Sukta 44

Mantra 1

आ यात्विन्द्रः स्वपतिर्मदाय यो धर्मणा तूतुजानस्तुविष्मान् । प्रत्वक्षाणो अति विश्वा सहांस्यपारेण महता वृष्ण्येन ॥

ഇന്ദ്രൻ വരട്ടെ—സ്വസ്വാധിപത്യത്തിന്റെ അധിപതി—ആ മദാനന്ദത്തിനായി; ഋത/ധർമ്മനിയമം അനുസരിച്ച് പ്രേരിതനായി മഹാബലത്തോടെ മുന്നേറുന്നവൻ, അളവറ്റ മഹത്തായ വീര്യത്തോടെ എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കുന്നവൻ.

Mantra 2

सुष्ठामा रथः सुयमा हरी ते मिम्यक्ष वज्रो नृपते गभस्तौ । शीभं राजन्त्सुपथा याह्यर्वाङ्वर्धाम ते पपुषो वृष्ण्यानि ॥

നിന്റെ രഥം സുസ്ഥിരമാണ്; നിന്റെ രണ്ടു ഹരി (അശ്വങ്ങൾ) സുനിയന്ത്രിതമാണ്. ഹേ നൃപതി, നിന്റെ വജ്രം നിന്റെ ഗഭസ്ത (ഹസ്തം/പിടി)യിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമാണ്. ഹേ രാജൻ, സുപഥങ്ങളിലൂടെ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; നീ പാനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിന്റെ വീര്യശക്തികളെ വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 3

एन्द्रवाहो नृपतिं वज्रबाहुमुग्रमुग्रासस्तविषास एनम् । प्रत्वक्षसं वृषभं सत्यशुष्ममेमस्मत्रा सधमादो वहन्तु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രവാഹോ, മനുഷ്യരുടെ അധിപതിയായ—വജ്രബാഹുവായ ഉഗ്രനെ—ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുവിൻ; ഉഗ്രരും ബലവാന്മാരും അവനെ വഹിക്കുന്നു. മുന്നോട്ടു വളരുന്ന വൃഷഭനായ, സത്യശുഷ്മ (സത്യബലം ഉള്ള) അവനെ, പൊതുവായ ആനന്ദത്തിന്റെ സഖാക്കൾ ഇവിടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരട്ടെ.

Mantra 4

एवा पतिं द्रोणसाचं सचेतसमूर्जः स्कम्भं धरुण आ वृषायसे । ओजः कृष्व सं गृभाय त्वे अप्यसो यथा केनिपानामिनो वृधे ॥

ഇങ്ങനെ നീ ദ്രോണമ്സാച (സോമപാത്രധാരി) ആയ പതി ആകുന്നു—സചേതനൻ, ഊർജത്തിന്റെ തൂൺ, സമൃദ്ധിയുടെ ആധാരം, ധരണിയിലെ പിന്തുണ. ബലം രൂപപ്പെടുത്തുക; അതിനെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുക, ώστε പാനകരുടെ (സോമപാനികളുടെ) വർദ്ധനയ്ക്കായി നീ പ്രേരകാധിപതിയായിരിക്കുവാൻ.

Mantra 5

गमन्नस्मे वसून्या हि शंसिषं स्वाशिषं भरमा याहि सोमिनः । त्वमीशिषे सास्मिन्ना सत्सि बर्हिष्यनाधृष्या तव पात्राणि धर्मणा ॥

വസുക്കളുമായി (സമ്പത്തുകളുമായി) ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; കാരണം നീയേ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. നിന്റെ സ്വന്തം ആശീർവാദം കൊണ്ടുവരിക; സോമിനഃ (സോമം പിഴിയുന്നവർ) അടുക്കൽ വരിക. നീ അധിപതി; ഇവിടെ ബർഹിഷി (പവിത്രാസനം) മേൽ ഇരിക്ക—ധർമ്മപ്രകാരം നിന്റെ പാത്രങ്ങൾ അജേയങ്ങളാണ്.

Mantra 6

पृथक्प्रायन्प्रथमा देवहूतयोऽकृण्वत श्रवस्यानि दुष्टरा । न ये शेकुर्यज्ञियां नावमारुहमीर्मैव ते न्यविशन्त केपयः ॥

വേർതിരിഞ്ഞ് അവർ പുറപ്പെട്ടു—ദേവന്മാർ വിളിച്ച ആദ്യത്തെ ദേവഹൂതയഃ—കടക്കാൻ ദുഷ്കരമായ, ശ്രവസ്യ (കീർത്തിദായക) കൃത്യങ്ങൾ അവർ നിർവഹിച്ചു. എന്നാൽ യജ്ഞീയ നൗകയിൽ കയറാൻ കഴിയാത്തവർ, ഉത്സാഹത്തിൽ ദുർബലർ—ആ കേപയഃ താഴേക്ക് മുങ്ങി, താഴെയുള്ള പ്രളയധാരയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

