Sukta 10

Mantra 1

प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः ॥

ಅವರು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ—ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ—ರಥಗಳಂತೆ, ಶ್ರವಸ್‌ಗಾಗಿ ಆತುರವಾದ ಅಶ್ವಗಳಂತೆ; ಸೋಮಶಕ್ತಿಗಳು ರಾಯೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ/ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪೂರ್ಣತೆ) ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತವೆ.

Mantra 2

हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणामिव ॥

ರಥಗಳಂತೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಅವರು (ದಿವ್ಯ ಗ್ರಹಣದ) ಎರಡು ಹಸ್ತಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಭಾರವಹಿಸುವವರು—ಕಾರಿಗರರಂತೆ, ಆನಂದ-ರಸದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 3

राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः ॥

ರಾಜರು ಅಭಿಷೇಕ-ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ, ಸೋಮಧಾರೆಗಳು ಗೋ-ಕಿರಣಗಳಿಂದ (ಪ್ರಕಾಶ-ರಶ್ಮಿಗಳಿಂದ) ತಮ್ಮನ್ನು ಅಂಜಿಸುತ್ತವೆ; ಏಳು ಧಾತೃಗಳಿಂದ ರೂಪಿತ ಯಜ್ಞದಂತೆ, ಅವರು ಋತ-ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । सुता अर्षन्ति धारया ॥

ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಪಿಷಿತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಇಂದುಗಳು ವಾಣಿಯಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ)ಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಸುತವಾಗಿ, ಅವರು ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वं वि तन्वते ॥

ವಿವಸ್ವತನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ ಅವರು ಉಷಸ್ಸಿನ ಭಾಗ್ಯಭಾಗ (ಭಗ)ವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸೂರರು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಂತುವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪಥವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः ॥

ಮತಿಗಳ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾರವರು (ವಾಕ್ಯದ ಕರ್ತೃಗಳು) ತೆರೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ವೃಷ್ಣನ ಜ್ವಲಂತ ಹರಸಿನ ಕಡೆಗೆ ಆಯವರು—ಅನ್ವೇಷಕರು—ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 7

समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः । पदमेकस्य पिप्रतः ॥

ಸಮೀಚೀನವಾಗಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಂಡು ಸಪ್ತಜಾಮಯ ಹೋತಾರರು ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಏಕನ ಪಾದವನ್ನು ಅವರು ತುಂಬಿ ದೃಢಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ—ದೈವ್ಯದ ಏಕಮಾತ್ರ ಆಧಾರವನ್ನು.

Mantra 8

नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुश्चित्सूर्ये सचा । कवेरपत्यमा दुहे ॥

ಅವನು ನಮಗೆ ನಾಭಿ—ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮಧ್ಯಗಂಟು—ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಸಹಚರವಾಗಿ ದೃಷ್ಟಿಯ ಕಣ್ಣನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಕವಿಯ ಅಪತ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ದೋಹುತ್ತಾನೆ—ಪ್ರೇರಿತ ಜ್ಞಾನದ ಜನನವನ್ನು.

Mantra 9

अभि प्रिया दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् । सूरः पश्यति चक्षसा ॥

ದಿವಸದ ಪ್ರಿಯ ಪದದ ಕಡೆಗೆ—ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ನಿಹಿತವಾದುದನ್ನು—ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ (ದ್ರಷ್ಟಾ) ಅದನ್ನು ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.