Opening the text

ការការពារជីវិតចិត្ត និងទឹកដីគ្រួសារតាមរយៈការបញ្ច្រាសការជាប់គ្នា និងពិធីរក្សា (អប៉ូត្រូប៉ាយក) ការបញ្ច្រាសសត្រូវ/គូប្រជែង (ទ្វេស្ស-ប្រតិប្រសាវ) និងពិធីអាយុស្យ: ស្ថិរភាពនៃប្រាណ-អបាណ និងការចៀសវាងមរត្យុ ការការពារក្នុងផ្ទះប្រឆាំងនឹងភូត/រក្សស និងស្ត្រីដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ ការហ៊ុមព័ទ្ធសកលនៃក្សេត្រ (សួគ៌-ផែនដី-អន្តរិក្សជាព្រំប្រទីសការពារ) ការតំឡើង/ស្តារសមត្ថភាព (ឥន្ទ្រិយ-សំស្ថាបនា) ភ្លើង/ខ្យល់ជាឧបករណ៍នៃកម្ដៅប្រឆាំង (តេជស្ស/សោចិស្ស) ប្រឆាំងនឹងការជាប់គ្នា សម្រាប់គ្រួសារ និងបុគ្គលដែលប្រឈមនឹងការប្រកួតប្រជែង ការច្រណែន និងការវាយប្រហារអាថ៌កំបាំង; សម្រាប់អ្នកជំងឺដែលត្រូវការស្ថិរភាពដកដង្ហើម ការស្តារសក្តីសក់សាច់ និងសមត្ថភាព និងសម្រាប់ការធានាព្រំប្រទីសផ្ទះ/ដីពីកម្លាំងលុកលន់។
អតិថ្យវេទ ២.១១ គឺជាគម្លានជ័យមន្តរបស់អាថ៌វៈសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងនិងការជាសត្រូវ: វាបង្វែរការស្អប់គ្នាដែលជាសត្រូវត្រឡប់ទៅរកអ្នកដែលស្អប់វិញ ខណៈដែលផ្តល់អំណាចដល់អ្នកឧបត្ថម្ភឲ្យ "សម្រេចបាននូវសេចក្តីល្អប្រសើរជាង" និងលើសពីឋានៈស្មើរនឹងគូប្រកួត។ ក្នុងគ្រប់ប្រាំពីរបទដែលមានលក្ខណៈដូចអនុស្តុភ វាប្តូរឈ្មោះអំណាចបំផ្លាញ (ការបំផ្លាញ, អាវុធ, កំហឹង) ហើយបន្ទាប់មកប្រកបបរិសុទ្ធអ្នកបកប្រាមនិងអ្នកឧបត្ថម្ភដោយពន្លឺនិងអំណាច ដោយបញ្ជាក់ថាអំណាចមន្តអាចទាំងច្រានការឈ្លានពានចេញនិងទទួលបានវាសនាល្អប្រសើរ។
AVŚ ២.១២ គឺជាឃ្លាធម៌អាថ៌វេទដែលមានគោលបំណងចម្រុះ ដែលកំណត់ទឹកដីកាន់កាប់របស់អ្នកប្រតិបត្តិ (ក្សេត្រ) នៅក្នុងទីបំប៉នពិសេសរបស់ចក្រវាឡ៍ធំ, គឺស្ថានសួគ៌-ផែនដី និងលំហរវាង, ដូច្នេះការបំផ្លាញពីសត្រូវត្រូវបានបង្ខំឲ្យត្រឡប់ទៅរកអ្នកផ្ញើវាវិញ។ វារួមបញ្ចូលការធ្វើមន្តអាគមយុទ្ធប្រឆាំង (តបស/ការដុតឆេះទៅរកអ្នកវាយប្រហារ ការទំលាក់អ្នកបំផ្លាញចិត្តតាមរយៈព្រះឥន្ទ្រ) ជាមួយនឹងការបង្វែងស្តារឡើងវិញនៅចុងបញ្ចប់ ដែលព្រះអគ្នីជាតវេទសស្តារឡើងវិញនូវជើងទំនង ដកដង្ហើម (អសុ) និងសំដី (វាក់) របស់ជនរងគ្រោះ។
