Sukta 50

Mantra 2

धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम् ॥

ହେ ବୃହସ୍ପତେ, କମ୍ପିତ ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ ଆମ ଉପରେ ଧାଉଛନ୍ତି—ସୁପ୍ରକେତ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ୟୋତି-ମାର୍ଗର ବିରୋଧରେ—ତୁମେ ଅଦବ୍ଧ, ଦୃଢ଼ ଓ ବିଶାଳ ଆଧାରକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ହେ ବୃହସ୍ପତେ, ତାହାର ରୂପ-ଗର୍ଭ ‘ୟୋନି’କୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ।

Mantra 3

बृहस्पते या परमा परावदत आ त ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्वः श्चोतन्त्यभितो विरप्शम् ॥

ହେ ବୃହସ୍ପତେ, ସେଇ ପରମ ଦୂର ଅଞ୍ଚଳରୁ ଋତକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି ନିଷାଦିତ ହେଲେ। ତୁମ ପାଇଁ ଖୋଦାଯାଇଥିବା କୂପମାନେ—ଅଦ୍ରି (ପିଷଣ ପଥର) ଦ୍ୱାରା ଦୋହିତ—ମଧୁମୟ ଆନନ୍ଦକୁ ସବୁଦିଗରୁ ବିଶାଳ ବିରପ୍ଶ (ବ୍ୟାପକ କର୍ମ-ଚେତନା) ମଧ୍ୟରେ ଝରାଇଦିଅନ୍ତି।

Mantra 4

बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् । सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि ॥

ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମହା ଜ୍ୟୋତିର ପରମ ବ୍ୟୋମରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସପ୍ତାସ୍ୟ (ସାତମୁଖୀ), ମହାବଳେ ଜାତ—ନିଜ ନାଦରେ, ସପ୍ତରଶ୍ମି (ସାତକିରଣୀ) ହୋଇ, ଅନ୍ଧକାରମାନଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ କରି ଦୂର କଲେ।

Mantra 5

स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत् ॥

ସେ ସୁଷ୍ଟୁଭ ସ୍ତୁତି ଓ ଋଷିଗଣ ସହିତ, ନିଜ ନାଦରେ ବଲ—ଆବରଣକାରୀ ଗୁହା—କୁ ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲିଦେଲେ। ହବ୍ୟସୂଦ, ଉସ୍ରିୟା-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ବୃହସ୍ପତି ଗୋନାଦ କରି, ଲୁଚିଥିବା ଦୀପ୍ତ ଗାଈମାନଙ୍କୁ—ଜ୍ଞାନର କିରଣମାନଙ୍କୁ—ଉପରକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।

Mantra 6

एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

ଏଭଳି ପିତା—ବିଶ୍ୱଦେବ, ବୃଷ୍ଣ (ବଳବାନ)ଙ୍କୁ ଆମେ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା, ନମସ୍କାରଦ୍ୱାରା ଏବଂ ହବିର୍ଭିଃ (ଆହୁତି) ଦ୍ୱାରା ସେବା କରିବା। ହେ ବୃହସ୍ପତେ, ଆମେ ସୁପ୍ରଜା, ବୀରବଳବନ୍ତ ଏବଂ ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି)ର ସ୍ୱାମୀ ହେବା।

Mantra 7

स इद्राजा प्रतिजन्यानि विश्वा शुष्मेण तस्थावभि वीर्येण । बृहस्पतिं यः सुभृतं बिभर्ति वल्गूयति वन्दते पूर्वभाजम् ॥

ସେଇ ନିଶ୍ଚୟ ରାଜା ହୁଏ: ଶୁଷ୍ମ (ଆନ୍ତରିକ ତେଜ) ଓ ବୀର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀ ଜନ୍ମ ଓ ଦାବିଦାରଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହେ। ଯେ ନିଜ ଭିତରେ ସୁଭୃତ (ସୁସ୍ଥିର) ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ ଏବଂ ପୁରାତନ ପୂର୍ବଭାଜ (ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଭାଗୀ)ଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରେ।

Mantra 8

स इत्क्षेति सुधित ओकसि स्वे तस्मा इळा पिन्वते विश्वदानीम् । तस्मै विशः स्वयमेवा नमन्ते यस्मिन्ब्रह्मा राजनि पूर्व एति ॥

ସେ ନିଜ ସୁଧିତ (ସୁସ୍ଥାପିତ) ସ୍ୱଗୃହ (ଓକସ)ରେ ନିଶ୍ଚୟ ବସେ; ତାହା ପାଇଁ ପୋଷକ ଇଳା ସର୍ବଦାନୀ (ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା) ଦାନକୁ ପୁଷ୍ଟ କରେ। ଯାହାରେ ବ୍ରହ୍ମା (ପ୍ରେରିତ ଶକ୍ତି) ରାଜସ ଇଚ୍ଛାର ପୂର୍ବରୁ ଆଗେଇ ଯାଏ, ତାହାକୁ ପ୍ରଜାମାନେ ସ୍ୱୟଂ ନମନ କରନ୍ତି।

Mantra 9

अप्रतीतो जयति सं धनानि प्रतिजन्यान्युत या सजन्या । अवस्यवे यो वरिवः कृणोति ब्रह्मणे राजा तमवन्ति देवाः ॥

ଅପ୍ରତିହତ ହୋଇ ସେ ସମସ୍ତ ଧନକୁ ଏକାସାଥି ଜୟ କରେ—ଶତ୍ରୁର ଧନ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ସଜନଙ୍କର ଧନ ମଧ୍ୟ—ଯେ ଆବଶ୍ୟକତାବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଅବକାଶ (ଵରିଵଃ) କରେ। ଯେ ରାଜା ବ୍ରହ୍ମ-ତେଜ/ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଦରରେ ସେବେ, ଦେବମାନେ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

Mantra 10

इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन्यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू । आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नि यच्छतम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ପାନ କର; ବଳବାନ ହୋଇ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଆଣୁଥିବା ଭାବେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ। ସ୍ୱାଭୁବ (ସ୍ୱଭାବସିଦ୍ଧ) ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ; ତାପରେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବବୀର ରୟି—ସମୃଦ୍ଧିର ପୂର୍ଣ୍ଣତା—ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 11

बृहस्पत इन्द्र वर्धतं नः सचा सा वां सुमतिर्भूत्वस्मे । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥

ହେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ; ତୁମମାନଙ୍କ ସୁମତିରୂପ ସଦ୍ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରହୁ। ଆମ ଧିୟଃ (ଚିନ୍ତା) ଇଷ୍ଟ ଓ ସଂରକ୍ଷିତ ହେଉ, ଏବଂ ପୁରନ୍ଧୀଃ—ବୋଧର ସମୃଦ୍ଧି—ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିଥିବା ହେଉ; ଯେମାନେ ରୋକନ୍ତି ଓ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର।