
Sukta 7.97
Vasiṣṭha (Vasiṣṭha-gotra tradition for Maṇḍala 7; hymn to Bṛhaspati/Brāhmaṇaspati)
Triṣṭubh (11-syllable pādas; typical for Maṇḍala 7 praise/invocation)
Ang himalang ito ni Vasiṣṭha ay tumatawag kay Bṛhaspati/Brāhmaṇaspati bilang ang banal na Kaibigan at kapangyarihang saserdotal na nagpapabisa sa sakripisyo, naglilinis ng pananalita, at nagbubukas ng landas patungo sa kasaganaan. Inilalagay nito ang papuri sa loob ng pagpiga ng Soma kung saan tinatanggap din si Indra, na humihiling na ang mga sumasamba ay maging "walang kasalanan" sa harap ng mapagbigay na Tagapagkaloob at tumanggap ng lakas, kagalakan, at tamang patnubay.
Mantra 1
यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च ॥
Sa sakripisyo, sa luklukan ng tao ng Langit at ng Lupa, kung saan ang mga taong naghahanap ng diyos ay nagagalak; kung saan ang mga pagpiga ay inihahanda para kay Indra - sana'y pumarito siya sa kasiyahan, at dalhin ang unang kalawakan ng ating pagkatao.
Mantra 2
आ दैव्या वृणीमहेऽवांसि बृहस्पतिर्नो मह आ सखायः । यथा भवेम मीळ्हुषे अनागा यो नो दाता परावतः पितेव ॥
Pinipili at tinatawag namin ang mga tulong na banal; sana si Bṛhaspati, ang aming makapangyarihang Kaibigan, ay lumapit, upang tayo ay maging walang kasalanan sa harap ng mapagkaloob na Tagapagkaloob, siya na mula sa malayo ay nagkakaloob sa atin tulad ng isang ama.
Mantra 3
तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भिः सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्यः सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा ॥
Siya, ang panganay, na may pagpapakumbaba at mga handog ay aking pinupuri si Brahmanaspati, ang mapagbigay. Nawa ang dakilang banal na awit ay sumama kay Indra, na siya ring hari ng Salitang nilikha ng mga diyos.
Mantra 4
स आ नो योनिं सदतु प्रेष्ठो बृहस्पतिर्विश्ववारो यो अस्ति । कामो रायः सुवीर्यस्य तं दात्पर्षन्नो अति सश्चतो अरिष्टान् ॥
Nawa si Brihaspati, ang pinakamamahal at tagapagdala ng lahat ng ninanais na kaloob, ay maupo sa ating sinapupunan ng paglago; siya na ang paghahangad para sa espirituwal na kasaganaan at bayaning lakas nawa ay ibigay niya ito at dalhin tayo sa kabila ng mga nagsisikap sa atin, na pinapanatili tayong walang pinsala.
Mantra 5
तमा नो अर्कममृताय जुष्टमिमे धासुरमृतासः पुराजाः । शुचिक्रन्दं यजतं पस्त्यानां बृहस्पतिमनर्वाणं हुवेम ॥
Siya ay tinatawag natin si Brihaspati, ang hindi napapagod itong awit na kalugod-lugod sa Immortal; ang mga nagkakaloob na ito, ang sinaunang-ipinanganak na mga imortal, ay sumusuporta rito. Ang dalisay-na-sumisigaw, ang karapat-dapat sa pagsamba sa mga tahanan, ay tinatawagan namin.
Mantra 6
तं शग्मासो अरुषासो अश्वा बृहस्पतिं सहवाहो वहन्ति । सहश्चिद्यस्य नीलवत्सधस्थं नभो न रूपमरुषं वसानाः ॥
Ang malalakas na mamula-mulang kabayo, na magkasamang nagdadala, ay sinasakay si Brihaspati. Maging ang kanyang upuan ay asul-madilim tulad ng langit, habang siya ay nakasuot ng mula-mulang anyo, makapangyarihan, na gumagalaw nang magkakaisa.
Mantra 7
स हि शुचिः शतपत्रः स शुन्ध्युर्हिरण्यवाशीरिषिरः स्वर्षाः । बृहस्पतिः स स्वावेश ऋष्वः पुरू सखिभ्य आसुतिं करिष्ठः ॥
Sapagkat siya ay dalisay, na may sangdaang lapad, siya ang tagapagdalisay, na may gintong pananalita, na nag-uudyok, tagapagdala ng liwanag na lakas. Si Brihaspati, na mabuting pumasok, mataas at makapangyarihan, ay gagawa para sa maraming kasama ng pagpiga ng Soma, isang pagbubuhos ng kasiyahan.
Mantra 8
देवी देवस्य रोदसी जनित्री बृहस्पतिं वावृधतुर्महित्वा । दक्षाय्याय दक्षता सखायः करद्ब्रह्मणे सुतरा सुगाधा ॥
Ang dalawang diyosa, Langit-at-Lupa, ang mga Ina ng diyos, ay nagpalaki kay Brihaspati sa pamamagitan ng kanilang kadakilaan. O mga kasama, maging bihasa para sa gawain ng pagkilala; gumawa para sa brahman ng isang ligtas at madaling tawiran.
Mantra 9
इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥
Itong mabuting binuong pananalita, O Panginoon ng Salita, ay ginawa para sa inyo bilang brahman kay Indra na tagapaghawak ng kidlat. Nawa ang mga pag-iisip ay protektado at itaas; nawa ang mga kasaganaan ng pag-unawa ay mapawi ang mga pagkapoot ng mga makitid ang puso.
Mantra 10
बृहस्पते युवमिन्द्रश्च वस्वो दिव्यस्येशाथे उत पार्थिवस्य । धत्तं रयिं स्तुवते कीरये चिद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
O Brihaspati, kayo ni Indra ay mga panginoon ng yaman ng langit at ng lupa. Ilagay sa mang-aawit, sa nagpupuri, ang kasaganaan ng pagiging; at kayo ay bantayan kami palagi ng inyong mga pagkakatugma ng kagalingan.
The hymn opens in the living arena of sacrifice—where devayavaḥ (god-seeking men) rejoice and the Soma pressings are prepared for Indra.
Attention turns from the communal rite to the enabling spiritual agency: Bṛhaspati is called as the divine help and intimate Friend who grants faultlessness and fatherly giving from ‘beyond.’
Bṛhaspati is exalted in a crescendo of epithets—pure, purifier, golden-voiced, luminous—culminating in his power to establish the Soma outpouring for many companions.
The hymn settles into confident petition: may the rite succeed, may the worshippers stand blameless before the generous Giver, and may prosperity and strength flow through right invocation.
yathā bhavema mīḻhuṣe anāgāḥ
hiraṇyavāśīḥ
यज्ञे दिवो नृषदने पृथिव्या नरो यत्र देवयवो मदन्ति । इन्द्राय यत्र सवनानि सुन्वे गमन्मदाय प्रथमं वयश्च ॥The hymn mainly addresses Bṛhaspati (also called Brāhmaṇaspati), the divine lord of sacred speech and priestly power. Indra appears in the background as the Soma-drinking ally within the sacrifice.
It asks Bṛhaspati to come as a close Friend, remove fault, and make the sacrifice—especially the Soma outpouring—successful, so the worshippers receive strength, joy, and prosperity.
These titles point to his role as the power of luminous, truthful speech that cleanses the rite and the mind. In Vedic thought, right utterance sustains the sacrifice and brings the desired divine response.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.