Sukta 112

Mantra 1

इन्द्र पिब प्रतिकामं सुतस्य प्रातःसावस्तव हि पूर्वपीतिः । हर्षस्व हन्तवे शूर शत्रूनुक्थेभिष्टे वीर्या प्र ब्रवाम ॥

இந்திரனே, உன் விருப்பத்திற்கேற்ப பிழிந்த சோமத்தை அருந்து; ஏனெனில் காலைச் சவனம் உனது முதல் அருந்தல். வீரனே, பகைவரை அழிக்க மகிழ்ந்து எழு; எங்கள் உக்தங்கள் (ஸ்தோத்திரங்கள்) மூலம் உன் வெற்றிப் பராக்கிரமங்களை நாம் வெளிப்படுத்துகிறோம்.

Mantra 2

यस्ते रथो मनसो जवीयानेन्द्र तेन सोमपेयाय याहि । तूयमा ते हरयः प्र द्रवन्तु येभिर्यासि वृषभिर्मन्दमानः ॥

இந்திரனே, மனத்தையும் மிஞ்சும் வேகமுள்ள உன் ரதத்தினால் சோமபானத்திற்காக வா. உன் ஹரி (செம்மஞ்சள்) குதிரைகள் விரைந்து பாயட்டும்—நீ மகிழ்ந்து செல்லும் அந்த வலிமைமிக்க காளைகள்போன்றவை.

Mantra 3

हरित्वता वर्चसा सूर्यस्य श्रेष्ठै रूपैस्तन्वं स्पर्शयस्व । अस्माभिरिन्द्र सखिभिर्हुवानः सध्रीचीनो मादयस्वा निषद्य ॥

ஹரித (செம்மஞ்சள்) ஒளியாலும், சூரியனின் மகிமையாலும், ஒளியின் சிறந்த வடிவங்களால் உன் உடலைத் தொட்டு நிறைவு கொள். இந்திரனே, எங்கள் நண்பர்களால் அழைக்கப்பட்டு ஒரே திசையில் வந்து; அமர்ந்து எங்களுடன் மகிழ்வாயாக.

Mantra 4

यस्य त्यत्ते महिमानं मदेष्विमे मही रोदसी नाविविक्ताम् । तदोक आ हरिभिरिन्द्र युक्तैः प्रियेभिर्याहि प्रियमन्नमच्छ ॥

யாருடைய அந்த (அதீத) மகிமையால், இம்மதங்களில் (பரவசங்களில்) இந்த இரு மாபெரும் உலகங்கள்—த்யாவா-பிருதிவீ—பிரிந்துபோகாது நிற்கின்றன. இந்திரா, உன் பிரிய ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) இணைக்கப்பட்ட ரதத்துடன் அந்த உன் இல்லத்திற்கே வா; பிரிய அன்னம்—ஹவிஸ்—அருகே வா.

Mantra 5

यस्य शश्वत्पपिवाँ इन्द्र शत्रूननानुकृत्या रण्या चकर्थ । स ते पुरंधिं तविषीमियर्ति स ते मदाय सुत इन्द्र सोमः ॥

இந்திரா, யாருடைய இடையறாத பானத்தால் (ஸோமபானத்தால்) நீ பகைவர்களைத் தொடர இயலாதவர்களாக்கினாய்; போரில் வெற்றியளிக்கும் களிப்பையும் நிகழ்த்தினாய். அந்தச் சுத ஸோமம் உனக்காக புரந்தி—நேரிய விவேகத்தின் நிறைவு—மற்றும் தவிஷீ—ஒளிமிகு வலிமை—இவற்றை இயக்குகிறது; அது உன் மது (பராக்கிரமப் பரவசம்) க்காகவே, இந்திரா.

Mantra 6

इदं ते पात्रं सनवित्तमिन्द्र पिबा सोममेना शतक्रतो । पूर्ण आहावो मदिरस्य मध्वो यं विश्व इदभिहर्यन्ति देवाः ॥

இது உன் பாத்திரம், இந்திரா—பழங்காலத்திலிருந்து பெற்றது; இதனாலே ஸோமத்தைப் பானம் செய், சதக்ரதுவே. மயக்கமூட்டும் மதுவின் அழைப்பு நிறைந்துள்ளது—அந்த ஸோமத்தை எல்லா தேவர்களும் ‘அபிஹர்யந்தி’—விரும்பி தமக்கே இழுத்துச் செல்கின்றனர்.

Mantra 7

वि हि त्वामिन्द्र पुरुधा जनासो हितप्रयसो वृषभ ह्वयन्ते । अस्माकं ते मधुमत्तमानीमा भुवन्त्सवना तेषु हर्य ॥

ஓ இந்திரா, ஓ வृषபா! பலவகை மக்களே, நன்கு நிறுவப்பட்ட காணிக்கைகளுடன் உன்னை அழைக்கின்றனர். ஆனால் எங்கள் இச் சவனங்கள் (சோமப் பிழிவுகள்) உனக்குப் பேரமுதமயமானவையாக ஆகட்டும்; இச் சோமயாகங்களில் நீ மகிழ்ந்து, உன் வீரியத்தைத் தூண்டுவாயாக.

Mantra 8

प्र त इन्द्र पूर्व्याणि प्र नूनं वीर्या वोचं प्रथमा कृतानि । सतीनमन्युरश्रथायो अद्रिं सुवेदनामकृणोर्ब्रह्मणे गाम् ॥

ஓ இந்திரா, உன் பழம்பெரும் மற்றும் இன்றைய வீரியங்களை, உன் முதற்கால மகத்தான செயல்களை நான் அறிவிக்கிறேன். தளராத கோபத்தால் நீ கல்லை (அத்ரி) தளர்த்தினாய்; மேலும் பிரஹ்மன் (வாக்கு) க்காக ‘சுவேதனா’—நன்கு கண்டடையப்படும் பசு—அதாவது அறிவின் கதிரை வெளிப்படுத்தினாய்.

Mantra 9

नि षु सीद गणपते गणेषु त्वामाहुर्विप्रतमं कवीनाम् । न ऋते त्वत्क्रियते किं चनारे महामर्कं मघवञ्चित्रमर्च ॥

ஓ கணபதே, கணங்களின் நடுவே உறுதியாக அமர்வாயாக. கவிஞர்களில் உன்னை மிகப் பேரூக்கமுடையவன் (விப்ரதம) என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். உன்னை இன்றி, அருகிலோ தொலைவிலோ, எதுவும் நிறைவேறாது. ஓ மகவன், மகத்தும் ஒளிமிக்கதுமான வலிமை-ஸ்தோத்திரத்தைப் பாடுவாயாக.

Mantra 10

अभिख्या नो मघवन्नाधमानान्त्सखे बोधि वसुपते सखीनाम् । रणं कृधि रणकृत्सत्यशुष्माभक्ते चिदा भजा राये अस्मान् ॥

மகவன்! நாங்கள் நெருக்கப்பட்டும் போராடிக்கொண்டுமிருப்பவர்களாய் உள்ளோம்; எங்களை நோக்கி அருள் பார்வை செலுத்து. வசுபதே, நண்பர்களின் நண்பனே, எங்கள் நண்பனாய் விழித்தெழு. ரணக்ருத், சத்திய-சுஷ்மம் (உண்மை வலிமை) உடையவனே, வெற்றியளிக்கும் போரை அமை; பகிரப்படாததில்கூட எங்களுக்கு ரயி (செல்வச் செழிப்பு) பங்காக அளி.