Sukta 27

Mantra 1

अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः । सम्राजन्तमध्वराणाम् ॥

బలమైన అశ్వాన్ని ప్రేమతో పోషించునట్లే, నమస్కారాలతో నిన్ను వందిస్తున్నాను—వరణీయ-సంపన్నుడవైన అగ్నీ; నీవు అధ్వర-యాత్రల సమ్రాట్ (సార్వభౌముడు).

Mantra 2

स घा नः सूनुः शवसा पृथुप्रगामा सुशेवः । मीढ्वाँ अस्माकं बभूयात् ॥

అతడు నిజంగా మా కుమారుడై ఉండుగాక—తన బలంతో పరాక్రమశాలి, విశాలమైన గమనంలో దూరం వరకు ముందుకు సాగే వాడు, శుభమంగళం తెచ్చేవాడు; ఆ ఉదార దాత మా వాడై ఉండుగాక.

Mantra 3

स नो दूराच्चासाच्च नि मर्त्यादघायोः । पाहि सदमिद्विश्वायुः ॥

అతడు—మా ‘విశ్వాయు’—దూరం నుండీ దగ్గర నుండీ, మానవులలోని దుష్కర్త నుండి మమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక; ఆ హానిని అణచి దూరంగా ఉంచుగాక.

Mantra 4

इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम् । अग्ने देवेषु प्र वोचः ॥

ఇది—అవును—మా విజయగీతం; ఎల్లప్పుడూ నూతనమైన ఈ ‘గాయత్రీ’ని—ఓ అగ్నీ, దేవుల మధ్య ముందుకు తీసుకెళ్లి ప్రకటించుము.

Mantra 5

आ नो भज परमेष्वा वाजेषु मध्यमेषु । शिक्षा वस्वो अन्तमस्य ॥

ఓ (అగ్ని), బలసమృద్ధులలో పరమస్థాయిలోను మధ్యస్థాయిలోను మాకూ భాగం కలిగించు; అలాగే ‘వసు’ (సంపద) యొక్క ఈ అంతిమ, గూఢ రహస్యాన్ని మాకు బోధించు.

Mantra 6

विभक्तासि चित्रभानो सिन्धोरूर्मा उपाक आ । सद्यो दाशुषे क्षरसि ॥

ఓ చిత్రభాను, నీవు విభజించి పంచేవాడవు; సింధు యొక్క ‘ఊర్మి’ (తరంగం) మీద, దాని సమీప తీరాన, దానం చేసే వాడి (యజమాని) వైపు నీవు తక్షణమే ప్రవహిస్తావు.

Mantra 7

यमग्ने पृत्सु मर्त्यमवा वाजेषु यं जुनाः । स यन्ता शश्वतीरिषः ॥

ఓ అగ్ని, పోరాటాలలో నీవు ఆదరించే ఆ మర్త్యుణ్ని, బలసమృద్ధులలో నీవు ముందుకు నడిపించే వానిని—అతడు అంతులేని ‘ఇషః’ (ప్రేరణలు/ఉత్సాహాలు) యొక్క నియంతగా అవుతాడు.

Mantra 8

नकिरस्य सहन्त्य पर्येता कयस्य चित् । वाजो अस्ति श्रवाय्यः ॥

ఆయనను ఎవరూ తట్టుకోలేరు; ఎవరూ ఆయనను దాటిపోలేరు—ఎవరు అయినా సరే. ఆయన ‘వాజ’ (బల-సమృద్ధి) శ్రవణీయమై, స్తుత్యమై నిలిచియున్నది.

Mantra 9

स वाजं विश्वचर्षणिरर्वद्भिरस्तु तरुता । विप्रेभिरस्तु सनिता ॥

ఆయన ‘విశ్వచర్షణి’ (సర్వజనాధిపతి)గా, అర్వదులు/అశ్వములతో ‘వాజ’ (బల-సమృద్ధి)ను జయంగా మోసేవాడై—‘తరుతా’గా ఉండుగాక. ‘విప్ర’ (ఋషి-ప్రజ్ఞులు)తో ‘సనితా’—విజేతగా—ఉండుగాక.

Mantra 10

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय । स्तोमं रुद्राय दृशीकम् ॥

ఓ జరాబోధ (Jarābodha), దానిని బాగా తెలుసుకో. ప్రతి ‘విశే’ (కులం/జనసమూహం) కోసం, ‘యజ్ఞియ’ (పూజనీయుడు) కోసం, రుద్రునికి దర్శనమయమైన ‘స్తోమ’ (స్తుతి)ను నిర్మించు.

Mantra 11

स नो महाँ अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः । धिये वाजाय हिन्वतु ॥

ఆయన—మహానుడు, అపరిమేయుడు, ధూమకేతువు (ధూమాన్ని ధ్వజచిహ్నంగా కలవాడు), బహుదీప్తిమంతుడు—మా ధీ (బుద్ధి/ప్రేరణ)ని వాజ (బల-సమృద్ధి) పరిపూర్ణత వైపు ప్రేరేపించుగాక.

Mantra 12

स रेवाँ इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः । उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः ॥

దైవ కేతువు, ప్రజల అధిపతి—రేవాన్ (సమృద్ధుడు) వలె—బృహద్భాను (విశాల కాంతి)గల అగ్ని, మా ఉక్థాల (ఉన్నత స్తోత్రాల) ద్వారా మమ్మల్ని వినుగాక.

Mantra 13

नमो महद्भ्यो नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो नम आशिनेभ्यः । यजाम देवान्यदि शक्नवाम मा ज्यायसः शंसमा वृक्षि देवाः ॥

మహత్తరులకు నమః, చిన్నవారికి నమః; యువులకు నమః, ఆశిన (పరిపక్వ/పూర్తి వికసిత)ులకు నమః. మేము శక్తిమంతులమైతే దేవులను యజిస్తాము; ఓ దేవులారా, మమ్మల్ని మించే బలంతో మా శంస (స్తుతి/ఆకాంక్షా-గీతం)ను కత్తిరించకండి.