
Sukta 2.4
Gṛtsamada (traditional for RV 2.4)
Agni (Jātavedas)
Triṣṭubh (probable; needs metrical verification)
Tinatawagan ng himnong ito si Agni Jātavedas bilang sinagang "panauhin ng mga angkan," na itinatag siya na tulad ni Mitra, matatag, mapagkakatiwalaan, at nararapat na tumahan sa gitna ng mga tao bilang banal na tagapamagitan. Pinupuri nito ang makulay na sinag ni Agni at ang kanyang paradoha ng pagbabago ng kabataan, at nagtatapos ito sa isang panalangin na sa pamamagitan ni Agni, ang mga Gṛtsamadas ay lumampas sa mga limitasyon at makamtam ang lakas ng bayani, proteksyon, at paglaking buhay.
Mantra 1
हुवे वः सुद्योत्मानं सुवृक्तिं विशामग्निमतिथिं सुप्रयसम् । मित्र इव यो दिधिषाय्यो भूद्देव आदेवे जने जातवेदाः ॥
Tinatawag ko sa inyo ang maliwanag na si Agni, ang perpekto sa pananalita, ang panauhin ng mga tao, na sagana sa kasaganaan ng pagkakaloob. Tulad ni Mitra, siya'y nagiging isang matatag na kinabibilangan; isang diyos sa gitna ng mga hindi pa katulad ng diyos, si Jātavedas na ipinanganak na may karunungan.
Mantra 2
इमं विधन्तो अपां सधस्थे द्वितादधुर्भृगवो विक्ष्वायोः । एष विश्वान्यभ्यस्तु भूमा देवानामग्निररतिर्जीराश्वः ॥
Ang si Agni na ito, ang mga tagapagdala ng ritwal ay inilagay sa karaniwang luklukan ng mga Tubig; muling inilagay siya ng mga Bhṛgu sa gitna ng mga tao ng mga nabubuhay. Nawa'y maging si Agni na ito, na mabilis sa kilos at may mga kabayong mabilis, ay maging para sa lahat ng nilalalang ang malawak na lupa at suporta ng mga Diyos.
Mantra 3
अग्निं देवासो मानुषीषु विक्षु प्रियं धुः क्षेष्यन्तो न मित्रम् । स दीदयदुशतीरूर्म्या आ दक्षाय्यो यो दास्वते दम आ ॥
Inilagay ng mga Diyos si Agni, ang kanilang minamahal, sa gitna ng mga angkan ng tao, tulad ng pag-aalaga sa isang kaibigan na tulad ni Mitra. Siya'y nagniningning na may mga alon ng sabik na kasiyahan; siya na dapat palakihin ng kasanayan ay pumupunta sa nagkakaloob sa tahanan.
Mantra 4
अस्य रण्वा स्वस्येव पुष्टिः संदृष्टिरस्य हियानस्य दक्षोः । वि यो भरिभ्रदोषधीषु जिह्वामत्यो न रथ्यो दोधवीति वारान् ॥
Ang kanyang kasiyahan ay tulad ng kanyang sariling pagkakain; malinaw na masdan ang kasanayan niya na nagmamadali. Siya na nagdadala ng pasan ay kumakalat ng kanyang dila sa gitna ng mga halaman; tulad ng kabayo sa karwahe ay inuugoy niya ang mga takip, binubuksan ang mga daan.
Mantra 5
आ यन्मे अभ्वं वनदः पनन्तोशिग्भ्यो नामिमीत वर्णम् । स चित्रेण चिकिते रंसु भासा जुजुर्वाँ यो मुहुरा युवा भूत् ॥
Nang, para sa akin, ang mga umaungal na gumagalaw sa mga kagubatan ay sinukat ang kalawakan at ang kulay - tulad ng sabik na mga apoy - pagkatapos ay namamalas niya sa kanyang makulay na sinag, na nagagalak; na laging tumanda, siya'y muling nagiging bata nang paulit-ulit.
