Sukta 79

Mantra 1

हिरण्यकेशो रजसो विसारेऽहिर्धुनिर्वात इव ध्रजीमान् । शुचिभ्राजा उषसो नवेदा यशस्वतीरपस्युवो न सत्याः ॥

ହିରଣ୍ୟକେଶ—ସୁବର୍ଣ୍ଣ-କେଶଧାରୀ—ରଜସ (ମଧ୍ୟଲୋକ)ରେ ବ୍ୟାପି, ସର୍ପ ପରି ଧାଇଉଠୁଥିବା, ଏବଂ ପବନ ପରି ତୀବ୍ର ବେଗରେ ଧ୍ରଜୀମାନ। ଶୁଚି-ଭ୍ରାଜା, ସେ ସଦା ନବ ଉଷାମାନଙ୍କ ପରି—ଯଶସ୍ବୀ, ସତ୍ୟ, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତତ୍ପର; ଆମ ଅନ୍ତରେ ଗତି କରୁଥିବା ଜାଗରଣର ଅଗ୍ନି।

Mantra 2

आ ते सुपर्णा अमिनन्तँ एवैः कृष्णो नोनाव वृषभो यदीदम् । शिवाभिर्न स्मयमानाभिरागात्पतन्ति मिहः स्तनयन्त्यभ्रा ॥

ତୁମ ପାଖକୁ ସୁପର୍ଣ୍ଣ—ବଳିଷ୍ଠ ପକ୍ଷଧାରୀ ଶକ୍ତିମାନେ—ଅଖଣ୍ଡ ପ୍ରେରଣା ସହ ଆସନ୍ତି; ଏହା ଗତିରେ ଆସିଲେ କୃଷ୍ଣ ବୃଷଭ ଗର୍ଜନ କରେ। ଶିବ, ସ୍ମିତମୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ ସେ ଆଗମନ କରିଛି; ମିହ (ଧୁଆଁ/କୁହୁଡ଼ି) ଉଡ଼ିଯାଏ, ଅଭ୍ର (ମେଘ) ଗର୍ଜେ—ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦାବର ଚିହ୍ନ, ଯାହା ବଳର ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରେ।

Mantra 3

यदीमृतस्य पयसा पियानो नयन्नृतस्य पथिभी रजिष्ठैः । अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा त्वचं पृञ्चन्त्युपरस्य योनौ ॥

ଯେତେବେଳେ ସେ ଋତର ପୟସ (ଦୁଧ/ରସ)ରେ ପୋଷିତ ହୋଇ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ଏବଂ ଋତର ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ପଥମାନେ ଦ୍ୱାରା ନେତୃତ୍ୱ କରେ, ସେତେବେଳେ ଆର୍ୟମନ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ—ଚାରିଦିଗରେ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା—ଉପର ଲୋକର ଯୋନିରେ ତାହାର ତ୍ୱଚାକୁ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି; ସତ୍ୟରେ ତାହାର ଦୀପ୍ତ ରୂପକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।

Mantra 4

अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो । अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୋମତ୍ ବାଜର ଈଶାନ, ସହସର ଯହୋ (ବଳର ମହିମା), ହେ ଜାତବେଦସ—ଆମ ମଧ୍ୟରେ ମହତ୍ ଶ୍ରବଃ ସ୍ଥାପନ କର; ସତ୍ୟ ଗ୍ରହଣକାରୀ ଆତ୍ମାର ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି।

Mantra 5

स इधानो वसुष्कविरग्निरीळेन्यो गिरा । रेवदस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि ॥

ସେ ଇଧାନ ହୋଇ—ବସୁ, କବି—ଗିରାଦ୍ୱାରା ଈଳେନ୍ୟ ଅଗ୍ନି; ହେ ପୂର୍ବଣୀକ (ଅନେକମୁଖ), ଆମ ପାଇଁ ରେବତ୍ (ସମୃଦ୍ଧିସହ) ଦୀଦିହି; ଆମ ଅଗ୍ରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେ, ଭାବ-ରୂପଣର ନେତୃତ୍ୱ କରି।

