Sukta 5

Mantra 1

समिद्धो विश्वतस्पतिः पवमानो वि राजति । प्रीणन्वृषा कनिक्रदत् ॥

முழுமையாகத் தீண்டப்பட்டு, ‘விச்வதஸ்பதி’—பலமுகமான முழுமையின் அதிபதி—பவமான சோமனாக ஒளிர்கின்றான்; உள்ளின்பத்தைப் பெருக்கி மகிழ்விப்பவனாய், வृषப-சக்தி (காளை-வல்லமை) முழங்குகிறது, சக்திகளை விழிப்பூட்டுகிறது.

Mantra 2

तनूनपात्पवमानः शृङ्गे शिशानो अर्षति । अन्तरिक्षेण रारजत् ॥

தனூனபாத்—தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும் சோமன்—தன் கொம்பு-வலிமையைத் தீட்டிக்கொண்டு வேகமாகப் பாய்ந்து செல்கிறான். அவன் அந்தரிக்ஷத்தில் இயங்கி, தன் ஒளியால் அதைத் தழலெழச் செய்கிறான்.

Mantra 3

ईळेन्यः पवमानो रयिर्वि राजति द्युमान् । मधोर्धाराभिरोजसा ॥

ஈளேன்யன்—தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும் சோமன்—த்யுமானாக ரயி-ரூபத்தில் ஒளிர்கிறான். மதுவின் ஓடைகளால், தன் ஓஜஸால், அவன் வலிமையுடன் வெளிப்படுகிறான்.

Mantra 4

बर्हिः प्राचीनमोजसा पवमानः स्तृणन्हरिः । देवेषु देव ईयते ॥

தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும் சோமன் தன் ஓஜஸால் ப்ராசீன பர்ஹி (யாகாசனம்) யை விரிக்கிறான்; ஹரி—சக்தியின் பொன்-பச்சை அசுவம்—விரிக்கப்பட்டதாகிறது. தேவன், தேவர்களிடையே—தேவர்களை நோக்கி—செல்கிறான்.

Mantra 5

उदातैर्जिहते बृहद्द्वारो देवीर्हिरण्ययीः । पवमानेन सुष्टुताः ॥

உதாத்தப் புகழ்ச்சிகளால் அந்தப் பெரும் வாசல்கள்—பொன்மயமான தேவியர்—விரிந்து திறக்கின்றன. பவமான சோமனால் நன்கு ஸ்துதிக்கப்பட்டு, அவை உயர்வுக்கான வழியை வெளிப்படுத்துகின்றன.

Mantra 6

सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति । नक्तोषासा न दर्शते ॥

நன்கு வடிவமைந்த பெருமையிலும், மகத்தான பூமியிலும், பவமான சோமன் தன் வृष-வலிமையால் வலிமை பெறுகின்றான். அவன் இரவு-உஷா போலத் தோன்றுகின்றான்—இருள் மற்றும் ஒளியின் மாறும் தாளத்தில் தன்னை வெளிப்படுத்துகின்றான்.

Mantra 7

उभा देवा नृचक्षसा होतारा दैव्या हुवे । पवमान इन्द्रो वृषा ॥

மனிதரைப் போலக் காணும், மனிதப் பயணத்திற்காகச் செயற்படும் அந்த இரு தெய்வ ஹோதர்களை நான் அழைக்கிறேன். பவமானத்தில் வृष இந்திரன் நிலைகொள்கிறான்—வெற்றிவலிமையின் உள்ளார்ந்த ஆற்றல்.

Mantra 8

भारती पवमानस्य सरस्वतीळा मही । इमं नो यज्ञमा गमन्तिस्रो देवीः सुपेशसः ॥

பவமான சோமத்தின் பாரதி, சரஸ்வதி, மகத்தான இளா—நன்கு வடிவமுடைய மூன்று தேவியரும்—எங்கள் யாகத்திற்குத் தாமே வருக; ஊக்கமூட்டும் வாக்கின் சக்தியும் ருதத்தின் (ऋत) சரியான அமைப்பும் எங்களுள் வந்து நிலைபெறுக.

Mantra 9

त्वष्टारमग्रजां गोपां पुरोयावानमा हुवे । इन्दुरिन्द्रो वृषा हरिः पवमानः प्रजापतिः ॥

நான் த்வஷ்டாவை அழைக்கிறேன்—முதற்பிறந்த காவலன், கோபன் (மந்தையைக் காக்கும் மேய்ப்பன்), முன்னணித் தலைவர்; ஏனெனில் இந்த ஒளிமிகு இந்து—தானே பவமானன்—இந்திரன், வृषபன், ஹரி (செம்மஞ்சள் ஒளி), மேலும் பிரஜாபதி.

Mantra 10

वनस्पतिं पवमान मध्वा समङ्ग्धि धारया । सहस्रवल्शं हरितं भ्राजमानं हिरण्ययम् ॥

ஓ பவமான சோமா, மதுரத் தாரையால் வனஸ்பதியின் அதிபதியை அபிஷேகம்செய்; ஆயிரம் தளிர்களையுடையவன், பசுமை-செம்மஞ்சள் நிறத்தவன், பிரகாசமுடையவன், பொன்னொளியால் மின்னுபவன் அவன்.

Mantra 11

विश्वे देवाः स्वाहाकृतिं पवमानस्या गत । वायुर्बृहस्पतिः सूर्योऽग्निरिन्द्रः सजोषसः ॥

பவமான சோமத்தின் ‘ஸ்வாஹா’ எனும் உள்அழைப்பால் வடிவுற்ற ஆஹுதியை நோக்கி எல்லாத் தேவர்களும் வருக. வாயு, ப்ருஹஸ்பதி, சூரியன், அக்னி, இந்திரன்—இச் சக்திகள் அனைத்தும் ஒருமனத்துடன், ஒரே இசைவில், நம்முள் தங்கள் செயலில் ஒத்திசைந்து வந்து சேர்வனவாக.