Sukta 112

Mantra 1

इन्द्र पिब प्रतिकामं सुतस्य प्रातःसावस्तव हि पूर्वपीतिः । हर्षस्व हन्तवे शूर शत्रूनुक्थेभिष्टे वीर्या प्र ब्रवाम ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പിഴിഞ്ഞ സോമരസം പാനം ചെയ്യുക; പ്രാതഃസവനം തന്നെയാണ് നിന്റെ ആദ്യപാനം. ഹേ ശൂരാ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ഹർഷിക്ക; ഞങ്ങളുടെ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്റെ വിജയം നൽകുന്ന വീര്യങ്ങളെ ഞങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Mantra 2

यस्ते रथो मनसो जवीयानेन्द्र तेन सोमपेयाय याहि । तूयमा ते हरयः प्र द्रवन्तु येभिर्यासि वृषभिर्मन्दमानः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മനസ്സിനേക്കാളും വേഗമുള്ള നിന്റെ രഥം—അതിലൂടെ സോമപാനത്തിനായി വരിക. നിന്റെ ഹരിത (കപില) അശ്വങ്ങൾ അതിവേഗം പാഞ്ഞുവരട്ടെ; ആ ബലവാനായ വൃഷഭസമാന അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ നീ ആനന്ദത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 3

हरित्वता वर्चसा सूर्यस्य श्रेष्ठै रूपैस्तन्वं स्पर्शयस्व । अस्माभिरिन्द्र सखिभिर्हुवानः सध्रीचीनो मादयस्वा निषद्य ॥

ഹരിത തേജസ്സാൽ, സൂര്യന്റെ വൈഭവത്താൽ, പ്രകാശത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ രൂപങ്ങളാൽ നിന്റെ ദേഹത്തെ സ്പർശിക്ക. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സഖാക്കളായ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു; ഒരേ ദിശയിൽ വന്ന്, ഇരുന്ന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്ക.

Mantra 4

यस्य त्यत्ते महिमानं मदेष्विमे मही रोदसी नाविविक्ताम् । तदोक आ हरिभिरिन्द्र युक्तैः प्रियेभिर्याहि प्रियमन्नमच्छ ॥

ആ മഹിമയാൽ—ഈ മദങ്ങളിൽ—ഈ രണ്ടു മഹാലോകങ്ങൾ, ദ്യൗവും പൃഥ്വിയും, വിഭജിക്കപ്പെടാതെ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക്, ഹേ ഇന്ദ്ര, പ്രിയ ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങളാൽ യുക്തനായി വരിക; പ്രിയ അന്നമായ ഹവിസ്സിലേക്കു വരിക.

Mantra 5

यस्य शश्वत्पपिवाँ इन्द्र शत्रूननानुकृत्या रण्या चकर्थ । स ते पुरंधिं तविषीमियर्ति स ते मदाय सुत इन्द्र सोमः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ ശാശ്വത പാനത്താൽ നീ ശത്രുക്കളെ പിന്തുടരാൻ അശക്തരാക്കി; വിജയത്തിന്റെ ആനന്ദം (രണ്യ) നീ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ പിഴിഞ്ഞ സോമം നിനക്കായി പുരന്ധി—ശരിയായ വിവേകത്തിന്റെ സമൃദ്ധി—യും നിന്റെ തവിഷീ—പരാക്രമശക്തി—യും ഉണർത്തുന്നു; അത് നിന്റെ മദത്തിനായാണ്, ഹേ ഇന്ദ്ര.

Mantra 6

इदं ते पात्रं सनवित्तमिन्द्र पिबा सोममेना शतक्रतो । पूर्ण आहावो मदिरस्य मध्वो यं विश्व इदभिहर्यन्ति देवाः ॥

ഇത് നിന്റെ പാത്രമാണ്, ഹേ ഇന്ദ്ര, പണ്ടുമുതൽ ലഭിച്ചതായത്; ഇതിലൂടെ സോമം പാനം ചെയ്യുക, ഹേ ശതക്രതു. മദിരമായ മധുവിന്റെ ആഹ്വാനം പൂർണ്ണമാണ്—ഈ സോമത്തെ എല്ലാ ദേവന്മാരും സത്യമായും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, തങ്ങളിലേക്കു വഹിച്ചുകൊള്ളുന്നു.

