Sukta 73

Mantra 1

स्रक्वे द्रप्सस्य धमतः समस्वरन्नृतस्य योना समरन्त नाभयः । त्रीन्त्स मूर्ध्नो असुरश्चक्र आरभे सत्यस्य नावः सुकृतमपीपरन् ॥

ದ್ರಪ್ಸ (ಬಿಂದು)ದ ಧಾರೆಯಿಗಾಗಿ ಸ್ರಕ್ವೇ (ಒಠಗಳು/ಪೀಡನೆಯ ಒಠಗಳು) ಒಂದೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನಾದಿಸಿದವು; ನಾಭಯಃ (ನಾಭಿಕೇಂದ್ರಗಳು) ಋತಸ್ಯ ಯೋನೌ (ಋತದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ) ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದವು. ಅಸುರ (ಪ್ರಭುಶಕ್ತಿ)ನು ಆಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಮೂರ್ಧ್ನಃ (ಶಿಖರ-ಬಿಂದುಗಳನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಸತ್ಯಸ್ಯ ನಾವಃ (ಪಾತ್ರಗಳು/ವಾಹನಗಳು) ಸುಕೃತ (ಸುಘಟಿತ ಕರ್ಮ)ವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಬ್ಬಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದವು.

Mantra 2

सम्यक्सम्यञ्चो महिषा अहेषत सिन्धोरूर्मावधि वेना अवीविपन् । मधोर्धाराभिर्जनयन्तो अर्कमित्प्रियामिन्द्रस्य तन्वमवीवृधन् ॥

ಸಮ್ಯಕ್—ನೇರವಾಗಿ, ನೇರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ—ಮಹಿಷರು (ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠರು) ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದರು; ಸಿಂಧುವಿನ ಊರ್ಮಿ (ಅಲೆ) ಮೇಲೆ ವೇನರು (ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು/ದೃಷ್ಟರು) ಕಂಪಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿದರು. ಮಧುವಿನ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಅವರು ಅರ್ಕ (ಸ್ತುತಿ-ಕಿರಣ/ಪ್ರಕಾಶಗೀತ)ವನ್ನು ಜನಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯ ತನು (ಪ್ರಿಯ ದೇಹ-ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು.

Mantra 3

पवित्रवन्तः परि वाचमासते पितैषां प्रत्नो अभि रक्षति व्रतम् । महः समुद्रं वरुणस्तिरो दधे धीरा इच्छेकुर्धरुणेष्वारभम् ॥

ಪವಿತ್ರೀಕರಣದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದವರು ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿಯ ಸುತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರೊಳಗಿನ ಪ್ರಾಚೀನ ಪಿತೃನು ಅವರ ಋತ-ವ್ರತವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ. ವರುಣನು ಮಹಾ ‘ವಸ್ತ’ದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ, ಇವತ್ತಂತೆ, ಒಂದು ಆವರಣವನ್ನು ಇಡುತ್ತಾನೆ; ಧೀರರಾದ ಪ್ರಕಾಶಿತ ಅನ್ವೇಷಕರು ಆಧಾರಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ತವಕಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

सहस्रधारेऽव ते समस्वरन्दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतः । अस्य स्पशो न नि मिषन्ति भूर्णयः पदेपदे पाशिनः सन्ति सेतवः ॥

ಓ ಸಹಸ್ರಧಾರಾ, ನಿನ್ನಿಂದ ಮಧುಜಿಹ್ವಾ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಏಳುತ್ತವೆ—ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗಿ—ದಿವದ ನಾಕದಲ್ಲಿ, ಶಿಖರದಲ್ಲಿ. ಅವನ ಸ್ಪಶಃ (ಕಾವಲುಗಾರರು) ಕಣ್ಣಿಮೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಪಾಶಿನಃ—ಬಂಧನಧಾರಕರು—ಮತ್ತು ಸೇತವಃ—ಪಾರಾಗುವ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವವರು—ಮಾರ್ಗದ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

