Sukta 146

Mantra 1

त्रिमूर्धानं सप्तरश्मिं गृणीषेऽनूनमग्निं पित्रोरुपस्थे । निषत्तमस्य चरतो ध्रुवस्य विश्वा दिवो रोचनापप्रिवांसम् ॥

ನಾನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ—ತ್ರಿಮೂರ್ಧಾನ, ಸಪ್ತರಶ್ಮಿ, ಅನೂನ; ಇಬ್ಬರು ಪಿತೃ-ಮಾತೃಗಳ ಉರು ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದವನು. ಧ್ರುವ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿಷತ್ತನಾಗಿ, ಸ್ಥಿರನಾಗಿಯೇ ಚರಿಸುವ ಅವನು ದ್ಯೌದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

उक्षा महाँ अभि ववक्ष एने अजरस्तस्थावितऊतिॠष्वः । उर्व्याः पदो नि दधाति सानौ रिहन्त्यूधो अरुषासो अस्य ॥

ಮಹಾನ್ ವೃಷಭನು ಇವುಗಳಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಜರನಾಗಿ, ಉನ್ನತನಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ—ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ. ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಅವನು ವಿಶಾಲ ಪಾದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಅರುಷ ಶಕ್ತಿಗಳು ಉದರನ್ನು ಲೇಹಿಸುತ್ತವೆ—ಪೋಷಕ ರಸವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಾ.

Mantra 3

समानं वत्समभि संचरन्ती विष्वग्धेनू वि चरतः सुमेके । अनपवृज्याँ अध्वनो मिमाने विश्वान्केताँ अधि महो दधाने ॥

ಒಂದೇ ವತ್ಸವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಎರಡು ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ, ಸುಮೇಳವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ತಿರುಗಿಸಲಾರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ, ಅವು ಮಹತ್ತಿನ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇತುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 4

धीरासः पदं कवयो नयन्ति नाना हृदा रक्षमाणा अजुर्यम् । सिषासन्तः पर्यपश्यन्त सिन्धुमाविरेभ्यो अभवत्सूर्यो नॄन् ॥

ಧೀರರಾದ ಋಷಿ-ಕವಿಗಳು ಸತ್ಯಪದದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಹೃದಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಭಾವಗಳಿಂದ ಅಜುರ್ಯ (ಅಜರ) ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದರು ಮತ್ತು ಸಿಂಧುವನ್ನು (ನದಿಯನ್ನು) ಕಂಡರು; ಆಗ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

Mantra 5

दिदृक्षेण्यः परि काष्ठासु जेन्य ईळेन्यो महो अर्भाय जीवसे । पुरुत्रा यदभवत्सूरहैभ्यो गर्भेभ्यो मघवा विश्वदर्शतः ॥

ದೃಶ್ಯನೀಯನಾದ ಅವನು ಕಾಷ್ಠಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ—ಉದಾತ್ತ, ಪೂಜ್ಯ—ಮಹಾ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಿನ ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ. ಸೂರಹೈ (ಸೂರ್ಯ-ಹನನಕಾರಿ) ಗರ್ಭಗಳಿಂದ ಅವನು ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ, ಮಘವಾ (ದಾನಶೂರ) ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೃಶ್ಯನಾದನು.