
முதன்மைத் தீம்: பகைமைத் திருப்பிவிடுதல் மற்றும் ரக்ஷா (அபோத்ரோபாயிக்) சடங்குகள் மூலம் உயிர்சக்தி (பிராண) மற்றும் இல்லப் பரப்பின் பாதுகாப்பு. துணைத் தீம்கள்: (1) எதிரி/போட்டியாளரின் த்வேஷத்தைத் திருப்பிவிடுதல் (த்வேஷ-ப்ரதிப்ரஸவ) மற்றும் ப்ராத்ருவ்ய நாசனம். (2) ஆயுஷ்யச் சடங்குகள்: பிராண–அபானத்தை நிலைநிறுத்துதல் மற்றும் ம்ருத்யுவைத் தடுத்தல். (3) ரக்ஷோக்ன இல்லப் பாதுகாப்பு: பூத/ராக்ஷஸர் மற்றும் பெண்-துன்புறுத்தும் சக்திகளிலிருந்து காப்பு. (4) க்ஷேத்ரத்தின் கோஸ்மிக் வளையம்: வானம்–பூமி–அந்தரிக்ஷத்தை பாதுகாப்பு எல்லைகளாக நிறுவுதல். (5) இந்திரியங்களின்/செயல்திறன்களின் நிறுவல் அல்லது மீள்நிறுவல் (இந்திரிய-ஸம்ஸ்தாபன).
அதர்வவேதம் 2.11 என்பது போட்டி மற்றும் பகைமைக்கு எதிரான ஒரு சுருக்கமான அதர்வணிக அபிசார மந்திரம்: பகைமிகுந்த த்வேஷத்தை (dveṣa) அதைத் தாங்கும் வெறுப்பாளரிடமே திருப்பி விடுகிறது; மேலும் யஜமானன்/ஆதரவாளன் ‘ஶ்ரேயஸ்’ (மேன்மையான பங்கு/நன்மை) அடையவும், எதிரியின் சமநிலையான நிலையைத் தாண்டி உயரவும் வலிமை அளிக்கிறது. அனுஷ்டுப் போன்ற ஐந்து செய்யுட்களில், சேதப்படுத்தும் சக்திகள் (கெடுதல், ஆயுதம், கோபம்) மறுபெயரிட்டு குறிக்கப்படுகின்றன; பின்னர் செய்பவர்/யஜமானன் ஒளி மற்றும் தேஜஸால் மறுபுனிதப்படுத்தப்படுகிறார். இதன் மூலம் மந்திர-சக்தி (வாக்/பிரஹ்மன்) தாக்குதலைத் தடுக்கவும், மேலான செழிப்பை உறுதிப்படுத்தவும் முடியும் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.
AVŚ 2.12 என்பது கலப்பு நோக்கமுடைய அதர்வணிக ஸூக்தம். இதில் செய்பவரின் வாழ்விடப் பரப்பு (க்ஷேத்ர) த்யாவா–ப்ருதிவீ (வானம்–பூமி) மற்றும் அந்தரிக்ஷம் எனும் பேரண்டச் சூழ்வுகளுக்குள் அமைக்கப்படுகிறது; அதனால் பகைமையால் வரும் துன்பம் அதை அனுப்பியவரிடமே திரும்பப் பாயச் செய்யப்படுகிறது. இதில் அபோத்ரோபாயிக் எதிர்-மந்திரச் செயல் இணைக்கப்பட்டுள்ளது—தபஸ் மூலம் தாக்குபவரை ‘சுட்டுத்’ திருப்பித் தாக்குதல், மேலும் இந்திரன் மூலம் மனத்தைப் பீடிப்பவனை வீழ்த்துதல்—இறுதியில் மீளமைப்புக் கட்டமாக அக்னி ஜாதவேதஸ் பாதிக்கப்பட்டவரின் நிலைபெறுதல், உயிர்மூச்சு (அஸு), மற்றும் வாக்கு (வாக்) ஆகியவற்றை மீண்டும் நிறுவுகிறார்.
அதர்வவேத ஸம்ஹிதா 2.13 என்பது நீண்ட ஆயுளும் பாதுகாப்பும் வேண்டி உரைக்கும் ஸூக்தம். இதில் அக்னியை ‘ஆயுர்தாஃ’ (ஆயுள் அளிப்பவன்) என வேண்டி, முதிர்ந்த முதுமை (ஜரஸ்) அருளவும், தந்தை தன் பிள்ளைகளைச் சுற்றி அணைத்துக் காப்பது போல பெறுபவரைச் சூழ்ந்து பாதுகாக்கவும் பிரார்த்திக்கிறது. அக்னியின் ஊட்டமளிக்கும் ‘நெய்-மதுவின்’ உருவகத்துடன், இந்த ஸூக்தம் பாதுகாப்பு ஆடையை (வாஸஃ) சாபங்களும் தீங்கும் எதிராக எடுத்துச் செல்லக்கூடிய கவசமாக நிறுவி, இல்லத்திற்கும் மந்தைக்கும் நலன், செல்வம், வளர்ச்சி ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துகிறது.
