ദശരഥൻ

കൈകേയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് ദശരഥൻ അപ്പോൾ ക്രോധത്തോടെ, ഒരു നിമിഷം വിറങ്ങലിച്ചവനെന്നപോലെ അസ്ഥിരനായി, മറുപടി പറഞ്ഞു.

ദേവീ, കരയരുത്; ശരീരം ക്ഷയിപ്പിക്കരുത്. വധിക്കരുതാത്തവനെ പോലും വധിക്കണമെങ്കിൽ പറയുക; വധയോഗ്യനെ മോചിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ പറയുക. ദരിദ്രൻ ധനവാനാകട്ടെ; ധനവാൻ അകിഞ്ചനനാകട്ടെ—നിന്റെ വാക്കുപോലെ എല്ലാം നടക്കട്ടെ.

അവൻ ജഗതീപതിയെ മങ്ങിപ്പോയവനായി കണ്ടു—ഗ്രഹണഗ്രസ്ത സൂര്യനെപ്പോലെ, ഭസ്മം മൂടിയ അഗ്നിയെപ്പോലെ, ജലം വറ്റിയ കുളത്തെപ്പോലെ.

രാജാ ദശരഥൻ ശക്തിയോടെ രചിച്ച ആ മഹാബലവത്തായ സ്തോത്രം സർവ്വപീഡകളുടെ ശമനത്തിനായി ദേവൻ സൗരീശ്വരനെ സ്തുതിച്ച് പാരായണം ചെയ്യേണ്ടതാണ്।

രാജാവ് പറഞ്ഞു—ഞാൻ ദശരഥൻ; സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാവും അജന്റെ പുത്രനും ആകുന്നു. നിന്റെ ഉദ്ദേശം തടയാൻ ക്രോധത്തോടെ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജന്മാരേ! അന്നുമുതൽ രാജാവ് ദശരഥന്റെ വചനപ്രഭാവത്താൽ മന്ദൻ (ശനൈശ്ചരൻ) ‘രോഹിണീ-ശകടം’ ഇനി ഭേദിക്കുകയില്ല।

ഇങ്ങനെ രാജാവ് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അകത്താകെ എരിഞ്ഞു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദീനാവസ്ഥ കണ്ട് ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള കൈകേയി വിരോധം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ഭരതനും നിങ്ങളുടെ പുത്രനല്ലയോ? അല്ലെങ്കിൽ വിലക്ക് വാങ്ങിയ അടിമയായി എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നോ? എന്റെ വാക്കുകൾ…

"എന്ത് കാരണത്തിനാണ്, റാണി, ദേഷ്യം കൊള്ളുന്നത്?" എന്ന് ചോദിച്ച്, തന്റെ കൈകൊണ്ട് അവളെ തൊട്ടു; എന്നാൽ അവൾ തന്റെ ഭർത്താവിനെ തള്ളിമാറ്റി. ദേഷ്യം കൊണ്ട പെൺപാമ്പ് പോലെ ഭയങ്കരമായി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ രണ്ട് മോഹങ്ങൾ വായിലെ രണ്ട് നാവുകൾ പോലെയും…

അങ്ങയുടെ താമരപ്പാദങ്ങൾ കഴുകി, അങ്ങയെ തോണിയിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകും, കടത്താൻ വില ഒന്നും ചോദിക്കില്ല, സ്വാമീ. രാമാ, അങ്ങയെയും ദശരഥനെയും സത്യമായി എടുത്തുകൊണ്ട്, മുഴുവൻ സത്യവും അങ്ങയോട് പറയുന്നു. ലക്ഷ്മണൻ തന്റെ അമ്പുകളാൽ എന്നെ എയ്യട്ടെ, എന്നാൽ…

അതിനുശേഷം ദശരഥൻ, അത്യന്തം ശക്തനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രഥം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീർത്തിക്ക് തുല്യവുമായവൻ, സുമാനസ നഗരം കീഴടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പൗത്രനായ വസിഷ്ഠനെ വിളിച്ച്, വന്ദിച്ച്, അനുമതി വാങ്ങി, ചന്ദ്രനെപ്പോലുള്ള ശരീരമുള്ള കുതിരയിൽ കയറി…

ആദ്യം രഘു വംശത്തിൽ രാജാവായ ദശരഥൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടാമതായി വൃഷ്ണി വംശത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായ വസുദേവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

മുമ്പ് രഘു വംശത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ രാജാവ് ദശരഥൻ ഉണ്ടായിരുന്നു—ഒരു മഹാവീരനായ ചക്രവർത്തി രാജാവ്, ഏഴ് ദ്വീപുകളുടെ അധിപതിയായി.