Sukta 112

Mantra 1

इन्द्र पिब प्रतिकामं सुतस्य प्रातःसावस्तव हि पूर्वपीतिः । हर्षस्व हन्तवे शूर शत्रूनुक्थेभिष्टे वीर्या प्र ब्रवाम ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋର ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ପିଷ୍ଟ (ନିଷ୍ପିଡିତ) ସୋମରସ ପାନ କର; କାରଣ ପ୍ରାତଃସବନ ହିଁ ତୋର ପ୍ରଥମ ପାନ। ହେ ଶୂର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ହନନ କରିବାକୁ ହର୍ଷିତ ହ; ଆମ ଉକ୍ଥ (ସ୍ତୁତି) ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୋର ବିଜୟବୀର୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛୁ।

Mantra 2

यस्ते रथो मनसो जवीयानेन्द्र तेन सोमपेयाय याहि । तूयमा ते हरयः प्र द्रवन्तु येभिर्यासि वृषभिर्मन्दमानः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋର ଯେ ରଥ ମନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତ—ସେଥିରେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସ। ତୋର ହରିତ (କପିଳ) ଅଶ୍ୱମାନେ ଶୀଘ୍ର ଧାଉନ୍ତୁ; ସେଇ ବଳବାନ ବୃଷଭସମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଯାଉଛୁ।

Mantra 3

हरित्वता वर्चसा सूर्यस्य श्रेष्ठै रूपैस्तन्वं स्पर्शयस्व । अस्माभिरिन्द्र सखिभिर्हुवानः सध्रीचीनो मादयस्वा निषद्य ॥

ହରିତ ତେଜରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରକାଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୋର ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ—ତୋର ସଖାମାନେ—ତୋକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛୁ; ଏକେ ଦିଗରେ ଆସି, ବସି, ଆମ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହ।

Mantra 4

यस्य त्यत्ते महिमानं मदेष्विमे मही रोदसी नाविविक्ताम् । तदोक आ हरिभिरिन्द्र युक्तैः प्रियेभिर्याहि प्रियमन्नमच्छ ॥

ଯାହାର ସେଇ ମହିମାଦ୍ୱାରା—ଏହି ମଦମୟ ଉଲ୍ଲାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ଏହି ଦୁଇ ବିଶାଳ ଲୋକ, ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥ୍ୱୀ, ଅବିଭକ୍ତ ରହେ। ସେଇ ନିବାସକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରିୟ ହରିତ (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ) ଅଶ୍ୱମାନେ ଯୁକ୍ତ କରି ଆସ; ପ୍ରିୟ ଅନ୍ନ—ହବିଷ—ପାଖକୁ ଆସ।

Mantra 5

यस्य शश्वत्पपिवाँ इन्द्र शत्रूननानुकृत्या रण्या चकर्थ । स ते पुरंधिं तविषीमियर्ति स ते मदाय सुत इन्द्र सोमः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାର ନିରନ୍ତର ପାନଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ କରିଦେଲ; ତୁମେ ବିଜୟମୟ ଆନନ୍ଦ (ରଣ୍ୟ) ସୃଷ୍ଟି କରିଛ। ସେଇ ପିଷିତ ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ପୁରନ୍ଧି—ସମ୍ୟକ୍ ବିବେକର ସମୃଦ୍ଧି—ଏବଂ ତୁମ ତବିଷୀ—ପରାକ୍ରମଶକ୍ତି—କୁ ପ୍ରେରିତ କରେ; ଏହା ତୁମ ମଦ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।

Mantra 6

इदं ते पात्रं सनवित्तमिन्द्र पिबा सोममेना शतक्रतो । पूर्ण आहावो मदिरस्य मध्वो यं विश्व इदभिहर्यन्ति देवाः ॥

ଏହା ତୁମ ପାତ୍ର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ ଲବ୍ଧ; ଏହାଦ୍ୱାରା ସୋମ ପାନ କର, ହେ ଶତକ୍ରତୁ। ମଦିର ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ଏହି ସୋମକୁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଦିଗକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

Mantra 7

वि हि त्वामिन्द्र पुरुधा जनासो हितप्रयसो वृषभ ह्वयन्ते । अस्माकं ते मधुमत्तमानीमा भुवन्त्सवना तेषु हर्य ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୃଷଭ! ଅନେକ ଜନ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ହିତପ୍ରୟସ—ସ୍ଥାପିତ ଅର୍ପଣ ସହ—ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆମର ଏହି ସବନ-ସୋମପାନ ତୁମ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ମଧୁମୟ ହେଉ; ଏହି ସୋମାର୍ପଣରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କର ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରେରିତ କର।

Mantra 8

प्र त इन्द्र पूर्व्याणि प्र नूनं वीर्या वोचं प्रथमा कृतानि । सतीनमन्युरश्रथायो अद्रिं सुवेदनामकृणोर्ब्रह्मणे गाम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମ ପୂର୍ବ୍ୟ ଓ ଆଜିର ବୀର୍ୟ—ବୀରପରାକ୍ରମ—ଘୋଷଣା କରୁଛି; ତୁମ ପ୍ରଥମ ମହାକୃତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗାଉଛି। ଅଶ୍ରଥାୟ—ଅକ୍ଷୟ—କ୍ରୋଧରେ ତୁମେ ଅଦ୍ରି (ପଥର)କୁ ଶିଥିଳ କଲ; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଣ (ବାଣୀ/ମନ୍ତ୍ର) ପାଇଁ ସୁବେଦନା—ସୁ-ଖୋଜ୍ୟ—ଗାମ୍, ଜ୍ଞାନକିରଣରୂପ ଗାଈକୁ ତୁମେ ପ୍ରକାଶ କଲ।

Mantra 9

नि षु सीद गणपते गणेषु त्वामाहुर्विप्रतमं कवीनाम् । न ऋते त्वत्क्रियते किं चनारे महामर्कं मघवञ्चित्रमर्च ॥

ହେ ଗଣପତେ, ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ବସ; କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ସର୍ବାଧିକ ବିପ୍ର—ପ୍ରେରିତ ଋଷି—ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ତୁମ ବିନା ନିକଟ କି ଦୂର, କିଛିମାତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ ମଘବନ, ମହା ଓ ଚିତ୍ର—ପ୍ରକାଶମାନ—ଅର୍କ (ସ୍ତୁତି-ହିମ୍ନ)କୁ ଗାଅ।

Mantra 10

अभिख्या नो मघवन्नाधमानान्त्सखे बोधि वसुपते सखीनाम् । रणं कृधि रणकृत्सत्यशुष्माभक्ते चिदा भजा राये अस्मान् ॥

ହେ ମଘବନ୍, ଦବାଯାଇ ଶ୍ରମ କରୁଥିବା ଆମକୁ କୃପାଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖ; ହେ ବସୁପତେ, ସଖୀମାନଙ୍କର ସଖା, ଆମ ମିତ୍ର ଭାବେ ଜାଗ୍ରତ ହେ। ହେ ଜୟକର୍ତ୍ତା, ଜୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସତ୍ୟଶୁଷ୍ମ (ସତ୍ୟବଳ) ଧାରୀ, ବିଜୟର ରଣ ରଚ; ଏବଂ ଯାହା ଅବିଭକ୍ତ (ଅବଣ୍ଟିତ) ଅଛି, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ରାୟେ—ସମୃଦ୍ଧିରେ—ଭାଗୀ କର।