Sukta 143

Mantra 1

प्र तव्यसीं नव्यसीं धीतिमग्नये वाचो मतिं सहसः सूनवे भरे । अपां नपाद्यो वसुभिः सह प्रियो होता पृथिव्यां न्यसीददृत्वियः ॥

ഞാൻ അഗ്നിക്കായി—സഹസിന്റെ പുത്രനായി—വാക്കിന്റെ മതി രൂപമായ, കൂടുതൽ ശക്തവും സദാ പുതുമയുള്ളതുമായ ധീതിയെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു. അപാം നപാത്, വസുക്കളോടുകൂടെ പ്രിയ ഹോതൃ, പൃഥിവിയിൽ ഋതുവിദ് സത്യ മന്ത്രിയായി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു—ഋതക്രമത്തിൽ യജ്ഞവിധിയെ സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 2

स जायमानः परमे व्योमन्याविरग्निरभवन्मातरिश्वने । अस्य क्रत्वा समिधानस्य मज्मना प्र द्यावा शोचिः पृथिवी अरोचयत् ॥

അവൻ പരമ വ്യോമത്തിൽ ജനിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നി മാതരിശ്വനുവേണ്ടി—ജ്വാലയെ കൊണ്ടുവരുന്നവനുവേണ്ടി—പ്രകടമാകുന്നു. തന്റെ ക്രതു കൊണ്ടും ജ്വലനത്തിന്റെ മഹിമ കൊണ്ടും, തന്റെ ശോചിഷ് കൊണ്ട് ദ്യാവയും പൃഥിവിയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു—ചേതനയുടെ മേഖലയെ ഉണർത്തുന്നു.

Mantra 3

अस्य त्वेषा अजरा अस्य भानवः सुसंदृशः सुप्रतीकस्य सुद्युतः । भात्वक्षसो अत्यक्तुर्न सिन्धवोऽग्ने रेजन्ते अससन्तो अजराः ॥

ഈ അഗ്നിയുടെ തേജസ്സുകൾ അജരമാണ്; അവന്റെ ഭാനവഃ (കിരണങ്ങൾ) സുസന്ദൃശം—സുപ്രതീക (സുന്ദരമുഖൻ) ആയവന്റെ സുധ്യുത് (ദീപ്തപ്രകാശം). രാത്രിയെ അതിക്രമിച്ച് ഒഴുകുന്ന സിന്ധുക്കൾ (നദികൾ) പോലെ, ഹേ അഗ്നേ, അവ കുലുങ്ങി സഞ്ചരിക്കുന്നു—അസസന്ത (അക്ലാന്ത)വും അജര (അവിനാശി)വും.

Mantra 4

यमेरिरे भृगवो विश्ववेदसं नाभा पृथिव्या भुवनस्य मज्मना । अग्निं तं गीर्भिर्हिनुहि स्व आ दमे य एको वस्वो वरुणो न राजति ॥

ഭൃഗുക്കൾ ഉണർത്തിയ അഗ്നി—വിശ്വവേദസ് (സർവ്വജ്ഞൻ)—പൃഥിവിയുടെ നാഭി, മഹിമയാൽ ഭുവനത്തിന്റെ മധ്യം. ഗീർഭിഃ (സ്തുതികളാൽ) അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ച് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദമേ (ഗൃഹത്തിൽ) വരുത്തുക. അവൻ ഒരുത്തൻ മാത്രം വസുക്കൾ (സമ്പത്ത്) മേൽ രാജിക്കുന്നു—വരുണനെപ്പോലെ രാജതി, ഋത (വിശ്വക്രമം) ധരിച്ച്.

Mantra 5

न यो वराय मरुतामिव स्वनः सेनेव सृष्टा दिव्या यथाशनिः । अग्निर्जम्भैस्तिगितैरत्ति भर्वति योधो न शत्रून्त्स वना न्यृञ्जते ॥

അവൻ വരായ (പിന്മാറാൻ) ഇല്ല—മരുത്തുകളുടെ സ്വന (ഗർജ്ജനം) പോലെ, വിട്ടയക്കപ്പെട്ട സേന പോലെ, ദിവ്യ അശനി (വജ്രം) പോലെ. തീക്ഷ്ണ ജംഭൈഃ (താടികൾ) കൊണ്ട് അഗ്നി ഭക്ഷിച്ച് പൂർണ്ണമായി ഗ്രസിക്കുന്നു; യോദ്ധാവുപോലെ ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തുന്നു—അകത്തുള്ള തടസ്സം നീക്കി വനങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

Mantra 6

कुविन्नो अग्निरुचथस्य वीरसद्वसुष्कुविद्वसुभिः काममावरत् । चोदः कुवित्तुतुज्यात्सातये धियः शुचिप्रतीकं तमया धिया गृणे ॥

സ്തുതിയിൽ ഇരിക്കുന്ന വീരസത് അഗ്നി ഞങ്ങൾക്കായി വീരനാകുമോ? അവൻ വസു (ശുഭസമ്പത്ത്) ആയി, വസുക്കളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ സത്യകാമം നിറവേറ്റുമോ? പ്രേരകനായ (ചോദഃ) അവൻ ഞങ്ങളുടെ ധിയകളെ ജയസിദ്ധിക്കായി പ്രചോദിപ്പിക്കുമോ? ശുചി-പ്രതീകം (ശുദ്ധതേജോമുഖം) ഉള്ള അവനെ ഞാൻ ഈ അഭിലാഷധിയയാൽ സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 7

घृतप्रतीकं व ऋतस्य धूर्षदमग्निं मित्रं न समिधान ऋञ्जते । इन्धानो अक्रो विदथेषु दीद्यच्छुक्रवर्णामुदु नो यंसते धियम् ॥

ഘൃതപ്രതീകം, ഋതത്തിന്റെ ആധാരത്തിൽ ധൂർഷദ് (സ്ഥിരമായി) ഇരിക്കുന്ന അഗ്നിയെ—മിത്രനെപ്പോലെ—സമിധയാൽ ജ്വലിപ്പിച്ച് ക്രമത്തിലാക്കുന്നു. അവൻ ജ്വലിച്ചപ്പോൾ, അക്ര (വളയാത്ത), വിദഥങ്ങളിൽ ദീപ്തനായ്, ഞങ്ങൾക്കായി ശുക്രവർണാ (പ്രകാശവർണ) പ്രചോദിത ധിയയെ ഉയർത്തുന്നു.

Mantra 8

अप्रयुच्छन्नप्रयुच्छद्भिरग्ने शिवेभिर्नः पायुभिः पाहि शग्मैः । अदब्धेभिरदृपितेभिरिष्टेऽनिमिषद्भिः परि पाहि नो जाः ॥

അപ്രയുച്ഛൻ (അവിരത) അഗ്നേ, അപ്രയുച്ഛദ് (അവിരത) സംരക്ഷണങ്ങളോടെ—ശിവ (മംഗള)വും ശഗ്മ (ബലവാൻ)വുമായ പായുക്കളാൽ ഞങ്ങളെ കാക്കുക. അദബ്ധ (വഞ്ചിക്കാനാവാത്ത)വും അദൃപിത (വിഫലമാകാത്ത)വുമായ രക്ഷകളാൽ, ഇഷ്ട (ആഗ്രഹിത)നായ നീ, അനിമിഷദ് (അനിമേഷ) ജാഗ്രതയോടെ ഞങ്ങളുടെ ജാഃ—ഞങ്ങളുടെ ജനങ്ങളെയും ജന്മങ്ങളെയും—ചുറ്റിപ്പറ്റി കാത്തുകൊൾക.