Sukta 30

Mantra 1

क्व स्य वीरः को अपश्यदिन्द्रं सुखरथमीयमानं हरिभ्याम् । यो राया वज्री सुतसोममिच्छन्तदोको गन्ता पुरुहूत ऊती ॥

Nasaan ang bayaning iyon, sino ang nakakita kay Indra na dumarating sa kanyang madaling-galaw na karwahe kasama ang mga kayumangging kabayo? Siya na, na may yaman ng kasaganaan, ang tagapanghawak ng kapangyarihang kulog, na naghahangad ng pisong Soma, ay dumarating sa tahanang iyon, madalas na tinatawag, para sa aming pagtulong at pagbabantay.

Mantra 2

अवाचचक्षं पदमस्य सस्वरुग्रं निधातुरन्वायमिच्छन् । अपृच्छमन्याँ उत ते म आहुरिन्द्रं नरो बुबुधाना अशेम ॥

Tumingin ako sa ibaba upang masdan ang kanyang bakas, hinahanap ang pagdating ng mabangis na tagapagtatag. Nagtanong ako sa iba; at sinabi nila sa akin: 'Sana'y makamit namin si Indra,' ipinahayag ng mga gising na lalaki.

Mantra 3

प्र नु वयं सुते या ते कृतानीन्द्र ब्रवाम यानि नो जुजोषः । वेददविद्वाञ्छृणवच्च विद्वान्वहतेऽयं मघवा सर्वसेनः ॥

Ngayon, sa ibabaw ng pisong Soma, ipinapahayag namin, O Indra, ang mga gawang iyong ginawa, ang mga ipinaramdam mo sa amin na tangkilikin. Pumarito ang hindi marunong upang umalinsunod; marinig ng marunong: itong Maghavan ay nagdadala sa unahan kasama ang lahat ng kanyang mga hukbo ng kapangyarihan.

Mantra 4

स्थिरं मनश्चकृषे जात इन्द्र वेषीदेको युधये भूयसश्चित् । अश्मानं चिच्छवसा दिद्युतो वि विदो गवामूर्वमुस्रियाणाम् ॥

Ginawa mong matatag ang iyong isip mula sa kapanganakan, O Indra; nag-iisa ka na nagnanais makipaglaban kahit sa marami. Sa iyong kumikislap na lakas ay binasag mo kahit ang bato at natagpuan ang malawak na kulungan ng mga nagniningning na baka (mga sinag ng karunungan).

Mantra 5

परो यत्त्वं परम आजनिष्ठाः परावति श्रुत्यं नाम बिभ्रत् । अतश्चिदिन्द्रादभयन्त देवा विश्वा अपो अजयद्दासपत्नीः ॥

Nang ipinanganak ka na kataas-taasan, sa kabilang panig, na taglay sa pinakamalayong sakop ang isang pangalang naririnig, noon ay maging ang mga diyos ay natakot kay Indra. Sinakop niya ang lahat ng tubig na nakabihag sa Dāsa, na pinakawalan ang mga agos ng buhay at kalinawan.

Mantra 7

वि षू मृधो जनुषा दानमिन्वन्नहन्गवा मघवन्त्संचकानः । अत्रा दासस्य नमुचेः शिरो यदवर्तयो मनवे गातुमिच्छन् ॥

Ipinamudmod mo ang mga paghihimagsik, sa iyong kalikasan na nagtutulak ng kaloob; pinatay mo, O Maghavan, nang gising ka sa kilos. Dito mo ibinuklod ang ulo ng Dāsa na si Namuci, na hinahanap para kay Manu ang landas, isang pagbubukas para sa tao na makapagpatuloy.

Mantra 8

युजं हि मामकृथा आदिदिन्द्र शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । अश्मानं चित्स्वर्यं वर्तमानं प्र चक्रियेव रोदसी मरुद्भ्यः ॥

Sapagkat ginawa mo akong kasama sa iyong pamatok noon, O Indra, nang dinurog mo ang ulo ng Dāsa na si Namuci. At maging ang bato na naghahangad sa langit na gumulong, tulad ng gulong inilagay mo sa galaw ang dalawang mundo para sa mga Marut, na pinakawalan ang kanilang malawak na kilos.