Mantra 7

एवैवापागपरे सन्तु दूढ्योऽश्वा येषां दुर्युज आयुयुज्रे । इत्था ये प्रागुपरे सन्ति दावने पुरूणि यत्र वयुनानि भोजना ॥

അങ്ങനെ തന്നേ മറ്റുള്ളവർ പിന്നിൽ വിട്ടു, അമർത്തപ്പെട്ടവരായി ഇരിക്കട്ടെ—അവരുടെ അശ്വങ്ങൾ ദുര്യുജ (തെറ്റായി കെട്ടിയ) ആയതിനാൽ ശരിയായി കെട്ടിപ്പിടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ. എന്നാൽ മുന്നിലും ഉയരത്തിലും ഉള്ളവർ അനേകം ദാനങ്ങൾ നൽകുവാൻ ഉള്ളവർ—അവിടെ വയുന (ക്രമബദ്ധമായ വിവേകം/വിധാനം) തന്നെയാണ് ഭോജന (ആസ്വാദ്യം).

Mantra 8

गिरीँरज्रान्रेजमानाँ अधारयद्द्यौः क्रन्ददन्तरिक्षाणि कोपयत् । समीचीने धिषणे वि ष्कभायति वृष्णः पीत्वा मद उक्थानि शंसति ॥

കുലുങ്ങുന്ന പർവ്വതങ്ങളെയും വിറയുന്ന ശിഖരങ്ങളെയും അവൻ താങ്ങി നിർത്തി; ദ്യൗഃ (ആകാശം) ഗർജിച്ചു, അന്തരിക്ഷപ്രദേശങ്ങൾ കലക്കത്തിലായി. സമീചീന ധിഷണേ—യുഗ്മ പ്രേരണാശക്തികളിൽ—അവൻ വിശാലവും ദൃഢവുമായ ആധാരം സ്ഥാപിക്കുന്നു; വൃഷ്ണ (വൃഷഭൻ), മദ (ഉല്ലാസം) പാനം ചെയ്ത ശേഷം, ഉക്ഥ (സ്തുതി-വചനം)കളായ സ്തോത്രങ്ങളെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Mantra 9

इमं बिभर्मि सुकृतं ते अङ्कुशं येनारुजासि मघवञ्छफारुजः । अस्मिन्त्सु ते सवने अस्त्वोक्यं सुत इष्टौ मघवन्बोध्याभगः ॥

നിനക്കായി ഞാൻ ഈ സുസംസ്കൃതമായ അങ്കുശം ധരിക്കുന്നു—അതുകൊണ്ട്, ഹേ മഘവൻ (ഉദാരദാതാ), നീ കുതിരക്കുളമ്പിന്റെ ബന്ധനം പൊട്ടിച്ചു തുറക്കുന്നു. ഈ നിന്റെ സവനത്തിൽ നിനക്കു ഗൃഹസന്നിധി (ഓക്യ) ഉണ്ടാകട്ടെ; സുത സോമത്തിലും ഇഷ്ട യാഗത്തിലും, ഹേ മഘവൻ, ഭാഗം വിതരണം ചെയ്യുന്നവനായി ജാഗരൂകനാകുക.

Mantra 10

गोभिष्टरेमामतिं दुरेवां यवेन क्षुधं पुरुहूत विश्वाम् । वयं राजभिः प्रथमा धनान्यस्माकेन वृजनेना जयेम ॥

പ്രകാശത്തിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ വളഞ്ഞ ദാരിദ്ര്യത്തെ അതിക്രമിക്കട്ടെ; യവം (ധാന്യം)കൊണ്ട്, ഹേ പുരുഹൂത, എല്ലാ വിശപ്പിനെയും ജയിക്കട്ടെ. രാജസ ശക്തികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ അഗ്രധനങ്ങളെ നേടട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ തന്നെ ക്രമബദ്ധമായ വൃജന (സംഘം/സേന)കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വിജയം പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 11

बृहस्पतिर्नः परि पातु पश्चादुतोत्तरस्मादधरादघायोः । इन्द्रः पुरस्तादुत मध्यतो नः सखा सखिभ्यो वरिवः कृणोतु ॥

ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങളെ പിന്നിൽ നിന്നുമും, മുകളിൽ നിന്നുമും താഴെ നിന്നുമും—അഘായു (ഹാനികര) ശക്തികളിൽ നിന്ന്—കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്നുമും മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നുമും, മിത്രനായി, തന്റെ മിത്രങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ വരിവഃ—സ്വാതന്ത്ര്യവും സുരക്ഷിതമായ പാതയും—സൃഷ്ടിക്കട്ടെ.