Sukta 112

Mantra 1

इन्द्र पिब प्रतिकामं सुतस्य प्रातःसावस्तव हि पूर्वपीतिः । हर्षस्व हन्तवे शूर शत्रूनुक्थेभिष्टे वीर्या प्र ब्रवाम ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ ইচ্ছামতে নিংহৰা সুত সোম পান কৰা; কিয়নো প্ৰাতঃ-সাৱা তোমাৰেই প্ৰথম পান। হে বীৰ শূৰ, শত্রুসকলক বধ কৰিবলৈ উল্লসিত হওঁক; আমাৰ উক্তি-স্তোত্ৰে তোমাৰ বিজয়-শক্তিসমূহ আমি প্ৰকাশ কৰোঁ।

Mantra 2

यस्ते रथो मनसो जवीयानेन्द्र तेन सोमपेयाय याहि । तूयमा ते हरयः प्र द्रवन्तु येभिर्यासि वृषभिर्मन्दमानः ॥

হে ইন্দ্ৰ, যি তোমাৰ ৰথ মনতকৈও অধিক দ্ৰুত, সেই ৰথেৰে সোম-পেয়াৰ্থে আহা। তোমাৰ হৰিত (তাম্ৰবৰ্ণ) অশ্বসকল শীঘ্ৰে আগবাঢ়ক—যে বলবান বৃষভসমূহেৰে তুমি আনন্দিত হৈ গমন কৰা।

Mantra 3

हरित्वता वर्चसा सूर्यस्य श्रेष्ठै रूपैस्तन्वं स्पर्शयस्व । अस्माभिरिन्द्र सखिभिर्हुवानः सध्रीचीनो मादयस्वा निषद्य ॥

হৰিত দীপ্তিৰে, সূৰ্যৰ তেজেৰে, আলোকৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰূপসমূহেৰে তোমাৰ দেহ স্পৰ্শ কৰাঁ। হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ দ্বাৰা—তোমাৰ সখাসকলৰ দ্বাৰা—আহ্বানিত হৈ, একে দিশে একত্ৰ হৈ আহা; বহি আমাৰ সৈতে আনন্দিত হওঁক।

Mantra 4

यस्य त्यत्ते महिमानं मदेष्विमे मही रोदसी नाविविक्ताम् । तदोक आ हरिभिरिन्द्र युक्तैः प्रियेभिर्याहि प्रियमन्नमच्छ ॥

যাৰ সেই মহিমা—এই উল্লাস-মদত—ই দুটা মহৎ জগত, দ্যৌ আৰু পৃথিৱী, কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহয়। সেই গৃহলৈ আহা, হে ইন্দ্ৰ, প্ৰিয় হৰিবাহন (হৰি) যুত হৈ; প্ৰিয় অন্ন—হৱিৰ ওচৰলৈ আহা।

Mantra 5

यस्य शश्वत्पपिवाँ इन्द्र शत्रूननानुकृत्या रण्या चकर्थ । स ते पुरंधिं तविषीमियर्ति स ते मदाय सुत इन्द्र सोमः ॥

হে ইন্দ্ৰ, যাৰ চিৰন্তন পানত তুমি শত্রুবিলাকক অনুসৰণ-অক্ষম কৰি তুলিছা; আৰু বিজয়ী আনন্দ (ৰণ্যা) সাধন কৰিছা। সেই পিষ্ট সোম তোমাৰ বাবে পূৰন্ধি (সঠিক বোধৰ পূৰ্ণতা) আৰু তৱিষী (বল-শক্তি) জাগ্ৰত কৰে; ই তোমাৰ মদ-উল্লাসৰ বাবে, হে ইন্দ্ৰ।

Mantra 6

इदं ते पात्रं सनवित्तमिन्द्र पिबा सोममेना शतक्रतो । पूर्ण आहावो मदिरस्य मध्वो यं विश्व इदभिहर्यन्ति देवाः ॥

এই তোমাৰ পাত্ৰ, হে ইন্দ্ৰ—পুৰাতন কালৰ পৰা লাভ কৰা; এইটাৰে সোম পান কৰা, হে শতক্ৰতু। মদিৰ মধুৰ আহ্বান পূৰ্ণ—সেই সোম, যাক সকলো দেৱতাই নিশ্চয় কামনা কৰে আৰু নিজৰ ফালে বহন কৰে।

Mantra 7

वि हि त्वामिन्द्र पुरुधा जनासो हितप्रयसो वृषभ ह्वयन्ते । अस्माकं ते मधुमत्तमानीमा भुवन्त्सवना तेषु हर्य ॥

হে ইন্দ্ৰ, বৃষভ! বহুধা জনসমূহে স্থাপিত হিত-প্ৰযস (অৰ্পিত আহুতি) লৈ তোমাক আহ্বান কৰে। আমাৰ এই সোম-সৱনসমূহ তোমাৰ বাবে অতি-মধুময় হওক; এই সৱনসমূহত তুমি আনন্দ লোৱা, আৰু তোমাৰ শক্তি প্ৰচোদিত কৰা।

Mantra 8

प्र त इन्द्र पूर्व्याणि प्र नूनं वीर्या वोचं प्रथमा कृतानि । सतीनमन्युरश्रथायो अद्रिं सुवेदनामकृणोर्ब्रह्मणे गाम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ পূৰ্ব্য আৰু নৱীন বীৰ্যসমূহ, আৰু প্ৰথমে সম্পন্ন মহৎ কৰ্মসমূহ মই ঘোষণা কৰোঁ। অশ্ৰথায় (অশিথিল) ক্ৰোধে তুমি অদ্ৰি (পাথৰ) শিথিল কৰিলা; ব্ৰহ্মণ (ব্ৰহ্ম-বচন)ৰ বাবে তুমি সু-ৱেদনা গাম্—সু-অন্বেষ্য জ্ঞান-ৰশ্মি—উৎপন্ন কৰিলা।

Mantra 9

नि षु सीद गणपते गणेषु त्वामाहुर्विप्रतमं कवीनाम् । न ऋते त्वत्क्रियते किं चनारे महामर्कं मघवञ्चित्रमर्च ॥

হে গণপতে, গণসমূহৰ মাজত দৃঢ়ভাবে বহা; তোমাক কৱিসকলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক প্ৰেৰিত (বিপ্ৰতম) বুলি কয়। তোমাৰ বিনা কিছুমাত্র কাৰ্য সিদ্ধ নহয়—নিকট বা দূৰত। হে মঘৱন, মহৎ আৰু চিত্ৰ (উজ্জ্বল) শক্তি-স্তোত্ৰ গাই।

Mantra 10

अभिख्या नो मघवन्नाधमानान्त्सखे बोधि वसुपते सखीनाम् । रणं कृधि रणकृत्सत्यशुष्माभक्ते चिदा भजा राये अस्मान् ॥

হে মঘৱন্, দবাই থোৱা আৰু প্ৰচেষ্টা কৰা আমাক অনুগ্ৰহেৰে চোৱা; হে বসুপতে, সখীসকলৰো সখা, আমাৰ সখা হৈ জাগ্ৰত হওক। হে ৰণকৃত্, সত্য-শুষ্মা (সত্যবল) বিজয়ী ৰণ সৃষ্টি কৰা; ভাগ নপৰা ঠাইতো আমাক ৰায় (ধন-সমৃদ্ধি)ৰ ভাগ দিয়া।