Sukta 71

Mantra 1

बृहस्पते प्रथमं वाचो अग्रं यत्प्रैरत नामधेयं दधानाः । यदेषां श्रेष्ठं यदरिप्रमासीत्प्रेणा तदेषां निहितं गुहाविः ॥

O Bṛhaspati, als sie zuerst die Spitze der Rede in Bewegung setzten und den Namen festsetzten — da war, was an ihnen das Beste war, was makellos war, durch den Antrieb des inneren Geistes: das lag in der Höhle verborgen und wurde offenbar.

Mantra 2

सक्तुमिव तितउना पुनन्तो यत्र धीरा मनसा वाचमक्रत । अत्रा सखायः सख्यानि जानते भद्रैषां लक्ष्मीर्निहिताधि वाचि ॥

Wie man Mehl durch ein Sieb sichtet, so läutern sie (ihre Rede): dort, wo die standhaften Seher mit dem Geist das Wort formten. Dort erkennen die Gefährten die Bande der Gefährtenschaft; ihr gnädiges Glück (lakṣmī) ist in der Rede verborgen.

Mantra 3

यज्ञेन वाचः पदवीयमायन्तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम् । तामाभृत्या व्यदधुः पुरुत्रा तां सप्त रेभा अभि सं नवन्ते ॥

Durch das Opfer (yajña) gingen sie den Pfad der Rede; sie fanden sie, in die ṛṣi eingegangen. Sie brachten sie hervor und setzten sie weithin in viele Richtungen aus; vor jener Rede verneigen sich die sieben inspirierten Sänger (rebha) gemeinsam, in zustimmender Eintracht.

Mantra 4

उत त्वः पश्यन्न ददर्श वाचमुत त्वः शृण्वन्न शृणोत्येनाम् । उतो त्वस्मै तन्वं वि सस्रे जायेव पत्य उशती सुवासाः ॥

Und einer, obgleich sehend, erblickt die Rede nicht; und einer, obgleich hörend, hört sie nicht wahrhaft. Doch einem andern enthüllt sie ihren Leib — wie eine Gattin, begehrend und schön geschmückt, ihrem Gemahl.

Mantra 5

उत त्वं सख्ये स्थिरपीतमाहुर्नैनं हिन्वन्त्यपि वाजिनेषु । अधेन्वा चरति माययैष वाचं शुश्रुवाँ अफलामपुष्पाम् ॥

Und du — fest gegründet in wahrer Freundschaft, so sagt man — dich treibt niemand an, selbst unter den Starken. Doch dieser geht in Trug umher: er hat die Rede gehört, doch sie bleibt fruchtlos, blütenlos.

Mantra 6

यस्तित्याज सचिविदं सखायं न तस्य वाच्यपि भागो अस्ति । यदीं शृणोत्यलकं शृणोति नहि प्रवेद सुकृतस्य पन्थाम् ॥

Wer den Gefährten verlässt, der das rechte Wirken kennt (sacivid), hat keinen Anteil, nicht einmal an der Rede (Vāc). Auch wenn er hört, hört er nur Leeres; denn den Pfad des wohlgetanen Werkes (sukṛta) erkennt er nicht wahrhaft.

Mantra 7

अक्षण्वन्तः कर्णवन्तः सखायो मनोजवेष्वसमा बभूवुः । आदघ्नास उपकक्षास उ त्वे ह्रदा इव स्नात्वा उ त्वे ददृश्रे ॥

Gefährten mit Augen, Gefährten mit Ohren wurden ungleich in den schnellen Regungen des Geistes. Die einen reichen nur bis zu den Knien, die anderen bis zu den Achseln; doch andere—wie Teiche nach dem Bad—leuchten in dir, geklärt und rein.

Mantra 8

हृदा तष्टेषु मनसो जवेषु यद्ब्राह्मणाः संयजन्ते सखायः । अत्राह त्वं वि जहुर्वेद्याभिरोहब्रह्माणो वि चरन्त्यु त्वे ॥

In den schnellen Regungen des Geistes, vom Herzen geformt, wenn die Brahmanen—Gefährten—gemeinsam opfern, dann wirst du hier wahrlich von den Wissenden zurückgelassen; die Träger des heiligen Wortes (brahman) wandeln frei in dir.

Mantra 9

इमे ये नार्वाङ्न परश्चरन्ति न ब्राह्मणासो न सुतेकरासः । त एते वाचमभिपद्य पापया सिरीस्तन्त्रं तन्वते अप्रजज्ञयः ॥

Diese, die weder vorwärts noch darüber hinaus schreiten – weder wahre Träger des Brahman noch Bereiter des gepressten Soma –, treten an die Rede heran auf bösem Wege; unwissend spannen sie einen fadenscheinigen Kettfaden, ein unfruchtbares Gewebe.

Mantra 10

सर्वे नन्दन्ति यशसागतेन सभासाहेन सख्या सखायः । किल्बिषस्पृत्पितुषणिर्ह्येषामरं हितो भवति वाजिनाय ॥

Alle Gefährten freuen sich an der Freundschaft dessen, der mit Ruhm kommt, als Sieger in der Versammlung. Für sie ist er ein Reiniger von Schuld, ein Spender der Nahrung; recht eingesetzt wird er zur Fülle der Kraft.

Mantra 11

ऋचां त्वः पोषमास्ते पुपुष्वान्गायत्रं त्वो गायति शक्वरीषु । ब्रह्मा त्वो वदति जातविद्यां यज्ञस्य मात्रां वि मिमीत उ त्वः ॥

Bei dir sitzt der Nährer der ṛc‑Verse, mehrend; der Gāyatra besingt dich unter den Śakvarī‑Metren. Der Brahmā‑Priester spricht dir das Wissen der Geburten, und das Maß des Yajña misst er dir aus, es recht unterscheidend.