Sukta 100

Mantra 1

अयं त एमि तन्वा पुरस्ताद्विश्वे देवा अभि मा यन्ति पश्चात् । यदा मह्यं दीधरो भागमिन्द्रादिन्मया कृणवो वीर्याणि ॥

నేను నా దేహ-స్వరూపంతో మీ వద్దకు ముందుగా వస్తున్నాను; సమస్త దేవతలు నా వెనుక వెనుకగా అనుసరిస్తున్నారు. హే ఇంద్రా, మీరు నాకు నా భాగాన్ని స్థిరపరిచినప్పుడు, నా ద్వారానే వీర్య-పరాక్రమ కార్యాలు సిద్ధిస్తాయి.

Mantra 2

दधामि ते मधुनो भक्षमग्रे हितस्ते भागः सुतो अस्तु सोमः । असश्च त्वं दक्षिणतः सखा मेऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि ॥

నేను మీ ముందర తేనెమయమైన పోషక-భక్ష్యాన్ని ఉంచుతున్నాను; మీ భాగం స్థిరమైంది—సోమం సుతం (పిండబడినది) కావాలి. మరియు మీరు, నా సఖా, దక్షిణ వైపున ఆసీనులై—అప్పుడు మనం అనేక వృత్రాలు/అవరోధాలను త్రొక్కి కూలదోస్తాం.

Mantra 3

प्र सु स्तोमं भरत वाजयन्त इन्द्राय सत्यं यदि सत्यमस्ति । नेन्द्रो अस्तीति नेम उ त्व आह क ईं ददर्श कमभि ष्टवाम ॥

స్తోత్రాన్ని ముందుకు తెండి—సమృద్ధి వైపు ప్రేరేపిస్తూ—ఇంద్రునికి; సత్యంగా, సత్యం నిజంగా ఉంటే. ‘ఇంద్రుడు లేడు’ అని ఎవ్వరూ అనకూడదు; ఆయనను ఎవరు చూశారు? అయితే మనం ఎవరిని స్తుతించాలి, ఎవరిని ఉద్దేశించి పాడాలి?

Mantra 4

अयमस्मि जरितः पश्य मेह विश्वा जातान्यभ्यस्मि मह्ना । ऋतस्य मा प्रदिशो वर्धयन्त्यादर्दिरो भुवना दर्दरीमि ॥

నేనే ఇక్కడి స్తోతా—నన్ను చూడు; నా మహిమచేత జన్మించిన సమస్తాన్ని నేను ఆవరించుచున్నాను. Ṛta యొక్క దిశలు నన్ను వృద్ధి పరచుచున్నవి; ఆ ప్రేరణచేత ప్రేరితుడనై నేను భువనాలను నాదింపజేసి, వాటి స్థిర బంధనాన్ని చీల్చి తెరుస్తాను.

Mantra 5

आ यन्मा वेना अरुहन्नृतस्यँ एकमासीनं हर्यतस्य पृष्ठे । मनश्चिन्मे हृद आ प्रत्यवोचदचिक्रदञ्छिशुमन्तः सखायः ॥

దృష్టిని అన్వేషించే వేనా-లు నన్ను Ṛta వైపు ఎత్తినప్పుడు—ఒకటిలో ఆసీనుడనైన నన్ను, దీప్తిమంతుడు (హర్యత) యొక్క పృష్ఠంపై—అప్పుడు హృదయంలోని నా మనస్సు కూడా సమ్మతితో ప్రత్యుత్తరం పలికింది; శిశువులాంటి నూతనానందంతో నిండిన సఖులు అందరూ కలిసి కేకలేశారు.

Mantra 6

विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या या चकर्थ मघवन्निन्द्र सुन्वते । पारावतं यत्पुरुसम्भृतं वस्वपावृणोः शरभाय ऋषिबन्धवे ॥

హే మఘవన్ ఇంద్రా, సోమాన్ని పిండిచే సున్వతే కొరకు, ప్రతి సవనంలో నీ ఈ కార్యాలన్నీ ప్రకటింపదగినవే—ఎలా నీవు దూరస్థమైన, బహు-సంచిత వసువును ఋషి-బంధువైన శరభునికి ఉన్మోచించితివో.

Mantra 7

प्र नूनं धावता पृथङ्नेह यो वो अवावरीत् । नि षीं वृत्रस्य मर्मणि वज्रमिन्द्रो अपीपतत् ॥

ఇప్పుడు ముందుకు దూసుకెళ్లండి—ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ మార్గంలో; ఇదిగో, మిమ్మల్ని అణచి నిలిపివేయదలచినవాడు ఇతడే. ఇంద్రుడు వజ్రాన్ని వృత్రుని మర్మస్థానంలో, అతని బలహీన కేంద్రంలో, నేరుగా దించి గుచ్చాడు.

Mantra 8

मनोजवा अयमान आयसीमतरत्पुरम् । दिवं सुपर्णो गत्वाय सोमं वज्रिण आभरत् ॥

మనోవేగంతో, నేరుగా సాగుతూ, అతడు ఇనుప కోటను దాటాడు. సుందరపక్షి (సుపర్ణ) దివ్యలోకానికి వెళ్లి, వజ్రధారికి సొమాన్ని తెచ్చాడు.

Mantra 9

समुद्रे अन्तः शयत उद्ना वज्रो अभीवृतः । भरन्त्यस्मै संयतः पुरःप्रस्रवणा बलिम् ॥

సముద్రాంతరంలో వజ్రశక్తి జలాలతో ఆవరించబడి శయనించి ఉంది. నియమంలో సంయతమైన, ముందుకు ప్రవహించే ధారలు అతనికి బలి—శక్తి అర్పణ—తెచ్చి ఇస్తాయి.

Mantra 10

यद्वाग्वदन्त्यविचेतनानि राष्ट्री देवानां निषसाद मन्द्रा । चतस्र ऊर्जं दुदुहे पयांसि क्व स्विदस्याः परमं जगाम ॥

వాక్కు అవిచేతన—అప్రత్యక్ష—విషయాలను పలికినప్పుడు, దేవుల రాష్ట్రీ (సమ్రాజ్ఞి) ఆనందమయంగా ఆసీనమవుతుంది. నాలుగు విధాల ఊర్జలు పోషణ-రసాలను, ఆనంద-ధారలను దోహిస్తాయి—కాని ఆమె పరమ ఆసనం ఎక్కడికి చేరింది?

Mantra 11

देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति । सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहाना धेनुर्वागस्मानुप सुष्टुतैतु ॥

దేవులు దేవీ వాక్కును జనింపజేశారు; విశ్వరూప పశువులు (సమస్త ప్రాణులు) ఆమెనే పలుకుతాయి. ఆ వాక్కు-ధేను మా కోసం మంద్ర (ఆనంద), ప్రేరణ మరియు ఊర్జను దోహిస్తూ, సుష్టుతగా మా సమీపానికి రాగాక.

Mantra 12

सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व द्यौर्देहि लोकं वज्राय विष्कभे । हनाव वृत्रं रिणचाव सिन्धूनिन्द्रस्य यन्तु प्रसवे विसृष्टाः ॥

సఖా విష్ణో, మరింత విస్తారంగా అడుగు వేయి; ద్యౌ (స్వర్గమా), వజ్రశక్తికి లోకం (అవకాశం) ఇవ్వి—దానిని విస్తరించి నిలుపు. మనం వృత్రుణ్ని హతమార్చుదాం; సింధువులను (నదులను) విముక్తం చేద్దాం—ప్రసవ (ప్రేరణ) చేత విడిపించబడి, అవి ఇంద్రునికై ప్రవహించుగాక.