Mantra 7

वि हि त्वामिन्द्र पुरुधा जनासो हितप्रयसो वृषभ ह्वयन्ते । अस्माकं ते मधुमत्तमानीमा भुवन्त्सवना तेषु हर्य ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഹേ വൃഷഭാ! പലവിധമായി അനേകം ജനങ്ങൾ ഹിതപ്രയസ—സ്ഥാപിത അർപ്പണങ്ങളോടെ—നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ ഈ സവനങ്ങളിലെ സോമപാനങ്ങൾ നിനക്കു ഏറ്റവും മധുമയമായിരിക്കട്ടെ; ഈ സോമാർപ്പണങ്ങളിൽ നീ ആനന്ദിച്ചു നിന്റെ ശക്തിയെ പ്രേരിപ്പിക്കണമേ.

Mantra 8

प्र त इन्द्र पूर्व्याणि प्र नूनं वीर्या वोचं प्रथमा कृतानि । सतीनमन्युरश्रथायो अद्रिं सुवेदनामकृणोर्ब्रह्मणे गाम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പുരാതനവും ഇന്നത്തെയും വീര്യങ്ങൾ—വീരപരാക്രമങ്ങൾ—ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; നിന്റെ ആദ്യ മഹാകൃത്യങ്ങളെ ഞാൻ പാടുന്നു. അശ്രഥായ—തളരാത്ത—കോപത്തോടെ നീ അദ്രി (കല്ല്)യെ ശിഥിലമാക്കി; ബ്രഹ്മണ (വാണി/മന്ത്രം) നിമിത്തം സുവേദനാ—സുലഭമായി കണ്ടെത്താവുന്ന—ഗാം, ജ്ഞാനകിരണരൂപമായ ഗാവിനെ നീ വെളിപ്പെടുത്തി.

Mantra 9

नि षु सीद गणपते गणेषु त्वामाहुर्विप्रतमं कवीनाम् । न ऋते त्वत्क्रियते किं चनारे महामर्कं मघवञ्चित्रमर्च ॥

ഹേ ഗണപതേ, ഗണങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ദൃഢമായി ഇരിക്കണമേ; കവികളിൽ ഏറ്റവും വിപ്ര—പ്രേരിത ഋഷി—എന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. നിന്നില്ലാതെ അടുത്തോ ദൂരെയോ ഒന്നും സിദ്ധിക്കുകയില്ല. ഹേ മഘവൻ, മഹത്തും ചിത്ര—പ്രകാശമാന—അർക്ക (സ്തുതി-ഹിമ്നം) പാടുക.

Mantra 10

अभिख्या नो मघवन्नाधमानान्त्सखे बोधि वसुपते सखीनाम् । रणं कृधि रणकृत्सत्यशुष्माभक्ते चिदा भजा राये अस्मान् ॥

ഹേ മഘവൻ, അമർന്നു ഞെരുങ്ങിയും പരിശ്രമിച്ചും നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കൃപാദൃഷ്ടിയാൽ നോക്കുക; ഹേ വസുപതേ, സഖികളുടെ സഖാ, ഞങ്ങളുടെ മിത്രനായി ജാഗരൂകനാകുക. ഹേ ജയകർത്താവേ, ജയത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, സത്യശുഷ്മ (സത്യബലം) ഉള്ളവനേ, വിജയയുദ്ധം ഒരുക്കുക; അവിഭക്ത (വിഹിതമാക്കാത്ത)തിലുപോലും ഞങ്ങളെ റായേ—സമൃദ്ധിയിൽ—പങ്കാളികളാക്കുക.