Sukta 45

Mantra 1

विदा दिवो विष्यन्नद्रिमुक्थैरायत्या उषसो अर्चिनो गुः । अपावृत व्रजिनीरुत्स्वर्गाद्वि दुरो मानुषीर्देव आवः ॥

Na nakakaalam ng langit, na bumubukas sa bato sa pamamagitan ng mga himno, ang maniningning na mga Bukang-liwayway ay dumating, na sumusulong. Sila ay nagbukas ng kulungan at tumindig paitaas sa maniningning na mundo; ang diyos ay nagbukas nang malawak ng mga pinto ng tao.

Mantra 2

वि सूर्यो अमतिं न श्रियं सादोर्वाद्गवां माता जानती गात् । धन्वर्णसो नद्यः खादोअर्णाः स्थूणेव सुमिता दृंहत द्यौः ॥

Ang Araw ay nagkakalat ng karangalan gaya ng pagpapawi sa kalituhan; mula sa tahanan, ang Maalam na Ina ng mga baka ay lumalabas. Tulad ng mga ilog na may malawak na tubig, tulad ng mga agusan na may mabilis na daloy, ang Langit ay pinatiboy, gaya ng haligi na matibay na nakatayo.

Mantra 3

अस्मा उक्थाय पर्वतस्य गर्भो महीनां जनुषे पूर्व्याय । वि पर्वतो जिहीत साधत द्यौराविवासन्तो दसयन्त भूम ॥

Para sa himalong ito ng pagpapatibay, ang nakatagong sinapupunan ng bundok, sinauna sa kapanganakan sa gitna ng mga dakila, ay bumubukas. Ang bundok ay lumalawak; ang Langit ay itinakda sa tamang katuparan; na may paggalang, pinapasuko nila ang malawak na pundasyon.

Mantra 4

सूक्तेभिर्वो वचोभिर्देवजुष्टैरिन्द्रा न्वग्नी अवसे हुवध्यै । उक्थेभिर्हि ष्मा कवयः सुयज्ञा आविवासन्तो मरुतो यजन्ति ॥

Sa mga salitang mabuti ang pananalita, tinatanggap ng mga diyos, tinatawagan natin ngayon si Indra at Agni para sa tulong at sa pagdala ng kanilang kapangyarihan. Sapagkat sa mga himno ng pagpapatibay, ang mga mangunguna, mabuti sa sakripisyo, ay sumasamba at nagpupuri sa mga Marut.

Mantra 5

एतो न्वद्य सुध्यो भवाम प्र दुच्छुना मिनवामा वरीयः । आरे द्वेषांसि सनुतर्दधामायाम प्राञ्चो यजमानमच्छ ॥

Kaya ngayon, sa araw na ito, tayo ay magiging malinaw at tama ang pagkilala; itaboy natin ang masamang kapalaran at palawakin ang mas dakilang daan. Sa malayo natin inilalagay ang mga pagkapoot, itinatapon ang mga ito; tayo ay sumusulong, nakaharap sa nagsasakripisyo, at dumarating sa kanya.

Mantra 6

एता धियं कृणवामा सखायोऽप या माताँ ऋणुत व्रजं गोः । यया मनुर्विशिशिप्रं जिगाय यया वणिग्वङ्कुरापा पुरीषम् ॥

Tayo, mga kasama, ay bubuo ng inspiradong pag-unawang ito, kung saan ang Ina ay binubuksan ang kulungan ng Liwanag. Sa pamamagitan nito si Manu ay nanalo ng malinaw na nakikitang kapangyarihan; sa pamamagitan nito ang mangangalakal na naghahanap na si Vanku ay nakakamit ang mayamang kasaganaan.

Mantra 7

अनूनोदत्र हस्तयतो अद्रिरार्चन्येन दश मासो नवग्वाः । ऋतं यती सरमा गा अविन्दद्विश्वानि सत्याङ्गिराश्चकार ॥

Dito ang batong pampiga ay pinatakbo ng mga kamay; sa pamamagitan niyon ang mga Navagva ay umawit sa loob ng sampung buwan. Na gumagalaw sa Katotohanan, si Sarama ay nakahanap ng mga Sinag; ang mga Angiras ay ginawa ang lahat ng bagay na totoo at natupad.

Mantra 8

विश्वे अस्या व्युषि माहिनायाः सं यद्गोभिरङ्गिरसो नवन्त । उत्स आसां परमे सधस्थ ऋतस्य पथा सरमा विदद्गाः ॥

Ang lahat ng mga kapangyarihang ito ng kanyang malawak na pagkakalat ng liwanag, kapag ang mga Angiras ay nagpipiga at gumagawa kasama ang mga Sinag, ay nagkakaisa. Ang kanilang bukal ay nasa kataas-taasang luklukan; sa daan ng Rta si Sarama ay nakadiskubre ng mga Sinag.

Mantra 9

आ सूर्यो यातु सप्ताश्वः क्षेत्रं यदस्योर्विया दीर्घयाथे । रघुः श्येनः पतयदन्धो अच्छा युवा कविर्दीदयद्गोषु गच्छन् ॥

Pumarito si Surya, ang may pitong kabayo, sa parang na kanyang malawak na sakop at mahabang landas. Ang mabilis na lawin ay lumilipad patungo sa kasiyahan ng Soma; ang batang mangunguna ay nagliliwanag habang siya ay naglalakbay sa gitna ng mga Sinag.

Mantra 10

आ सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णोऽयुक्त यद्धरितो वीतपृष्ठाः । उद्ना न नावमनयन्त धीरा आशृण्वतीरापो अर्वागतिष्ठन् ॥

Si Surya ay sumakay sa maliwanag na baha; nang kanyang binitsisan ang mga kayumangging kabayo na may ningning sa kanilang likod. Gaya ng mga pantas na nagdadala ng bangka sa tubig, gayon ang mga Nakikinig na Tubig ay tumayo nang malapit, gumagalaw patungo dito, sumusuporta sa paglalakbay ng naghahanap.

Mantra 11

धियं वो अप्सु दधिषे स्वर्षां ययातरन्दश मासो नवग्वाः । अया धिया स्याम देवगोपा अया धिया तुतुर्यामात्यंहः ॥

Ang inspiradong pananaw na ito ay inilalagay ko para sa inyo sa mga Tubig, isang pananaw na nananalo ng liwanag kung saan ang mga Navagva ay tumawid sa loob ng sampung buwan. Sa pamamagitan ng pananaw na ito sana tayo ay bantayan ng mga Diyos; sa pamamagitan ng pananaw na ito sana tayo ay lumampas sa lahat ng kapighatihan at kasamaan.