Sukta 100

Mantra 1

अयं त एमि तन्वा पुरस्ताद्विश्वे देवा अभि मा यन्ति पश्चात् । यदा मह्यं दीधरो भागमिन्द्रादिन्मया कृणवो वीर्याणि ॥

நான் என் உடல்-சொரூபத்துடன் உம்மிடம் முன்னிலையில் வருகின்றேன்; எல்லாத் தேவர்களும் எனக்குப் பின்னால் தொடர்கின்றனர். ஹே இந்திரா, நீர் எனக்கென என் பங்கை நிலைநிறுத்தியபோது, என் வழியே வீரிய-பராக்கிரமச் செயல்கள் நிறைவேறுகின்றன.

Mantra 2

दधामि ते मधुनो भक्षमग्रे हितस्ते भागः सुतो अस्तु सोमः । असश्च त्वं दक्षिणतः सखा मेऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि ॥

நான் உமக்கு முன்னே தேன்-மிகு ஊட்டமளிக்கும் உணவை வைக்கிறேன்; உமது பங்கு நிலைபெற்றது—சோமம் சுதம் (பிழிந்து) ஆகுக. மேலும் நீர், என் தோழனாய், வலப்புறத்தில் அமர்ந்து—அப்போது நாம் பல வ்ருத்ரங்கள்/தடைகளை மிதித்து வீழ்த்துவோம்.

Mantra 3

प्र सु स्तोमं भरत वाजयन्त इन्द्राय सत्यं यदि सत्यमस्ति । नेन्द्रो अस्तीति नेम उ त्व आह क ईं ददर्श कमभि ष्टवाम ॥

ஸ்தோத்திரத்தை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்—செழிப்பை நோக்கி உந்தி—இந்திரனுக்காக; உண்மையோடு, உண்மை உண்மையாயிருந்தால். ‘இந்திரன் இல்லை’ என்று யாரும் சொல்லாதிருப்பாராக; அவரை யார் கண்டார்? அப்படியெனில் நாம் யாரைத் துதிப்போம், யாரை நோக்கிப் பாடுவோம்?

Mantra 4

अयमस्मि जरितः पश्य मेह विश्वा जातान्यभ्यस्मि मह्ना । ऋतस्य मा प्रदिशो वर्धयन्त्यादर्दिरो भुवना दर्दरीमि ॥

நான் இங்கே உள்ள பாடகர்—என்னைப் பாருங்கள்; என் மகிமையால் பிறந்த அனைத்தையும் நான் சூழ்ந்து நிறைக்கிறேன். Ṛta-வின் திசைகள் என்னை வளர்க்கின்றன; அந்தத் தூண்டுதலால் உந்தப்பட்டு நான் உலகங்களை ஒலிக்கச் செய்து, அவற்றின் உறைந்த கட்டுப்பாட்டை உடைத்துப் பிளக்கிறேன்.

Mantra 5

आ यन्मा वेना अरुहन्नृतस्यँ एकमासीनं हर्यतस्य पृष्ठे । मनश्चिन्मे हृद आ प्रत्यवोचदचिक्रदञ्छिशुमन्तः सखायः ॥

காட்சி நாடும் வேனா-கள் என்னை Ṛta-வின்பால் உயர்த்தியபோது—ஒன்றினுள் அமர்ந்திருந்த என்னை, ஒளிமிகு (ஹர்யத) ஒன்றின் முதுகின் மேல்—அப்போது இதயத்துள் இருந்த என் மனமும் சம்மதமாகப் பதிலளித்தது; குழந்தைபோன்ற புதுப் பேரானந்தம் நிரம்பிய தோழர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் குரலெழுப்பினர்.

Mantra 6

विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या या चकर्थ मघवन्निन्द्र सुन्वते । पारावतं यत्पुरुसम्भृतं वस्वपावृणोः शरभाय ऋषिबन्धवे ॥

மகவன் இந்திரா, சோமத்தைப் பிழிந்து அர்ப்பணிப்பவனுக்காக, ஒவ்வொரு சவனத்திலும் உன் இச் செயல்கள் அனைத்தும் புகழ்ந்து அறிவிக்கப்பட வேண்டியவை—எவ்வாறு நீ தொலைவில் இருந்த, மிகச் சேமிக்கப்பட்ட வஸுவை, Ṛṣi-பந்துவான சரபனுக்காக வெளிப்படுத்தினாய்.