Mantra 6
आ यो वना तातृषाणो न भाति वार्ण पथा रथ्येव स्वानीत् । कृष्णाध्वा तपू रण्वश्चिकेत द्यौरिव स्मयमानो नभोभिः ॥
Siya na, habang nauuhaw, ay hindi nagniningning sa mga kagubatan, ngunit pinapatnubayan sa isang landas tulad ng kalsada ng karwahe, na sumusunod sa kanyang sariling tunog. Sa madilim na daan, ang kanyang init ay nakikilala ang kanyang kasiyahan; tulad ng langit na ngumiti sa kanyang mga ulap, siya ay nagpapakita ng kanyang sarili.
Mantra 7
स यो व्यस्थादभि दक्षदुर्वीं पशुर्नैति स्वयुरगोपाः । अग्निः शोचिष्माँ अतसान्युष्णन्कृष्णव्यथिरस्वदयन्न भूम ॥
Siya na tumayo nang hiwalay at sumunog sa malawak na lupa - walang hayop ang pumupunta roon, na kusa at walang gabay. Si Agni, na puno ng apoy, na nag-iinit ng mga hibla, ay nagpapakiramdam ng maging ang madilim na paglaban; niya'y ginagawa ang lupa na maging matamis.
Mantra 8
नू ते पूर्वस्यावसो अधीतौ तृतीये विदथे मन्म शंसि । अस्मे अग्ने संयद्वीरं बृहन्तं क्षुमन्तं वाजं स्वपत्यं रयिं दाः ॥
Ngayon, sa pagpapasiya ng iyong sinaunang tulong, sa ikatlong banal na pagpupulong, ipinahahayag ko ang aking kaisipang kalooban. O Agni, ibigay mo sa amin ang isang pulutong ng mga bayaning nagkakaisa, ang Malawak, ang maliwanag na kasaganaan, ang vāja, puwersa ng tagumpay na kapunuan, kasama ang mabuting pamumuno at ang rayi, ang yaman ng kalooban.
Mantra 9
त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः । सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः ॥
Sa pamamagitan mo, O Agni, kung paano ang mga Gṛtsamada na nagsisikap sa mga tagong pook ay tumataas sa itaas ng mga hangganan, gayon din kami ay magiging mayaman sa mga kapangyarihang bayani, mga mananakop sa mga pwersang kalaban; mula sa iyo, para sa mga mangangaral na tagapagmasid, itatag mo ang buhay na kasaganaan at paglago.
A direct call to the radiant Agni—perfect in speech and the peoples’ guest—asking him to be firmly established among humans like Mitra (RV 2.4.1).
Agni’s dynamic epithets unfold: his expansive, many-colored brilliance and his power to measure out vastness and ‘color,’ renewing youth again and again even as he ages (e.g., RV 2.4.5).
Agni is invoked as the force by which the Gṛtsamadas, striving in hidden places, rise beyond upper limits—an image of breakthrough from concealment to higher attainment (RV 2.4.9a).
The hymn ends in a practical blessing: heroic offspring/strength, victory over hostile pressures, and the establishment of vayas—vital plenitude and growth—for the praising seers and patrons (RV 2.4.9b).
viśām agnim atithim
jujurvān yo muhur ā yuvā bhūt
त्वया यथा गृत्समदासो अग्ने गुहा वन्वन्त उपराँ अभि ष्युः । सुवीरासो अभिमातिषाहः स्मत्सूरिभ्यो गृणते तद्वयो धाः ॥The hymn is addressed to Agni, especially in the form Jātavedas—Agni as the one who knows all births and carries offerings to the gods.
Because the sacrificial fire is welcomed into every household and clan like an honored guest; once kindled, he presides over the rite and mediates between humans and the devas.
It asks that through Agni the worshippers gain heroic strength, overcome hostile pressures, and receive vayas—vital growth, nourishment, and flourishing for those who praise.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.