Sukta 27

Mantra 1

अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः । सम्राजन्तमध्वराणाम् ॥

ബലവാനായ അശ്വത്തെ ഒരാൾ പ്രിയപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഇഷ്ടവസ്തുക്കളാൽ സമൃദ്ധനായ നിന്നെ—ഹേ അഗ്നേ—നമസ്കാരങ്ങളാൽ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു; നീ അധ്വരങ്ങളുടെ (യജ്ഞയാത്രകളുടെ) സമ്രാട്ടാണ്.

Mantra 2

स घा नः सूनुः शवसा पृथुप्रगामा सुशेवः । मीढ्वाँ अस्माकं बभूयात् ॥

സ ഘാ നഃ സൂനുഃ—ശവസാ ബലവാൻ, പൃഥുപ്രഗാമാ—വിശാലഗതിയിൽ മുന്നേറുന്നവൻ, സുശേവഃ—സുഖകരമായ മംഗളം കൊണ്ടുവരുന്നവൻ—ഞങ്ങളുടെ പുത്രനാകട്ടെ. മീഢ്വാൻ—ഉദാരദാതാവ്—ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ.

Mantra 3

स नो दूराच्चासाच्च नि मर्त्यादघायोः । पाहि सदमिद्विश्वायुः ॥

സ നഃ—വിശ്വായുഃ, സർവ്വജീവനസ്വരൂപൻ—ദൂരത്തുനിന്നും സമീപത്തുനിന്നും, മർത്ത്യരിൽ ഉള്ള അഘായുഃ ദുഷ്കർത്താവിൽ നിന്ന് സദാ രക്ഷിക്കട്ടെ. ആ ഹാനിയെ അമർത്തി അകറ്റി നിർത്തട്ടെ.

Mantra 4

इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम् । अग्ने देवेषु प्र वोचः ॥

ഇമമൂ ഷു—ഇത് ഞങ്ങളുടെ സനി, ജയദായക സ്തുതി; ഇത് നവ്യാംസം ഗായത്രം—എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ഗായത്രി—ഹേ അഗ്നേ, ദേവേഷു പ്ര—ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ മുന്നോട്ട് പ്രസ്താവിക്ക.

Mantra 5

आ नो भज परमेष्वा वाजेषु मध्यमेषु । शिक्षा वस्वो अन्तमस्य ॥

ഹേ അഗ്നേ, പരമവും മധ്യമവുമായ വാജങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കു നൽകേണമേ; വസു (സമ്പത്ത്)യുടെ അന്തിമ—അത്യന്തഗൂഢ—രഹസ്യം ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കേണമേ.

Mantra 6

विभक्तासि चित्रभानो सिन्धोरूर्मा उपाक आ । सद्यो दाशुषे क्षरसि ॥

ഹേ ചിത്രഭാനുവേ, നീ വിഭജകനാകുന്നു; സിന്ധുവിന്റെ ഊർമിയിൽ, അതിന്റെ സമീപ തീരത്ത്, ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ (ദാശുഷ്) അടുക്കൽ നീ ഉടൻ തന്നെ ഒഴുകുന്നു.

Mantra 7

यमग्ने पृत्सु मर्त्यमवा वाजेषु यं जुनाः । स यन्ता शश्वतीरिषः ॥

ഹേ അഗ്നേ, പൃത്സു (സംഘർഷങ്ങളിൽ) നീ ഏതു മർത്ത്യനെ സഹായിക്കുന്നുവോ, വാജങ്ങളിൽ ഏവനെ നീ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നുവോ—അവൻ ശാശ്വതമായ ഇഷഃ (പ്രേരണകൾ)യുടെ നിയന്ത്രകനാകുന്നു.

Mantra 8

नकिरस्य सहन्त्य पर्येता कयस्य चित् । वाजो अस्ति श्रवाय्यः ॥

ആരും അവനെ സഹിക്കുകയില്ല, ആരും അവനെ മറികടക്കുകയില്ല—ആരായാലും; അവന്റെ വാജ-ശക്തിയുടെ പരിപൂർണ്ണത ശ്രവണയോഗ്യവും സ്തുത്യർഹവുമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 9

स वाजं विश्वचर्षणिरर्वद्भिरस्तु तरुता । विप्रेभिरस्तु सनिता ॥

സർവ്വജനാധിപനായ അവൻ, അർവദ് (അശ്വങ്ങൾ) സഹിതം വാജത്തെ വഹിച്ച് ജയകരമായി മുന്നേറുന്നവനായിരിക്കട്ടെ; വിപ്രന്മാർ (ഋഷി-ദർശകർ) സഹിതം അവൻ സനിതാ—വിജേതാവായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 10

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय । स्तोमं रुद्राय दृशीकम् ॥

ഹേ ജരാബോധ, അതിനെ നന്നായി അറിക; ഓരോ വിശയ്ക്കും, യജ്ഞിയ (പൂജ്യ)നുവേണ്ടി, രുദ്രനായി ദർശിക—ദർശനജന്യ സ്തോമം രൂപപ്പെടുത്തുക.

Mantra 11

स नो महाँ अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः । धिये वाजाय हिन्वतु ॥

അവൻ—മഹാൻ, അളവറ്റവൻ, ധൂമധ്വജൻ (ധൂമകേതു), അനേകം പ്രകാശങ്ങളാൽ ദീപ്തൻ—ഞങ്ങളുടെ ധീ (ചിന്താ-പ്രേരണം)യെ വാജ (ബല-സമൃദ്ധി)യുടെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 12

स रेवाँ इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः । उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः ॥

ദൈവ്യ കേതു, വിശ്പതി പോലെ, പ്രകാശസമ്പന്നമായ സമൃദ്ധിയോടെ—അഗ്നി ഞങ്ങളുടെ ഉക്ഥങ്ങൾ (ഉന്നത സ്തുതിഗീതങ്ങൾ) മുഖേന ഞങ്ങളെ ശ്രവിക്കട്ടെ; അവന്റെ വിശാല ഭാനു (കിരണ-തേജസ്) സത്തയെ വിപുലമാക്കുന്നു.

Mantra 13

नमो महद्भ्यो नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो नम आशिनेभ्यः । यजाम देवान्यदि शक्नवाम मा ज्यायसः शंसमा वृक्षि देवाः ॥

മഹത്തന്മാർക്ക് നമസ്കാരം, ചെറുതന്മാർക്കും നമസ്കാരം; യുവാക്കൾക്കും നമസ്കാരം, പരിപക്വർക്കും നമസ്കാരം. ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ ദേവന്മാരെ യജിക്കാം; ഹേ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളെക്കാൾ അധികമായ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളുടെ ആശാ-സ്തുതിയുടെ ശംസ (ഗാനം) മുറിച്ചുകളയരുതേ.