Sukta 79

Mantra 1

हिरण्यकेशो रजसो विसारेऽहिर्धुनिर्वात इव ध्रजीमान् । शुचिभ्राजा उषसो नवेदा यशस्वतीरपस्युवो न सत्याः ॥

ഹിരണ്യകേശൻ—സ്വർണ്ണകേശധാരി—രജസ് (മധ്യലോകം) മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു, സർപ്പത്തെപ്പോലെ കുതിച്ചുയർന്ന്, കാറ്റിനെപ്പോലെ തീവ്രവേഗത്തോടെ ധ്രജിമാനായി. ശുചി-പ്രഭയിൽ ദീപ്തൻ, സദാ പുതുമയുള്ള ഉഷസ്സുകളെപ്പോലെ—യശസ്വി, സത്യൻ, പ്രവർത്തിയിൽ തത്സ്പരൻ; നമ്മുടെ അന്തരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജാഗരണാഗ്നി.

Mantra 2

आ ते सुपर्णा अमिनन्तँ एवैः कृष्णो नोनाव वृषभो यदीदम् । शिवाभिर्न स्मयमानाभिरागात्पतन्ति मिहः स्तनयन्त्यभ्रा ॥

നിനക്കരികേ സുപർണ—ബലമുള്ള ചിറകുകളുള്ള ശക്തികൾ—അഖണ്ഡ പ്രേരണകളോടെ വരുന്നു; ഇതു ചലനത്തിലാകുമ്പോൾ കൃഷ്ണ വൃഷഭൻ ഗർജ്ജിക്കുന്നു. ശിവമായ, പുഞ്ചിരിയുള്ള ഊർജങ്ങളോടുകൂടെ അവൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു; മൂടൽമഞ്ഞുകൾ പറന്നുപോകുന്നു, മേഘങ്ങൾ ഇടിമുഴക്കുന്നു—ബലത്തിന്റെ ജലങ്ങളെ വിടുവിക്കുന്ന അന്തർമ്മർദ്ദത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ.

Mantra 3

यदीमृतस्य पयसा पियानो नयन्नृतस्य पथिभी रजिष्ठैः । अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा त्वचं पृञ्चन्त्युपरस्य योनौ ॥

അവൻ ഋതത്തിന്റെ പയസ് (പാൽ/രസം) കൊണ്ട് പോഷിതനായി പൂർണ്ണനായി, ഋതത്തിന്റെ അതിവേഗ പഥങ്ങളിലൂടെ നയിക്കുമ്പോൾ, ആര്യമൻ, മിത്ര, വരുണ—ചുറ്റുമെങ്ങും പരിക്രമിക്കുന്നവർ—മുകളിലെ ലോകത്തിന്റെ യോനിയിൽ അവന്റെ ത്വചയെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; സത്യത്തിൽ അവന്റെ ദീപ്ത രൂപം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 4

अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो । अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഗോമത് വാജത്തിന്റെ ഈശാനനേ, സഹസിന്റെ യഹോ (ബലത്തിന്റെ മഹിമ), ഹേ ജാതവേദസേ—ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് മഹത് ശ്രവഃ നിക്ഷേപിക്കണമേ; സത്യം സ്വീകരിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ വിശാല കീർത്തി.

Mantra 5

स इधानो वसुष्कविरग्निरीळेन्यो गिरा । रेवदस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि ॥

അവൻ ഇധാനനായി—വസു, കവി—ഗിരയാൽ ഇളേന്യനായ അഗ്നി; ഹേ പൂർവണീക (അനേകമുഖനേ), ഞങ്ങൾക്കായി രേവത് (സമൃദ്ധിയോടെ) ദീദിഹി; ഞങ്ങളുടെ മുൻപിൽ ജ്വലിക്ക, ഭാവത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തെ നയിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 6

क्षपो राजन्नुत त्मनाग्ने वस्तोरुतोषसः । स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति ॥

ഹേ അഗ്നേ, രാത്രികളുടെ രാജനേ, സ്വയം നിനക്കാൽ വാസസ്ഥലത്തിന്റെയും ഉഷസ്സുകളുടെയും അധിപതിയേ: ഹേ തിഗ്മജംഭ (മൂർച്ചയുള്ള താടിയുള്ളവനേ), ഞങ്ങളുടെ ഭവത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന രക്ഷസ്സുകളെ പ്രതിദഹ—പിന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്ക.

Mantra 7

अवा नो अग्न ऊतिभिर्गायत्रस्य प्रभर्मणि । विश्वासु धीषु वन्द्य ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ ഊതികളോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു അവതരിക്കേണമേ; ഗായത്രിയുടെ പ്രഭർമണിയിൽ—മുന്നോട്ടു വഹിക്കുന്ന പ്രചോദിതസ്തുതിയിൽ—സകല ധികളിലും വന്ദ്യനായിരിക്കേണമേ.

Mantra 8

आ नो अग्ने रयिं भर सत्रासाहं वरेण्यम् । विश्वासु पृत्सु दुष्टरम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളിലേക്കു റയിയെ കൊണ്ടുവരിക—നിരന്തര സമരത്തിൽ ജയശാലിയായ, വരേണ്യമായ (തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ യോഗ്യമായ), സകല പൃത്സുകളിലും ദുഷ്ടരമായ (അജേയമായ) സമൃദ്ധി.

Mantra 9

आ नो अग्ने सुचेतुना रयिं विश्वायुपोषसम् । मार्डीकं धेहि जीवसे ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ സുചേതു (സ്പഷ്ടദൃഷ്ടി) മാർഗ്ഗദർശനത്തോടെ സകല ആയുശക്തികളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന റയിയെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; ജീവിക്കുവാൻ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാഡീകം—ചികിത്സകശാന്തിയുടെ മധുരത—സ്ഥാപിക്കേണമേ.

Mantra 10

प्र पूतास्तिग्मशोचिषे वाचो गोतमाग्नये । भरस्व सुम्नयुर्गिरः ॥

ഗോതമരുടെ അഗ്നിയിലേക്കു—തീക്ഷ്ണജ്വാലയുള്ളവനിലേക്കു—ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട വാക്കുകൾ മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ. ഹേ അഗ്നേ, സുമ്ന (ദൈവാനുഗ്രഹം/സൗഹൃദം) ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഗിരഃ (സ്തുതിവചനങ്ങൾ) നീ വഹിക്കണമേ.

Mantra 11

यो नो अग्नेऽभिदासत्यन्ति दूरे पदीष्ट सः । अस्माकमिद्वृधे भव ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവൻ ആരായാലും—അടുത്തായാലും ദൂരെയായാലും, കാലുറപ്പിച്ചവനായാലും—ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി മാത്രം നീ ആയിരിക്കണമേ.

Mantra 12

सहस्राक्षो विचर्षणिरग्नी रक्षांसि सेधति । होता गृणीत उक्थ्यः ॥

സഹസ്രാക്ഷൻ, മനുഷ്യരിൽ വിശാലദർശിയായ അഗ്നി രക്ഷാംസി (തടസ്സശക്തികളെ) തടഞ്ഞു പിന്തള്ളുന്നു. ഉക്ഥ്യ (സ്തുതിസമൃദ്ധൻ) ആയ ഹോതാ അവനെ പാടി സ്വരം നൽകുന്നു.