Sukta 10

Mantra 1

प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः ॥

તેઓ આગળ વધે છે—સ્વયં પ્રેરિત—રથોની જેમ, શ્રવસ્ માટે આતુર અશ્વોની જેમ; સોમશક્તિઓ રાયી (સમૃદ્ધિ/અસ્તિત્વની પૂર્ણતા) તરફ પગલાં ભરે છે.

Mantra 2

हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणामिव ॥

રથોની જેમ પ્રેરિત થઈ, તેઓ બે હસ્તોમાં (દિવ્ય ગ્રહણમાં) પોતાને વિસ્તારે છે; તેઓ ભાર વહન કરનાર છે—કારિગરોની જેમ, આનંદ-રસના તત્ત્વને ઘડીને રૂપમાં ધારે છે.

Mantra 3

राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः ॥

રાજાઓ જેમ અભિષેક-સ્તુતિઓ સાથે, સોમધારાઓ ગો-કિરણો (પ્રકાશ-રશ્મિઓ)થી પોતાને અંજિત કરે છે; સાત ધાતૃઓ દ્વારા ઘડાયેલા યજ્ઞની જેમ, તેઓ ઋત-કર્મમાં ક્રમબદ્ધ રૂપ ધારણ કરે છે.

Mantra 4

परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । सुता अर्षन्ति धारया ॥

ચારે તરફ, પિષાયેલા તેજસ્વી ઇન્દુઓ વાણીથી ફૂલતાં, મદ (ઉલ્લાસ) માટે પોતાની ધારામાં વહે છે; સુત થઈને, તેઓ અવિચ્છિન્ન પ્રવાહરૂપે દોડી જાય છે.

Mantra 5

आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वं वि तन्वते ॥

વિવસ્વતના તેજનું પાન કરીને તેઓ ઉષાનો ભાગ્ય-ભાગ (ભગ) જનમાવે છે; પ્રકાશમય સૂરાઓ સૂક્ષ્મ તંતુને વિસ્તારે છે—અસ્તિત્વમાં પ્રકાશનો સૂક્ષ્મ માર્ગ પાથરે છે.

Mantra 6

अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः ॥

મતીઓના દ્વારોને પ્રાચીન કવિઓ/કારવો ખોલે છે; વીર્યવાનના જ્વલંત હરિસ તરફ આયવો—શોધકજન—આગળ ધસી જાય છે.

Mantra 7

समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः । पदमेकस्य पिप्रतः ॥

સમ્યક્ સમન્વિત થઈ સાત જાતિના હોતારાઓ આસન ગ્રહણ કરે છે; એકના પદને તેઓ પૂરું કરે છે, દૃઢ કરે છે—દિવ્યનું એકમાત્ર આધાર.

Mantra 8

नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुश्चित्सूर्ये सचा । कवेरपत्यमा दुहे ॥

તે અમને નાભિ—અસ્તિત્વની મધ્ય ગાંઠ—અર્પે છે; અને સૂર્ય સાથે સહચર બની આંખ પણ આપે છે. કવિના અપત્યને તે અમારે માટે દોહે છે—પ્રેરિત જ્ઞાનનો જન્મ.

Mantra 9

अभि प्रिया दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् । सूरः पश्यति चक्षसा ॥

દિવ્ય લોકના પ્રિય પદ તરફ—ગુહામાં નિહિત—અધ્વર્યુઓ દ્વારા તે સ્થાપિત થાય છે. તેજસ્વી સૂર (દ્રષ્ટા) તેને ચક્ષુથી જુએ છે.