Opening the text

Sukta 2.3
Gṛtsamada (Bhārgava)
Agni
Triṣṭubh
Ang himalayang ito ay inaupo si Agni bilang sinindihang Hotṛ na nakatayo sa lupa, na nakaharap sa lahat ng mga daigdig at nagpapadala sa mga diyos patungo sa sakripisyo. Ito ay nagpapuri sa kanyang paglilinis, maliwanag na karunungan at sa kanyang papel na tagapagdala ng mga alay, lalo na ang tinapay na mantikilya, upang ang rito ay mabuo nang tama at maging bunga para sa nag-aalay.
Mantra 1
समिद्धो अग्निर्निहितः पृथिव्यां प्रत्यङ्विश्वानि भुवनान्यस्थात् । होता पावकः प्रदिवः सुमेधा देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन् ॥
Sinindihan, si Agni ay inilagay sa lupa at nakatayong nakaharap sa lahat ng mga mundo. Ang Paglilinis na Saserdote, ng langit na sumusulong, ng liwanag na katalinuhan - nawa'y si Agni, ang banal, ang karapat-dapat, ay mag-alay sa mga diyos.
Mantra 2
नराशंसः प्रति धामान्यञ्जन्तिस्रो दिवः प्रति मह्ना स्वर्चिः । घृतप्रुषा मनसा हव्यमुन्दन्मूर्धन्यज्ञस्य समनक्तु देवान् ॥
Nawa'y si Narāśaṃsa, na sinisindihan ang mga istasyon, ay magningning ng kanyang sariling liwanag patungo sa tatlong langit sa kanyang kadakilaan. Na ibinubuhos ang alay ng isip na tumutulo ng linaw na liwanag, nawa'y kanyang pahirapan ang mga diyos sa ulo ng sakripisyo.
Mantra 3
ईळितो अग्ने मनसा नो अर्हन्देवान्यक्षि मानुषात्पूर्वो अद्य । स आ वह मरुतां शर्धो अच्युतमिन्द्रं नरो बर्हिषदं यजध्वम् ॥
O Agni, sinasamba ng aming isipan, karapat-dapat - mag-alay sa mga diyos ngayon tulad ng dati, mula sa tao. Dalhin mo rito ang pulutong ng mga Marut, at si Indra na hindi natitinag, na nakaupo sa banal na damo; O mga tao, inyong tuparin ang sakripisyo.
Mantra 4
देव बर्हिर्वर्धमानं सुवीरं स्तीर्णं राये सुभरं वेद्यस्याम् । घृतेनाक्तं वसवः सीदतेदं विश्वे देवा आदित्या यज्ञियासः ॥
O mga banal, ang banal na damo ay lumalago, sagana sa bayaning lakas, na kumakalat para sa kasaganaan, mabuting nagbubunga sa upuang ito ng altar. Pinahiran ng linaw na liwanag - umupo rito, O mga Vasu; kayong lahat na mga diyos, O mga Āditya na karapat-dapat sa sakripisyo.
Mantra 5
वि श्रयन्तामुर्विया हूयमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा नमोभिः । व्यचस्वतीर्वि प्रथन्तामजुर्या वर्णं पुनाना यशसं सुवीरम् ॥
Nawa'y ang mga banal na Pinto, na tinatawag ng paggalang, ay magbukas nang malawak sa kanilang kalawakan, na namumuno nang mabuti. Nawa'y sila'y kumalat, puno ng malayang espasyo, hindi tumanda - na nililinis ang kanilang maliwanag na anyo, nagdadala ng katanyagan at bayaning lakas.
Mantra 6
साध्वपांसि सनता न उक्षिते उषासानक्ता वय्येव रण्विते । तन्तुं ततं संवयन्ती समीची यज्ञस्य पेशः सुदुघे पयस्वती ॥
Si Uṣas at ang Gabi, na tumutupad nang tama sa sinaunang mga gawain para sa aming paglago, na nagagalak tulad ng dalawang ibon, ay nagsasama-sama sa pagkakaisa ang naunat na sinulid; sila'y humuhubog sa anyo ng sakripisyo - dalawang mabubuting nagkakatas, puno ng nagpapakain na diwa.