Mantra 7

प्र नूनं धावता पृथङ्नेह यो वो अवावरीत् । नि षीं वृत्रस्य मर्मणि वज्रमिन्द्रो अपीपतत् ॥

இப்போது முன்னே பாயுங்கள்—ஒவ்வொருவரும் தம் தம் வழியில்; இதோ, உங்களைத் தாழ்த்தி அடக்க விரும்புபவன் இவனே. இந்திரன் வஜ்ரத்தை வ்ருத்ரனின் மர்மஸ்தானத்தில், அவன் பலவீன மையத்தில், நேராகப் பாய்ச்சித் தைத்தான்.

Mantra 8

मनोजवा अयमान आयसीमतरत्पुरम् । दिवं सुपर्णो गत्वाय सोमं वज्रिण आभरत् ॥

மன வேகத்துடன், நேராகச் சென்று, அவன் இரும்புக் கோட்டையைத் தாண்டினான். அழகிய சிறகுடையவன் (ஸுபர்ண) விண்ணுலகம் சென்று, வஜ்ரதாரிக்காக சோமத்தை கொண்டு வந்தான்.

Mantra 9

समुद्रे अन्तः शयत उद्ना वज्रो अभीवृतः । भरन्त्यस्मै संयतः पुरःप्रस्रवणा बलिम् ॥

சமுத்திரத்தின் உள்ளே வஜ்ர-சக்தி நீரால் சூழப்பட்டு கிடக்கிறது. ஒழுங்கில் கட்டுப்பட்ட, முன்னோக்கிப் பாயும் ஓடைகள் அவனுக்குப் பலி—சக்தியின் அர்ப்பணம்—கொண்டு வருகின்றன.

Mantra 10

यद्वाग्वदन्त्यविचेतनानि राष्ट्री देवानां निषसाद मन्द्रा । चतस्र ऊर्जं दुदुहे पयांसि क्व स्विदस्याः परमं जगाम ॥

வாக்கு உணரப்படாத—அபரிசித—விஷயங்களை உரைக்கும்போது, தேவர்களின் ராஷ்ட்ரீ (அரசியரான) அவள் ஆனந்தத்தில் அமர்கிறாள். நான்கு வகை ஊர்ஜைகள் போஷண-ரசங்களையும் ஆனந்த-நதிகளையும் பால் போலக் கறக்கின்றன—ஆனால் அவளுடைய பரம ஆசனம் எங்கே சென்றது?

Mantra 11

देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति । सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहाना धेनुर्वागस्मानुप सुष्टुतैतु ॥

தேவர்கள் தேவியான வாக்கை உருவாக்கினர்; உலகமெங்கும் பலரூப உயிர்கள் அவளையே உரைக்கின்றன. அந்த வாக்கு-தேனு எங்களுக்காக மந்திர (ஆனந்த), ஊக்கம்/ப்ரேரணை மற்றும் ஊர்ஜத்தைப் பால் போலக் கறந்து, நன்கு ஸ்துதிக்கப்பட்டவளாய் எங்களிடம் அணுகட்டும்.

Mantra 12

सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व द्यौर्देहि लोकं वज्राय विष्कभे । हनाव वृत्रं रिणचाव सिन्धूनिन्द्रस्य यन्तु प्रसवे विसृष्टाः ॥

நண்பனே விஷ்ணுவே, இன்னும் விரிவாகப் பாதம் எடுத்து நட; த்யௌ (வானமே), வஜ்ர-வலிமைக்காக லோகம் (வெளி) அளி—அதை விரித்து நிலைநிறுத்து. நாம் வ்ருத்ரனை வதம் செய்வோம்; சிந்து (நதிகள்) விடுதலை பெறட்டும்—ப்ரஸவ (தூண்டுதல்) மூலம் விடுவிக்கப்பட்டு, அவை இந்திரனுக்காகப் பாயட்டும்.