ദൃഢവും വിശാലവുമായ ആധാരത്തെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഹേ ബൃഹസ്പതേ, അതിന്റെ രൂപഗർഭമായ യോനിയെയും കാത്തരുളേണമേ.

Mantra 3

बृहस्पते या परमा परावदत आ त ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्वः श्चोतन्त्यभितो विरप्शम् ॥

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, ആ പരമ ദൂരദേശത്തിൽ നിന്നു ഋതത്തെ സ്പർശിക്കുന്നവർ നിന്റെ സമീപത്തു വന്നു ഇരുന്നിരിക്കുന്നു. നിനക്കായി ഖനിച്ച കിണറുകൾ—അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ല്) കൊണ്ടു ദോഹിക്കപ്പെട്ടവ—മധുരമായ മധുവിന്റെ ആനന്ദം എല്ലാദിക്കുകളിലേക്കും, വിശാലമായ വിരപ്ഷ (വ്യാപക കർമ്മ-ചേതന)യിലേക്കും തുള്ളിച്ചൊരിയുന്നു.

Mantra 4

बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् । सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि ॥

ബൃഹസ്പതി ആദ്യം ജനിച്ചു, മഹാ ജ്യോതിയുടെ പരമ വ്യോമത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു. ഏഴുമുഖനായും മഹാബലത്തോടെ ജനിച്ചവനായും—തന്റെ നാദത്താൽ, ഏഴുകിരണനായ്, അന്ധകാരങ്ങളെ പിരിച്ചകറ്റി.

Mantra 5

स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत् ॥

അവൻ സുഷ്ടുഭ സ്തുതിയും ഋഷിഗണവും ചേർന്ന്, തന്റെ നാദത്താൽ വല എന്ന അടച്ച ഗുഹയെ പൊളിച്ചു തുറന്നു. ഹവ്യസൂദനും ഉസ്രിയാസംബന്ധിയുമായ ബൃഹസ്പതി ഗോനാദം മുഴക്കി, മറഞ്ഞിരുന്ന ദീപ്തമായ പശുക്കളെ—ജ്ഞാനകിരണങ്ങളെ—മേലോട്ടു വിടുവിച്ചു.

Mantra 6

एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

ഇങ്ങനെ പിതാവായ വിശ്വദേവൻ, വൃഷ്ണൻ (ബലവാൻ) അവനോട് ഞങ്ങൾ യജ്ഞങ്ങളാൽ, നമസ്കാരത്താൽ, ഹവിഃഭിഃ (ആഹുതികളാൽ) സേവനം അർപ്പിക്കട്ടെ. ഹേ ബൃഹസ്പതേ, ഞങ്ങൾ സുപ്രജരായി, വീരബലസമ്പന്നരായി, റയി (സമൃദ്ധി)കളുടെ അധിപതികളായി ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 7

स इद्राजा प्रतिजन्यानि विश्वा शुष्मेण तस्थावभि वीर्येण । बृहस्पतिं यः सुभृतं बिभर्ति वल्गूयति वन्दते पूर्वभाजम् ॥

അവൻ തന്നെയാണ് രാജാവാകുന്നത്: ശുഷ്മം (ആന്തരിക തേജസ്) കൊണ്ടും വീര്യം കൊണ്ടും അവൻ എല്ലാ വിരോധജന്മങ്ങളെയും അവകാശവാദികളെയും അതിജീവിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. ആരാണ് തന്റെ ഉള്ളിൽ സുസ്ഥിരനായ (സുഭൃത) ബൃഹസ്പതിയെ ധരിക്കുന്നത്, അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു; പുരാതന പൂർവഭാജൻ (സത്യത്തിന്റെ ആദ്യ പങ്കാളി)നെ വന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 8

स इत्क्षेति सुधित ओकसि स्वे तस्मा इळा पिन्वते विश्वदानीम् । तस्मै विशः स्वयमेवा नमन्ते यस्मिन्ब्रह्मा राजनि पूर्व एति ॥

അവൻ തന്റെ തന്നെ സുസ്ഥാപിതമായ സ്വഗൃഹത്തിൽ (ഓകസ്) വസിക്കുന്നു; അവനുവേണ്ടി പോഷകയായ ഇളാ സർവദാനീ (സർവർക്കും ദാനം ചെയ്യുന്ന) ദാനത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നു. ആരിൽ ബ്രഹ്മാ (പ്രചോദിത ശക്തി) രാജസ ഇച്ഛയ്ക്കുമുമ്പേ മുന്നോട്ട് പോകുന്നുവോ, അവനോട് ജനങ്ങൾ സ്വയം നമിക്കുന്നു.

Mantra 9

अप्रतीतो जयति सं धनानि प्रतिजन्यान्युत या सजन्या । अवस्यवे यो वरिवः कृणोति ब्रह्मणे राजा तमवन्ति देवाः ॥

അപ്രതിഹതനായി അവൻ എല്ലാധനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ജയിക്കുന്നു—ശത്രുവിന്റെയും, സ്വന്തം ബന്ധുക്കളുടേതും വരെ—ആവശ്യസമയത്ത് ബ്രാഹ്മണനു വിശാലാവകാശം (വരിവഃ) ഒരുക്കുന്നവൻ. ബ്രഹ്മ-തേജസ്സിനെയും/ബ്രാഹ്മണനെയും ആദരത്തോടെ സേവിക്കുന്ന ആ രാജാവിനെ ദേവന്മാർ കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 10

इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन्यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू । आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नि यच्छतम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും, ഈ യജ്ഞത്തിൽ സോമം പാനം ചെയ്യുവിൻ; ബലവാന്മാരായി, ദീപ്തമായ ധനം കൊണ്ടുവരുന്നവരായി ആനന്ദിക്കുവിൻ. സ്വഭാവസിദ്ധമായി ഉദ്ഭവിച്ച സോമബിന്ദുക്കൾ നിങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ; പിന്നെ ഞങ്ങളിലേക്കു സർവ്വവീര റയി—സമ്പത്തിന്റെ പൂർണ്ണത—സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 11

बृहस्पत इन्द्र वर्धतं नः सचा सा वां सुमतिर्भूत्वस्मे । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥

ഹേ ബൃഹസ്പതിയും ഇന്ദ്രനും, ഞങ്ങളോടൊപ്പം വർദ്ധിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ സുമതി എന്ന സദ്ഗതി/സദ്ബുദ്ധി ഞങ്ങളിലുണ്ടാകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ധിയഃ (ചിന്തകൾ) ഇഷ്ടമായും സംരക്ഷിതമായും ഇരിക്കട്ടെ; പುರന്ധീഃ—ബോധത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ—ദൃഢമായി ഗ്രഹിക്കുന്നവയായിരിക്കട്ടെ; തടയുകയും തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ വൈരങ്ങളെ തകർക്കുവിൻ.