Sukta 71

Mantra 1

बृहस्पते प्रथमं वाचो अग्रं यत्प्रैरत नामधेयं दधानाः । यदेषां श्रेष्ठं यदरिप्रमासीत्प्रेणा तदेषां निहितं गुहाविः ॥

ಓ ಬೃಹಸ್ಪತೇ, ಅವರು ವಾಣಿಯ ಅಗ್ರಭಾಗವನ್ನು ಮೊದಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ನಾಮಧೇಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ—ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು, ದೋಷರಹಿತವಾದುದು, ಆತ್ಮಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ: ಅದೇ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ನಿಹಿತವಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಕಾಶವಾಯಿತು.

Mantra 2

सक्तुमिव तितउना पुनन्तो यत्र धीरा मनसा वाचमक्रत । अत्रा सखायः सख्यानि जानते भद्रैषां लक्ष्मीर्निहिताधि वाचि ॥

ಜೇನುಗಾಲಿಯಿಂದ ಸತ್ತು (ಹಿಟ್ಟು) ಚಲ್ಲಿಸಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ವಾಣಿಯನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಲ್ಲಿ ಧೀರರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಣಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸಖರು ಸಖ್ಯದ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಶುಭ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ವಾಣಿಯಲ್ಲೇ ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ.

Mantra 3

यज्ञेन वाचः पदवीयमायन्तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम् । तामाभृत्या व्यदधुः पुरुत्रा तां सप्त रेभा अभि सं नवन्ते ॥

ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ಅವರು ವಾಣಿಯ ಪಥವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಋಷಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವಿಷ್ಟಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅವರು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಆಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಂದು ಅನೇಕ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿಸಿದರು; ಆ ವಾಣಿಗೆ ಏಳು ರೇಭರು (ಪ್ರೇರಿತ ಗಾಯಕರು) ಒಂದಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

उत त्वः पश्यन्न ददर्श वाचमुत त्वः शृण्वन्न शृणोत्येनाम् । उतो त्वस्मै तन्वं वि सस्रे जायेव पत्य उशती सुवासाः ॥

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು—ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ—ವಾಣಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು—ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ—ಅವಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಪತಿಗೆ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ಸುಶೋಭಿತಳಾದ ಪತ್ನಿಯಂತೆ.

Mantra 5

उत त्वं सख्ये स्थिरपीतमाहुर्नैनं हिन्वन्त्यपि वाजिनेषु । अधेन्वा चरति माययैष वाचं शुश्रुवाँ अफलामपुष्पाम् ॥

ಮತ್ತು ನೀನು—ನಿಜವಾದ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಬಲಿಷ್ಠರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ಓಡಿಸಲಾರರು. ಆದರೆ ಈವನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ: ಅವನು ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೂ ಅದು ಫಲವಿಲ್ಲ—ಹಣ್ಣು ಇಲ್ಲ, ಹೂವಿಲ್ಲ.

Mantra 6

यस्तित्याज सचिविदं सखायं न तस्य वाच्यपि भागो अस्ति । यदीं शृणोत्यलकं शृणोति नहि प्रवेद सुकृतस्य पन्थाम् ॥

ಯಾರು ಸಚಿವಿದ್ (ಯಥಾವಿಧಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ) ಸಖನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಹ ಪಾಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕೇಳಿದರೂ ಖಾಲಿಯನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ; ಸುಕೃತ (ಸುಕರ್ಮ)ದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 7

अक्षण्वन्तः कर्णवन्तः सखायो मनोजवेष्वसमा बभूवुः । आदघ्नास उपकक्षास उ त्वे ह्रदा इव स्नात्वा उ त्वे ददृश्रे ॥

ಕಣ್ಣುಳ್ಳ, ಕಿವಿಯಳ್ಳ ಸಖರು ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದ ಚಲನಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನರಾದರು. ಕೆಲವರು ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ, ಕೆಲವರು ಕಕ್ಷೆಯವರೆಗೆ; ಆದರೆ ಇತರರು—ಸ್ನಾನಾನಂತರದ ಹ್ರದಗಳಂತೆ—ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

हृदा तष्टेषु मनसो जवेषु यद्ब्राह्मणाः संयजन्ते सखायः । अत्राह त्वं वि जहुर्वेद्याभिरोहब्रह्माणो वि चरन्त्यु त्वे ॥

ಹೃದಯದಿಂದ ರೂಪಿತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಸಖರು—ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ವೇದ್ಯ (ತಿಳಿದವರು) ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ (ಪವಿತ್ರ ಉಚ್ಚಾರ)ವನ್ನು ಹೊತ್ತವರು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

इमे ये नार्वाङ्न परश्चरन्ति न ब्राह्मणासो न सुतेकरासः । त एते वाचमभिपद्य पापया सिरीस्तन्त्रं तन्वते अप्रजज्ञयः ॥

ಇವರು ಮುಂದೆಗೂ ಸಾಗರು, ಆಚೆಗೂ ದಾಟರು—ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವ ನಿಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಅಲ್ಲ, ಒತ್ತಿದ ಸೋಮವನ್ನು ಮಾಡುವವರೂ ಅಲ್ಲ. ಇವರು ವಾಣಿಯ ಬಳಿಗೆ ಪಾಪಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ; ಅರಿಯದೆ, ಜೀರ್ಣವಾದ ತಂತ್ರವನ್ನು (ತಾಣವನ್ನು) ಎಳೆಯುತ್ತಾರೆ—ನಿಷ್ಫಲ, ಪ್ರಜೆಯಿಲ್ಲದ ನೆಯ್ಗೆ.

Mantra 10

सर्वे नन्दन्ति यशसागतेन सभासाहेन सख्या सखायः । किल्बिषस्पृत्पितुषणिर्ह्येषामरं हितो भवति वाजिनाय ॥

ಯಶಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಬರುವ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಜಯಿಸುವ ಆ ಮಿತ್ರನ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಖರೂ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅವರಿಗಾಗಿ ದೋಷಶೋಧಕನು, ಪೋಷಣದಾತನು; ಬಲದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನು ಯೋಗ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 11

ऋचां त्वः पोषमास्ते पुपुष्वान्गायत्रं त्वो गायति शक्वरीषु । ब्रह्मा त्वो वदति जातविद्यां यज्ञस्य मात्रां वि मिमीत उ त्वः ॥

ಋಚೆಗಳ ಪೋಷಕನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶಕ್ವರೀ ಛಂದಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾ-ಪುರೋಹಿತನು ನಿನಗೆ ಜಾತವಿದ್ಯೆ—ಜನ್ಮಗಳ ಜ್ಞಾನ—ವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞದ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಅಳೆಯುತ್ತಾನೆ.