AVŚ 2.13 គឺជាអធិកប្រាថ្នាសុំអាយុវ័យនិងការការពារ ដែលអញ្ជើញព្រះអគ្នីជាអ្នកប្រគល់ជីវិត (āyurdāḥ) ឲ្យប្រគល់វ័យចាស់ (jaras) និងការពារអ្នកទទួលដូចឪពុកគ្រប់គ្រងកូនៗ។ រួមជាមួយរូបភាពចិញ្ចឹមរបស់ព្រះអគ្នីដូចជាបឺតនិងទឹកឃ្មុំ អធិកប្រាថ្នានេះប្រើសម្លៀកបំពាក់ការពារ (vāsaḥ) ជាអាវុធផ្ទាល់ប្រឆាំងនឹងបណ្តាសានិងការបំផ្លាញ ដើម្បីរក្សាសុខមង្គល ទ្រព្យសម្បត្តិ និងការកើនឡើងសម្រាប់គ្រួសារនិងហ្វូងសត្វ។
AVŚ ២.១៤ គឺជាអធិប្បាយការពារគ្រួសារប្រភេទរក្សោឃ្ន ដែលបណ្តេញអាសុរី រាក្សស និងស្ត្រីដែលនាំឲ្យមានទុក្ខលំបាកចេញពីផ្ទះ និងចំណុចងាយរងគ្រោះ (គ្រឹះ កន្លែងគោ និងរទេះ/អ័ក្ស)។ វាតម្កល់ព្រះឥន្ទ្រជាអ្នកថែរក្សាអ្នកកាន់វជ្រៈឈរនៅលើទីលំនៅ ខណៈព្រះភូតបតីធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងដែលបណ្តេញសត្វដែលមានសត្តចិត្តចេញ។ អានុភាពនៃអធិប្បាយត្រូវបានកំណត់ជាការបណ្តេញចេញទាំងស្រុង ដោយរុញអ្នកលុកលនាលើសពីព្រំដែនគ្រួសារ និងបិទផ្ទះជាទីកន្លែងដែលមានការការពារ។
គាថាស្នំហ្សឹងអារវ៉ាវេដដ៏សង្ខេបនេះ ត្រូវបានសម្តែងចំពោះប្រាណ (ដង្ហើមជីវិត) ដោយផ្ទាល់ ដោយបញ្ជាឱ្យវានៅនឹងថ្កើន គ្មានការភ័យខ្លាច និងមិនត្រូវរងការប៉ះពាល់នៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកជំងឺ។ ដោយចាត់ចែងដង្ហើមជីវិតរបស់អ្នកជំងឺឱ្យស៊ីសង្វាក់នឹងគំរូគោចក្រនិងសង្គមដែលមិនអាចរំលោភបាន - ថ្ងៃនិងយប់, ព្រហ្មញ្ញនិងក្សត្រិយ៍, អតីតនិងអនាគត - វាបង្ក្រាប់ការឆន្ទីត, ការភិតភ័យ, និងការ "ភៀសចេញ" គ្រោះថ្នាក់នៃប្រាណដែលនាំមុខការដួលរលំ។ អានុភាពរបស់វាស្ថិតនៅក្នុងការប្រៀបធៀបស្ថិតស្ថេរដែលធ្វើឡើងដដែលៗ (យថា... ឯវ...) ដែលតាមពិធី "តម្រូវ" ប្រាណឱ្យត្រឡប់ទៅកាន់ស្ថិរភាពនិងភាពបន្តបន្ទាប់។
មន្តអាថរវៈខ្លីនេះជាឆន្ទគាថាការពារជីវិត ដែលធ្វើឲ្យដង្ហើមជីវិត គឺប្រាណនិងអបាន មានស្ថិរភាពប្រឆាំងនឹងការមកដល់នៃម្រិត្យុ ឬមរណៈ។ តាមរយៈការអញ្ជើញដែលបានបញ្ចប់ដោយស្វាហា ទៅកាន់ខ្យល់ជីវិត និងអាណាព្យាបាលសក្តាណី គឺភ្នែកព្រះសូរ្យ និងព្រះអគ្នីវៃស្វានរៈជាមួយទេវតាទាំងពួង វាបង្កើតជាកំពែងការពារ ដើម្បីការពារមរណៈមុនអាយុ ឬមរណៈដោយអំពើហិង្សា និងស្តារស្ថិរភាពឲ្យបុគ្គលដែលកំពុងរស់។
