Sukta 30

Mantra 1

क्व स्य वीरः को अपश्यदिन्द्रं सुखरथमीयमानं हरिभ्याम् । यो राया वज्री सुतसोममिच्छन्तदोको गन्ता पुरुहूत ऊती ॥

ক’ত সেই বীৰ? কোনে দেখিলে—হৰিদ্বয় অশ্বেৰে টানি অনা, সুখে চলা ৰথেৰে আগবঢ়ি অহা ইন্দ্ৰক? যি ৰায়া-সমৃদ্ধ, বজ্ৰধাৰী, চেপা সোম কামনা কৰি, সেই গৃহলৈ আহে—বহুতে আহ্বান কৰা—আমাৰ ৰক্ষাৰ সহায়ৰূপে।

Mantra 2

अवाचचक्षं पदमस्य सस्वरुग्रं निधातुरन्वायमिच्छन् । अपृच्छमन्याँ उत ते म आहुरिन्द्रं नरो बुबुधाना अशेम ॥

মই তললৈ চাই তেওঁৰ পদচিহ্ন দেখিলোঁ—উগ্ৰ স্থাপনকাৰীৰ আগবঢ়া আগমন বিচাৰি। আনক সুধিলোঁ; তেওঁলোকে মোক ক’লে—“ইন্দ্ৰক লাভ কৰোঁ,” জাগ্ৰত নৰসকলে এইদৰে ঘোষণা কৰিলে।

Mantra 3

प्र नु वयं सुते या ते कृतानीन्द्र ब्रवाम यानि नो जुजोषः । वेददविद्वाञ्छृणवच्च विद्वान्वहतेऽयं मघवा सर्वसेनः ॥

এতিয়া চেপা সোমৰ ওপৰত, হে ইন্দ্ৰ, আমি তোমাৰ কৃত কৰ্মসমূহ ঘোষণা কৰোঁ—যিবোৰ তুমি আমাক উপভোগ কৰাই গ্ৰহণ কৰাইছা। অজ্ঞান জনে জানক; জ্ঞানী জনে শুনক: এই মঘৱান সকলো সেনা-শক্তি লৈ আগবাঢ়ে।

Mantra 4

स्थिरं मनश्चकृषे जात इन्द्र वेषीदेको युधये भूयसश्चित् । अश्मानं चिच्छवसा दिद्युतो वि विदो गवामूर्वमुस्रियाणाम् ॥

জন্মৰ পৰাই, হে ইন্দ্ৰ, তুমি মন স্থিৰ কৰিছা; একাই তুমি বহুজনৰ বিৰুদ্ধেও যুদ্ধলৈ উদ্‌গ্ৰীৱ। দীপ্তিমান বলৰে তুমি শিলাও ফালি দিলে, আৰু উস্ৰিয়া—উজ্জ্বল গাভীসমূহৰ (কিৰণ/জ্ঞানৰ ৰশ্মি) বিস্তৃত আৱৰণ উন্মোচন কৰিলে।

Mantra 5

परो यत्त्वं परम आजनिष्ठाः परावति श्रुत्यं नाम बिभ्रत् । अतश्चिदिन्द्रादभयन्त देवा विश्वा अपो अजयद्दासपत्नीः ॥

পৰম, পৰাপাৰ অৱস্থাত তুমি যেতিয়া জন্মিলা, দূৰতম পৰাৱতত ‘শ্ৰুত্য’—শুনিবলৈ পোৱা নাম বহন কৰি; তেতিয়া ইন্দ্ৰক লৈ দেৱতাসকলেও ভয় পালে। দাসৰ অধীনত বন্দী হৈ থকা সকলো আপঃ (জলধাৰা) তেওঁ জয় কৰিলে—দাসপত্নী হৈ থকা সেই জলধাৰাসকলক মুক্ত কৰিলে।

Mantra 7

वि षू मृधो जनुषा दानमिन्वन्नहन्गवा मघवन्त्संचकानः । अत्रा दासस्य नमुचेः शिरो यदवर्तयो मनवे गातुमिच्छन् ॥

তুমি স্বভাৱতেই দানক উদ্দীপিত কৰি শত্রুতাবোৰ ছিন্ন-বিচ্ছিন্ন কৰিলা; হে মঘৱন, উদ্যমে জাগি উঠি তুমি বধ কৰিলা। ইয়াত দাস নমুচিৰ মূৰ তুমি উলটাই দিলে—মানৱৰ (মনু) বাবে গতি-পথ বিচাৰি, মানুহে আগবঢ়িব পৰাকৈ পথ মুকলি কৰি।

Mantra 8

युजं हि मामकृथा आदिदिन्द्र शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । अश्मानं चित्स्वर्यं वर्तमानं प्र चक्रियेव रोदसी मरुद्भ्यः ॥

কাৰণ তেতিয়াই, হে ইন্দ্ৰ, তুমি মোক তোমাৰ যুজ (যোক্ত সঙ্গী) কৰি ল’লা—যেতিয়া তুমি দাস নমুচিৰ মূৰ চেপি-মথি ভাঙিলা। আৰু স্বৰ্গ-অন্বেষী, গতি কৰা পাথৰটোকো—চক্ৰৰ দৰে—মৰুদসকলৰ বাবে তুমি দুয়ো ৰোদসী (দুই জগত) চলমান কৰি দিলে, তেওঁলোকৰ বিস্তৃত কৰ্ম মুক্ত কৰি।