पितुर्मातुरध्या ये समस्वरन्नृचा शोचन्तः संदहन्तो अव्रतान् । इन्द्रद्विष्टामप धमन्ति मायया त्वचमसिक्नीं भूमनो दिवस्परि ॥

ಪಿತೃಮಾತೃಗಳಿಂದ ಅವರು ಋಚೆಯ ಮೂಲಕ ಏಕಸ್ವರವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಾರೆ; ದಹಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಅವ್ರತ—ನಿಯಮರಹಿತ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಾಯಾ—ರೂಪಕೊಡುವ ದರ್ಶನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ಇಂದ್ರದ್ವಿಷ್ಟವಾದ ಕತ್ತಲೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಊದಿ ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ದ್ಯೌನ ಸುತ್ತಲಿನ ವಿಶಾಲ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ.

Mantra 6

प्रत्नान्मानादध्या ये समस्वरञ्छ्लोकयन्त्रासो रभसस्य मन्तवः । अपानक्षासो बधिरा अहासत ऋतस्य पन्थां न तरन्ति दुष्कृतः ॥

ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅವರು ಏಕಸ್ವರವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಾರೆ—ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಯಂತ್ರದಂತೆ ಬಂಧಿತವಾದ, ರಭಸ ವೇಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಈ ಮಂತವ್ಯಗಳು. ಆದರೆ ದುಷ್ಕೃತರು—ಅಕ್ಷವಿಲ್ಲದವರು, ಬಧಿರರು—ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಋತದ ಪಥವನ್ನು ದಾಟಲಾರರು.

Mantra 7

सहस्रधारे वितते पवित्र आ वाचं पुनन्ति कवयो मनीषिणः । रुद्रास एषामिषिरासो अद्रुहः स्पशः स्वञ्चः सुदृशो नृचक्षसः ॥

ಸಹಸ್ರಧಾರೆಯಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಪವಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನೀಷಿಗಳು ವಾಚನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಲಗಳು ರುದ್ರಸಮಾನ—ವೇಗವಂತ, ಅದ್ರುಹ (ದುರುದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದ); ಅವರ ಸ್ಪಶಃ—ಕಾವಲುಗಾರರು—ಸ್ವಯಂಸರಿ, ಸುದೃಶ, ನೃಚಕ್ಷಸಃ—ಮಾನವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯವರು.

Mantra 8

ऋतस्य गोपा न दभाय सुक्रतुस्त्री ष पवित्रा हृद्यन्तरा दधे । विद्वान्त्स विश्वा भुवनाभि पश्यत्यवाजुष्टान्विध्यति कर्ते अव्रतान् ॥

ಋತದ ಗೋಪಾ—ಕಾವಲುಗಾರ—ಮೋಸಗೊಳ್ಳದವನು, ಶುಕ್ರತು (ಶುದ್ಧ ಸಂಕಲ್ಪವಂತ)ನು; ಹೃದಯದ ಒಳಗೆ ಮೂರು ಪವಿತ್ರಕರ ಪವಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಸ್ವೀಕೃತರಾದ, ಅವ್ರತ—ವಿಧಿಹೀನ, ಅಕ್ರಮದ ಕರ್ತೃಗಳು—ಅವರನ್ನು ಅವನು ಹೊಡೆದು ಕೆಡವುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

ऋतस्य तन्तुर्विततः पवित्र आ जिह्वाया अग्रे वरुणस्य मायया । धीराश्चित्तत्समिनक्षन्त आशतात्रा कर्तमव पदात्यप्रभुः ॥

ಋತದ ತಂತು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ; ವರುಣನ ಮಾಯಾ (ರಚನಾಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ ಜಿಹ್ವೆಯ ಅಗ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಧೀರರೂ ಸಹ ಅದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಅದನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಕ್ರತೆಯ ಕರ್ತನು ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಾನೆ—ಅಪ್ರಭು, ಶಕ್ತಿಹೀನ.