Mantra 7
दैव्या होतारा प्रथमा विदुष्टर ऋजु यक्षतः समृचा वपुष्टरा । देवान्यजन्तावृतुथा समञ्जतो नाभा पृथिव्या अधि सानुषु त्रिषु ॥
Ang dalawang banal na Hotar, ang nangunguna at mas nakakaalam, ay nag-aalay nang tuwid ng awit, na mas perpekto sa anyo. Nag-aalay sa mga diyos ayon sa mga panahon, sila'y nagkakasundo sa pusod ng lupa, sa kanyang tatlong taas.
Mantra 8
सरस्वती साधयन्ती धियं न इळा देवी भारती विश्वतूर्तिः । तिस्रो देवीः स्वधया बर्हिरेदमच्छिद्रं पान्तु शरणं निषद्य ॥
Si Sarasvatī, na tumutupad sa aming inspiradong pag-iisip; at si Ilā ang diyosa, si Bhāratī na nagdadala ng ganap na natutupad na kilos - ang tatlong diyosang ito, sa kanilang sariling nagpapanatiling kapangyarihan, na naupo sa banal na damong ito, nawa'y bantayan nila sa amin ang hindi napipinsalang kanlungan.
Mantra 9
पिशङ्गरूपः सुभरो वयोधाः श्रुष्टी वीरो जायते देवकामः । प्रजां त्वष्टा वि ष्यतु नाभिमस्मे अथा देवानामप्येतु पाथः ॥
Na may anyong kayumanggi-nagniningning, mabuting tagapagdala at tagapanghawak ng mga kapangyarihan ng buhay, isinisilang ang bayani - masunurin sa pagdinig at nagnanais sa Diyos. Nawa'y ikalat ni Tvaṣṭṛ ang supling at palawakin para sa amin ang sentro ng pusod - ang panloob na luklukan ng pagbuo; pagkatapos ay nawa'y magbukas at lumapit ang landas patungo sa mga Diyos.
Mantra 10
वनस्पतिरवसृजन्नुप स्थादग्निर्हविः सूदयाति प्र धीभिः । त्रिधा समक्तं नयतु प्रजानन्देवेभ्यो दैव्यः शमितोप हव्यम् ॥
Nawa'y tumayo si Vanaspati na nagpapakawala ng kahoy na iniaalay, sa malapit; at si Agni, kasama ang aming mga gising na pag-iisip, ay ihanda ang iniaalay. Naunawaan ang tamang kaayusan, nawa'y pangunahan ng banal na Shamitṛ ang iniaalay - na may wastong halo sa tatlong paraan - pataas sa mga Diyos.
Mantra 11
घृतं मिमिक्षे घृतमस्य योनिर्घृते श्रितो घृतम्वस्य धाम । अनुष्वधमा वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम् ॥
Ang ghee ay nahahalo; ang ghee ay kanyang sinapupunan; sa ghee siya nakatayo, at ang ghee ang kanyang tahanan. Dalhin mo ang iniaalay ayon sa tamang kasiyahan ng iyong sariling batas; maging lasing sa rito: O toro ng kapangyarihan, dalhin mo ang iniaalay na ginawa kasama ang svāhā.
It presents Agni as the central priest of the sacrifice—kindled on earth, purifying the rite, calling the gods, and carrying offerings so the yajña succeeds.
Ghee is the classic fuel and offering for Agni; calling it his “womb” and “home” highlights that Agni is sustained by clarified intention and properly offered nourishment.
It portrays the sacrifice as a carefully woven cosmic order: time (day and night) and right action together “shape” the yajña, making it harmonious and effective.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.