AVŚ 2.14 என்பது ரக்ஷோ்ன (அபோத்ரோபாயிக்) வகையைச் சேர்ந்த இல்லப் பாதுகாப்பு ஸூக்தம்; இது பூதங்கள், ராக்ஷஸர்கள் மற்றும் பெயரிட்டு கூறப்படும் பெண்-துன்புறுத்துவோரை வீட்டிலிருந்தும் அதன் பாதிப்புக்குரிய இணைப்பிடங்களிலிருந்தும் (அடித்தளம், மாட்டுத்தொழுவம், வண்டி/அச்சு) வலுக்கட்டாயமாக விரட்டுகிறது. இதில் இந்திரன் வஜ்ரம் தாங்கிய நிலைபெற்ற காவலனாக இல்லத்தின் மீது நிறுவப்படுகிறார்; பூதபதி உயிர்களின் மேலாதிபதி/கட்டுப்படுத்துநராக இருந்து பகைமை கொண்ட இருப்புகளை வெளியே துரத்துகிறார். ஸூக்தத்தின் வலிமை ‘முழுமையான வெளியேற்றம்’ என வடிவமைக்கப்படுகிறது—உள்ளே புகுந்தவர்களை இல்ல எல்லைக்கு அப்பால் தள்ளி, வீட்டை முத்திரையிட்ட பாதுகாக்கப்பட்ட இடமாக உறுதிப்படுத்துதல்.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வவேதப் பைஷஜ்ய–ரக்ஷா ஸூக்தம் பிராணன் (உயிர்ச் சுவாசம்) என்பதைக் நேரடியாக அழைத்து, நோயாளியின் உடலுக்குள் அது நிலையாகவும் அச்சமற்றதாகவும் காயமின்றியும் இருக்குமாறு ஆணையிடுகிறது. நோயாளியின் உயிர்மூச்சை மீறமுடியாத பிரபஞ்ச மற்றும் சமூக முன்மாதிரிகள்—அஹஃ–ராத்ரீ (பகல்–இரவு), பிரஹ்மன் மற்றும் க்ஷத்ர, கடந்தகாலம் மற்றும் எதிர்காலம்—இவற்றுடன் ஒத்திசைவாக்குவதன் மூலம், அதிர்ச்சி, பதற்றம், மேலும் வீழ்ச்சிக்கு முன் நிகழும் அபாயகரமான ‘பிராணன் பறந்து போதல்’ (விலகல்) ஆகியவற்றைத் தடுக்கிறது. ‘யதா… ஏவ…’ எனும் மீள்மீளச் சொல்லப்படும் நிலைநிறுத்தும் ஒப்புமைகளில்தான் இதன் வலிமை உள்ளது; அவை சடங்கின் வழியாக பிராணனை மீண்டும் உறுதி மற்றும் தொடர்ச்சியில் ‘நிறுத்தி’ விடுகின்றன.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வண மந்திரம், மரணம் (ம்ருத்யு) அணுகும் வேளையில் பிராணன் மற்றும் அபானன் எனும் உயிர்-வாயுக்களை நிலைநிறுத்தும் ஒரு சுருக்கமான ஆயுஷ்ய (உயிர்-பாதுகாப்பு) சூத்திரமாகும். ‘ஸ்வாஹா’ எனும் முத்திரையுடன் நிகழும் அழைப்புகள் மூலம் உயிர்-வாயுக்களையும், பிரபஞ்சக் காவலர்களையும் (சூரியனின் கண், வைஶ்வானர அக்னி மற்றும் அனைத்து தேவர்களும்) வேண்டி, இது ஒரு பாதுகாப்பு வட்டத்தை நிறுவுகிறது; அதன் நோக்கம் அகால அல்லது வன்முறை மரணத்தைத் தடுக்கவும், உயிருடன் இருப்பவரில் நிலைத்தன்மையை மீண்டும் ஏற்படுத்தவும் ஆகும்.