Mantra 6

क्षपो राजन्नुत त्मनाग्ने वस्तोरुतोषसः । स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ରାତ୍ରିମାନଙ୍କର ରାଜନ, ଏବଂ ନିଜେ ନିଜ ଦ୍ୱାରା ବସ୍ତୋର ଓ ଉଷସମାନଙ୍କର ଅଧିପତି: ହେ ତିଗ୍ମଜମ୍ଭ (ତୀକ୍ଷ୍ଣ-ଜହ୍ନୁବାନ), ଆମ ଭବକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ରକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦହ—ପଛକୁ ହଂକାଇ ଦହ।

Mantra 7

अवा नो अग्न ऊतिभिर्गायत्रस्य प्रभर्मणि । विश्वासु धीषु वन्द्य ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଊତିମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଅବତର; ଗାୟତ୍ରୀର ପ୍ରଭର୍ମଣି—ଆଗକୁ ବହନ କରୁଥିବା ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତିରେ—ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଦ୍ୟ ହେଉ।

Mantra 8

आ नो अग्ने रयिं भर सत्रासाहं वरेण्यम् । विश्वासु पृत्सु दुष्टरम् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ରୟି ଆଣ—ନିରନ୍ତର ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ, ବରେଣ୍ୟ (ବାଛିବାଯୋଗ୍ୟ), ସମସ୍ତ ପୃତ୍ସୁରେ ଦୁଷ୍ଟର (ଅଜୟ) ସମୃଦ୍ଧି।

Mantra 9

आ नो अग्ने सुचेतुना रयिं विश्वायुपोषसम् । मार्डीकं धेहि जीवसे ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସୁଚେତୁ (ସ୍ପଷ୍ଟଦୃଷ୍ଟି) ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମ ପାଖକୁ ସେହି ରୟି ଆଣ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆୟୁଶକ୍ତିକୁ ପୋଷେ; ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମ ଭିତରେ ମାଡୀକ—ଚିକିତ୍ସକ ଶାନ୍ତିର ମଧୁରତା—ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 10

प्र पूतास्तिग्मशोचिषे वाचो गोतमाग्नये । भरस्व सुम्नयुर्गिरः ॥

ଗୋତମମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ—ତୀକ୍ଷ୍ଣ-ଜ୍ୱାଲାବାନଙ୍କ ପାଖକୁ—ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବାଣୀମାନେ ଆଗକୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନେ, ସୁମ୍ନ (ଦିବ୍ୟ ଅନୁଗ୍ରହ/ସୌହାର୍ଦ୍ୟ) ଆକାଂକ୍ଷୀ ଆମ ଗିରଃ (ସ୍ତୁତି-ବଚନ) ତୁମେ ବହନ କର।

Mantra 11

यो नो अग्नेऽभिदासत्यन्ति दूरे पदीष्ट सः । अस्माकमिद्वृधे भव ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଯେ କେହି ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ—ନିକଟରେ ହେଉ କି ଦୂରରେ, ପାଦ ଗାଢ଼ି ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥାଉ—ତୁମେ କେବଳ ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହେଅ।

Mantra 12

सहस्राक्षो विचर्षणिरग्नी रक्षांसि सेधति । होता गृणीत उक्थ्यः ॥

ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶାଳ-ଦର୍ଶୀ ଅଗ୍ନି ରକ୍ଷାଂସି (ବାଧାକାରୀ ଶକ୍ତିମାନେ) କୁ ରୋକି ପଛକୁ ହଟାଏ। ଉକ୍ଥ୍ୟ (ସ୍ତୁତି-ସମୃଦ୍ଧ) ହୋତା ତାଙ୍କୁ ଗାଇ ସ୍ୱର ଦିଏ।