Mantra 9

स्त्रियो हि दास आयुधानि चक्रे किं मा करन्नबला अस्य सेनाः । अन्तर्ह्यख्यदुभे अस्य धेने अथोप प्रैद्युधये दस्युमिन्द्रः ॥

Sapagkat para bang ang Dāsa ay gumagawa ng mga sandata mula sa mga kapangyarihang dapat maglingkod sa kaluluwa; ano kayang magagawa ng kanyang hukbo sa akin, na walang tunay na lakas? Sa loob, nakita ang dalawang agos ng kanyang mga baka, pagkatapos ay sumulong si Indra sa pakikipaglaban sa Dasyu.

Mantra 10

समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् । सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन् ॥

Dito nagtipon ang mga sinag ng Liwanag sa paligid, na humahalinghing, nang sila ay hiwalay sa kanilang mga guya. Pinagsama sila ni Indra at pinakawalan sa pamamagitan ng kanyang mga kapangyarihan, nang ang mga Soma na sadyang piniga ay nagpaya sa kanya.

Mantra 11

यदीं सोमा बभ्रुधूता अमन्दन्नरोरवीद्वृषभः सादनेषु । पुरंदरः पपिवाँ इन्द्रो अस्य पुनर्गवामददादुस्रियाणाम् ॥

Nang ang mga Soma na kayumanggi at dalisay ay nagpaya sa kanya, ang Toro ay umungal sa mga upuan ng pag-iral. Si Indra, ang pumupuksa ng mga muog, pagkatapos uminom, ibinuli ang mga nagniningning na baka ng Bukang-liwayway.

Mantra 12

भद्रमिदं रुशमा अग्ने अक्रन्गवां चत्वारि ददतः सहस्रा । ऋणंचयस्य प्रयता मघानि प्रत्यग्रभीष्म नृतमस्य नृणाम् ॥

Isang masayang gawa nga ang ginawa ng mga Ruśamā, O Agni, na nagkakaloob ng apat na libong sinag ng Liwanag. Ang mga handog na inihanda ni Ṛṇamcaya, ang mga ito ay tinanggap namin bilang kaloob ng pinakamatapang sa mga tao.

Mantra 13

सुपेशसं माव सृजन्त्यस्तं गवां सहस्रै रुशमासो अग्ने । तीव्रा इन्द्रमममन्दुः सुतासोऽक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाः ॥

Ang mga Ruśamā ay hindi ako pinapauwi na walang magandang anyo, pinapauwi ako ng libu-libong sinag ng Liwanag, O Agni. Ang mga Soma na sadyang piniga ay nagpaya nang todo kay Indra sa pagsikat ng Gabi na umiikot at tumatakbo.

Mantra 14

औच्छत्सा रात्री परितक्म्या याँ ऋणंचये राजनि रुशमानाम् । अत्यो न वाजी रघुरज्यमानो बभ्रुश्चत्वार्यसनत्सहस्रा ॥

Ang Gabi na umiikot ay nagliwanag, siya na kay Ṛṇamcaya, ang hari sa gitna ng mga Ruśamā. Tulad ng isang mabilis na kabayong panalo na pinapahid ng langis, si Babhru ay nakapagtagumpay ng apat na libo.

Mantra 15

चतुःसहस्रं गव्यस्य पश्वः प्रत्यग्रभीष्म रुशमेष्वग्ने । घर्मश्चित्तप्तः प्रवृजे य आसीदयस्मयस्तम्वादाम विप्राः ॥

Nakatanggap kami ng apat na libo sa mga nagniningning na kawan sa gitna ng mga Ruśamas, O Agni. Maging ang mainit na Gharma na naroon sa bukas na espasyo, na gawa sa bakal, ay aming pinag-uusapan, kami mga mangunguhit, bilang tanda ng gawang natapos.