AVŚ 2.17 គឺជាអារ្យធម៌បំបិទកម្លាំងសមត្ថភាពរបស់អាត្ថាវេទ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយសង្ខេប ដែលតាំងឡើងវិញនូវកម្លាំងជីវិតសំខាន់ៗនៅក្នុងអ្នកជំងឺ ដោយការនិយាយទៅកាន់ពួកវាជាកម្លាំងឥន្ទ្រិយដែលមានបុគ្គលភាព។ តាមរយៈអត្ថបទស្វាហាសង្ខេបៗ ជាពិសេសទៅកាន់អាយុស (ជីវិត) និងស្រោត្រ (ការស្តាប់) វាមានគោលបំណងស្តារសមត្ថភាពចាប់ញ៉ាំង ធ្វើឲ្យកម្លាំងជីវិតមានស្ថិរភាព និងពង្រីកការការពារ (បរិបាណ) ប្រឆាំងនឹងការខូចខាតបន្តទៀត។
អត្ថវេទ ២.១៨ គឺជាក្រុមមន្តអាគមយ៉ាងសមរម្យ ព្រមទាំងពិធីបូជាដោយភ្លើង ដែលមានគោលបំណងធ្វើឲ្យសត្រូវខ្សោយ និងបណ្តេញសត្រូវចេញ ជាពិសេសគូប្រជែង និងអំណាចជំនាន់។ មន្តនីមួយៗបង្ហាញឧបករណ៍ពិធីជាអំណាចនៃការបំផ្លាញសត្រូវ ហើយសុំឲ្យអំណាចនោះផ្ទេរមកកាន់អ្នកបូជាដើម្បីជាការការពារ ជ័យជម្នះ និងសន្តិសុខ។ ការស្រដីស្វាហាយើងតៗគ្នា បង្ហាញថាពិធីនេះជាការបូជាដោយភ្លើង ដែលអំណាចមន្តត្រូវបាននាំយក និងបិទបញ្ជាក់តាមរយៈព្រះអគ្នី។
គាថារក្សខ្លីនេះសម្រាប់អគ្គីគឺជាមន្តអាគមអាថ៌ក្នុងអាថ៌វេទដែលត្រឡប់ចិត្តអាក្រក់ទៅកាន់អ្នកផ្ញើវាវិញ ដោយប្រើអំណាចនៃអគ្គីគឺអរសិស (ពន្លឺភ្លើង) សោចិស (កំដៅដុត) និងតេជស (ភាពរុងរឿង)។ វាមានមុខងារជាពិធីបុណ្យត្រឡប់មកវិញ ដែលសុំឲ្យដុត ឆេះ និងធ្វើឲ្យអ្នកដែលស្អប់អ្នកអានបាត់បង់អំណាច ខណៈពេលដែលការពារគ្រួសារតាមរយៈអំណាចដែលគ្រប់គ្រងនៃភ្លើង។
AVŚ 2.20 គឺជាអធិកថាសម្រាប់កម្ចាត់សត្រូវដែលសុំឲ្យព្រះវាយុបង្វែរការប្រឆាំងដោយប្រើតបៈ, សោចិស្ស និងតេជៈរបស់ទ្រង់ប្រឆាំងនឹងអ្នកដែលស្អប់។ ឃ្លាដដែលៗ "យោ ស្មានទ្វេស្តិ យំ វយំ ទ្វិស្មហ៍" កំណត់ពិធីជាការបកសង: ការស្អប់របស់គូប្រជែងត្រូវបានប្រឈមនឹងកម្លាំងដែលឆេះរបស់ព្រះវាយុនិងការដកយកថាមពលដែលប្រឆាំងចេញ។
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.