Sukta 17

Mantra 1

प्र निम्नेनेव सिन्धवो घ्नन्तो वृत्राणि भूर्णयः । सोमा असृग्रमाशवः ॥

Vorwärts stürmen die schnellen Somas wie Flüsse einen Abhang hinab, die Vṛtras, die Hemmnisse, erschlagend; wirbelnd in ihrer Kraft eilen sie dahin und zerbrechen, was den freien Lauf versperrt.

Mantra 2

अभि सुवानास इन्दवो वृष्टयः पृथिवीमिव । इन्द्रं सोमासो अक्षरन् ॥

Ausgepresst, o Indus, ergießt ihr euch wie Regen auf die Erde; zu Indra hin strömen die Somas und fließen in ihn ein.

Mantra 3

अत्यूर्मिर्मत्सरो मदः सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः ॥

Soma, eine überwallende Woge der Trunkenheit, der Wonne und Süße, strömt durch den Läuterer und zerschlägt die feindlichen Mächte der Finsternis; denn gottbegehrend strebt er zu den Göttern.

Mantra 4

आ कलशेषु धावति पवित्रे परि षिच्यते । उक्थैर्यज्ञेषु वर्धते ॥

In die Krüge eilt er; im Läuterer wird er ringsum ausgegossen; durch die Lobgesänge in den Opfern wächst er, an Kraft zunehmend.

Mantra 5

अति त्री सोम रोचना रोहन्न भ्राजसे दिवम् । इष्णन्त्सूर्यं न चोदयः ॥

Über die drei lichten Welten hinausgehend, o Soma, steigst du empor und leuchtest im Himmel; wie die Sonne antreibend, treibst du voran — das innere Licht zu seinem vollen Lauf drängend.

Mantra 6

अभि विप्रा अनूषत मूर्धन्यज्ञस्य कारवः । दधानाश्चक्षसि प्रियम् ॥

Zu dir singen die Seher; die Schöpfer des Wortes hinauf zum Haupt, zum Gipfel des Opfers; die geliebte Wonne tragend, schauen sie sie im Schauen (inneren Sehen).

Mantra 7

तमु त्वा वाजिनं नरो धीभिर्विप्रा अवस्यवः । मृजन्ति देवतातये ॥

Dich, jenen mächtigen Soma, wie ein siegreiches Ross, reinigen die Männer — Seher, nach Beistand verlangend — mit ihren Gedanken, damit in ihnen das göttliche Wirken zur Geburt komme.

Mantra 8

मधोर्धारामनु क्षर तीव्रः सधस्थमासदः । चारुॠताय पीतये ॥

Der Strom der Süße folgend ströme; voll scharfer Kraft nimm Platz auf dem gemeinsamen Sitz des Opfers — lieblich für Ṛta, zum Trank.