அதர்வவேத ஸம்ஹிதை 2.17 என்பது சுருக்கமான அதர்வண “இந்திரிய-ப்ரதிஷ்டா” (இந்திரிய நிறுவல்) ஸூக்தமாகும்; நோயாளியின் உயிர்தாங்கும் சக்திகளை, இந்திரிய-சக்திகளாக உருவகப்படுத்தப்பட்ட தெய்வவலிமைகளாக நேரடியாக அழைத்து, மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறது. குறிப்பாக ஆயுஸ் (வாழ்நாள்/உயிர்) மற்றும் ஶ்ரோத்ர (கேள்வி) ஆகியவற்றிற்கு உரிய குறும் ஸ்வாஹா-மந்திரங்களின் மூலம், கேள்வியுட்பட உணர்வுத் திறனை மீட்டெடுத்தல், உயிர்சக்தியை நிலைப்படுத்தல், மேலும் இனி ஏற்படக்கூடிய குறைபாடுகளிலிருந்து பாதுகாப்பிற்கான பரிபாண (சுற்றுப்பாதுகாப்பு) விரிவை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
அதர்வவேதம் 2.18 என்பது ‘ஸ்வாஹா’ எனக் குறியிடப்பட்ட, செயற்பாட்டு மந்திரங்களின் சுருக்கமான தொகுப்பு; இதன் நோக்கம் பகைமையான போட்டியாளர்களை—குறிப்பாக ப்ராத்ருவ்ய (போட்டியிடும் சமநிலை/உரிமை கோருபவர்) மற்றும் அராய (விரோத சக்தி)—சிதைவு/க்ஷயணம் (kṣayaṇa) அடையச் செய்து, துரத்தி அகற்றுதல்/சாதன (cātana) செய்வதாகும். ஒவ்வொரு மந்திரமும் சடங்கின் கருவி/செயலைத் தானே பகை-அழிப்பு சக்தியாக அடையாளப்படுத்தி, அந்த சக்தி யஜமானனுக்குப் பாதுகாப்பு, வெற்றி, இடையறாத பாதுகாப்புநிலை ஆகியவையாக மாற்றி வழங்கப்பட வேண்டும் என வேண்டுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் வரும் ‘ஸ்வாஹா’ இந்தச் சடங்கை அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்தும் நிகழ்வாகச் சட்டமிடுகிறது; இதில் மந்திர-சக்தி (brahman) அக்னி வழியாக எடுத்துச் செல்லப்பட்டு ‘முத்திரையிடப்பட்டு’/நிலைப்படுத்தப்படுகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி-ஸூக்தம் அதர்வண மரபின் ஒரு செறிவான எதிர்மந்திரம் (counter-charm) ஆகும்; அக்னியின் அர்சிஸ் (ஜ்வாலை), ஶோசிஸ் (சுட்டெரிக்கும் வெப்பம்), தேஜஸ் (ஒளிமிகு பிரகாசம்) ஆகியவற்றைச் சாதனமாகக் கொண்டு, பகைமையான நோக்கத்தை அதன் அனுப்புநரிடமே ‘பிரதி-’ (திருப்பி விடுதல்) முறையில் மீளச் செலுத்துகிறது. இது சடங்காக்கப்பட்ட ‘மறுமாற்றம்’ ஆகச் செயல்பட்டு, செய்பவரை வெறுப்பவரை எரித்து, சுட்டெரித்து, வலிமை குன்றச் செய்ய வேண்டுகிறது; அதே நேரத்தில் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அগ্নிச் சக்தியால் இல்லத்தையும் குடும்பத்தையும் பாதுகாக்கிறது.
அதர்வவேத ஸம்ஹிதா 2.20 என்பது சுருக்கமான சத்ருநாஶன (அபிசாரிக) ஸூக்தம். இதில், வायु தன் தபஸ், ஶோசிஷ் (எரியும் ஜ்வாலை) மற்றும் தேஜஸ் ஆகியவற்றைத் தண்டனைமிக்க எதிர்மாற்றமாகப் பயன்படுத்தி, பகைமை/விரோதத்தைத் திருப்பி, வெறுப்பாளர்மேல் செலுத்த வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் வரும் “yo ’smān dveṣṭi yaṃ vayaṃ dviṣmaḥ” என்ற மறுபாடல், இந்தச் செயலைப் பழிவாங்கும் எதிர்மாற்றச் சடங்காக அமைக்கிறது—எதிரியின் வெறுப்புக்கு வாயுவின் சுடும் வல்லமை பதிலளிக்கிறது; மேலும் பகைமைக்குரிய வலிமை/பாதிப்பு அவனிடமிருந்து பறிக்கப்படுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.