Mantra 9

स्त्रियो हि दास आयुधानि चक्रे किं मा करन्नबला अस्य सेनाः । अन्तर्ह्यख्यदुभे अस्य धेने अथोप प्रैद्युधये दस्युमिन्द्रः ॥

স্ত্ৰীয়ে হি দাসে আয়ুধানি চক্ৰে—কিম্ মা কৰন্ন্ অবলা অস্য সেনাঃ? অন্তৰ্হি অখ্যদ্ উভে অস্য ধেনে; অথো উপ প্রৈদ্ যুদ্ধয়ে দস্যুম্ ইন্দ্ৰঃ॥

Mantra 10

समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् । सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन् ॥

সমত্র গাৱোऽভিতোऽনৱন্তে—হেহ বৎসৈৰ্ বিযুতা যদাসন্। সং তা ইন্দ্ৰো অসৃজদস্য শাকৈৰ্, যদীং সোমাসঃ সুষুতা অমন্দন্॥

Mantra 11

यदीं सोमा बभ्रुधूता अमन्दन्नरोरवीद्वृषभः सादनेषु । पुरंदरः पपिवाँ इन्द्रो अस्य पुनर्गवामददादुस्रियाणाम् ॥

যদীং সোমা বভ্ৰুধূতা অমন্দন্ন্, নরোরৱীদ্ বৃষভঃ সাদনেষু। পুরন্দরঃ পপিৱাঁ ইন্দ্ৰো অস্য পুনর্গৱামদদাদ্ উস্রিয়াণাম্॥

Mantra 12

भद्रमिदं रुशमा अग्ने अक्रन्गवां चत्वारि ददतः सहस्रा । ऋणंचयस्य प्रयता मघानि प्रत्यग्रभीष्म नृतमस्य नृणाम् ॥

হে অগ্নি, ৰুশমাসকল নিশ্চয়েই এই শুভ কৰ্ম কৰিলে—গোৱাৰ চাৰি হাজাৰ ৰশ্মি (আলোক-ধাৰা) দান কৰি। ঋণঞ্চয়ৰ সযত্নে প্ৰস্তুত মঘ (দানসমূহ)—এইবোৰ আমি নৰসমূহৰ ভিতৰত অতি নৃতম, সেই পৰাক্ৰমীজনৰ বাউণ্টি ৰূপে গ্ৰহণ কৰিলোঁ।

Mantra 13

सुपेशसं माव सृजन्त्यस्तं गवां सहस्रै रुशमासो अग्ने । तीव्रा इन्द्रमममन्दुः सुतासोऽक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाः ॥

হে অগ্নি, ৰুশমাসকল মোক সুন্দৰ ৰূপৰ পৰা শূন্য কৰি ঘৰলৈ নপঠায়—তেওঁলোকে গোৱাৰ হাজাৰ হাজাৰ ৰশ্মি (আলোক) সহে (মোক) পঠায়। তীব্ৰে পেষিত সুত সোমৰ শক্তিসমূহে, পৰিতক্ম্যা—চক্ৰাকাৰে দৌৰি ফুৰা ৰাত্ৰিৰ ব্যুষ্টৌ (উষাৰ উদয়-মুহূৰ্তত) ইন্দ্ৰক অতি আনন্দিত কৰিলে।

Mantra 14

औच्छत्सा रात्री परितक्म्या याँ ऋणंचये राजनि रुशमानाम् । अत्यो न वाजी रघुरज्यमानो बभ्रुश्चत्वार्यसनत्सहस्रा ॥

সেই পৰিতক্ম্যা—চক্ৰাকাৰে ঘূৰি ফুৰা ৰাত্ৰি উজ্জ্বল হ’ল—যি ঋণঞ্চয়ৰ, ৰুশমাসকলৰ মাজত ৰজা। দ্ৰুত বিজয়ী অশ্বৰ দৰে অভিষিক্ত হৈ, বভ্ৰু চাৰি হাজাৰ (ৰশ্মি/ধন) লাভ কৰিলে।

Mantra 15

चतुःसहस्रं गव्यस्य पश्वः प्रत्यग्रभीष्म रुशमेष्वग्ने । घर्मश्चित्तप्तः प्रवृजे य आसीदयस्मयस्तम्वादाम विप्राः ॥

হে অগ্নি, ৰুশমসকলৰ মাজত উজ্জ্বল গৱ্য-পশুধনৰ চাৰি হাজাৰ আমি লাভ কৰিলোঁ। আৰু যি ঘর্ম (ঘৰ্ম) তপ্ত হৈ প্ৰবৃজ—মুক্ত প্ৰান্তৰত—আসীন আছিল, লৌহ-নিৰ্মিত সেইটোক আমি বিপ্ৰ ঋষিসকলে কীৰ্তন কৰোঁ—কৰ্ম-সিদ্ধিৰ লক্ষণ বুলি।