Sukta 3

Mantra 1

समिद्धो अग्निर्निहितः पृथिव्यां प्रत्यङ्विश्वानि भुवनान्यस्थात् । होता पावकः प्रदिवः सुमेधा देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन् ॥

സമിദ്ധനായ അഗ്നി പൃഥിവിയിൽ നിഹിതനായി, സർവ്വ ഭുവനങ്ങളോടും പ്രതിമുഖമായി നിലകൊള്ളുന്നു. പാവക ഹോതാ, പ്രദിവന്റെ, സുമേധാ—ദേവനും അർഹനുമായ അഗ്നി ദേവന്മാരെ യജ്ഞത്തിലൂടെ യജിക്കട്ടെ.

Mantra 2

नराशंसः प्रति धामान्यञ्जन्तिस्रो दिवः प्रति मह्ना स्वर्चिः । घृतप्रुषा मनसा हव्यमुन्दन्मूर्धन्यज्ञस्य समनक्तु देवान् ॥

നരാശംസൻ മഹിമയാൽ സ്വർചിഃ ആയി, ധാമങ്ങളെ ജ്വലിപ്പിച്ചു, ത്രിദിവത്തോടു പ്രതി പ്രകാശിക്കട്ടെ. ഘൃതപ്രുഷമായ മനസ്സോടെ ഹവ്യം ഒഴുക്കി, യജ്ഞത്തിന്റെ മൂർധനിൽ ദേവന്മാരെ അഭിഷേകിച്ചു/അനുലേപം ചെയ്തു അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

Mantra 3

ईळितो अग्ने मनसा नो अर्हन्देवान्यक्षि मानुषात्पूर्वो अद्य । स आ वह मरुतां शर्धो अच्युतमिन्द्रं नरो बर्हिषदं यजध्वम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, മനസ്സാൽ ആരാധിതനും അർഹനുമായവനേ—മാനുഷനിൽ നിന്നു, പൂർവ്വംപോലെ ഇന്നും ദേവന്മാരെ യജ്ഞത്തിൽ യജിക്ക. ഇവിടെ മരുৎഗണത്തിന്റെ അച്യുത ശർധത്തെ കൊണ്ടുവരിക; ബർഹിഷിൽ ആസീനനായ അചലനായ ഇന്ദ്രനെയും കൊണ്ടുവരിക. ഹേ നരന്മാരേ, നിങ്ങൾ യജ്ഞം സമ്പാദിപ്പിൻ.

Mantra 4

देव बर्हिर्वर्धमानं सुवीरं स्तीर्णं राये सुभरं वेद्यस्याम् । घृतेनाक्तं वसवः सीदतेदं विश्वे देवा आदित्या यज्ञियासः ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, ബർഹി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു—സുവീര, വീര്യസമ്പന്നം; റായ്ക്കായി വിരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഈ വേദിയിൽ സുഭരവും സുവാഹകവും. ഘൃതംകൊണ്ട് അഭ്യക്തമായ ഇതിൽ—ഹേ വസുക്കളേ, ഇവിടെ ആസീനരാകുവിൻ; ഹേ സർവ്വദേവന്മാരേ, യജ്ഞിയരായ ആദിത്യരേ, ഇവിടെ ഇരിക്കുവിൻ.

Mantra 5

वि श्रयन्तामुर्विया हूयमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा नमोभिः । व्यचस्वतीर्वि प्रथन्तामजुर्या वर्णं पुनाना यशसं सुवीरम् ॥

നമസ്കാരങ്ങളാൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട, വിശാലതയിൽ വിരിയുന്ന ദേവീ ദ്വാരങ്ങൾ—സുപ്രായണാ—വ്യാപകമായി തുറക്കട്ടെ. വ്യചസ്വതീ, അജര്യാ—സ്വതന്ത്രാവകാശം നിറഞ്ഞവ—വിരിയട്ടെ; തങ്ങളുടെ ദീപ്ത വർണ്ണം ശുദ്ധീകരിച്ചു, യശസ്സും സുവീരതയും കൊണ്ടുവരട്ടെ.

Mantra 6

साध्वपांसि सनता न उक्षिते उषासानक्ता वय्येव रण्विते । तन्तुं ततं संवयन्ती समीची यज्ञस्य पेशः सुदुघे पयस्वती ॥

ഉഷസ്സും രാത്രിയും—നമ്മുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി പുരാതന കർമങ്ങളെ യഥാവിധി സാധിപ്പിച്ച്, രണ്ടു പക്ഷികളുപോലെ രമിച്ച്—വലിച്ചുനീട്ടിയ തന്തുവിനെ ഐക്യത്തോടെ ചേർത്ത് നെയ്യുന്നു; യജ്ഞത്തിന്റെ രൂപം (പേശഃ) അവർ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു—രണ്ടു സുധുഘകൾ, പോഷകസാരത്തോടെ സമൃദ്ധം.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा विदुष्टर ऋजु यक्षतः समृचा वपुष्टरा । देवान्यजन्तावृतुथा समञ्जतो नाभा पृथिव्या अधि सानुषु त्रिषु ॥

രണ്ടു ദൈവ്യ ഹോതാക്കൾ—ആദ്യരും കൂടുതൽ വിജ്ഞാനികളും—ഋചയോടുകൂടെ നേരെ (ഋജു) യജിക്കുന്നു, രൂപത്തിൽ കൂടുതൽ പരിപൂർണ്ണർ. ഋതുക്ക്രമത്തിൽ ദേവന്മാർക്ക് യജിച്ച്, അവർ ഭൂമിയുടെ നാഭിയിൽ, അവളുടെ മൂന്ന് ഉയരങ്ങളിൽ, ഐക്യത്തോടെ ചേരുന്നു.

Mantra 8

सरस्वती साधयन्ती धियं न इळा देवी भारती विश्वतूर्तिः । तिस्रो देवीः स्वधया बर्हिरेदमच्छिद्रं पान्तु शरणं निषद्य ॥

സരസ്വതി—നമ്മുടെ ധിയെ (പ്രേരിത ബുദ്ധി) സാധിപ്പിക്കുന്നവൾ; ദേവി ഇളാ; സർവ്വസാധക ഗതി കൊണ്ടുവരുന്ന ഭാരതി—ഈ മൂന്ന് ദേവിമാർ സ്വധയാൽ, ഈ ബർഹി (പവിത്ര പുല്ല്) മേൽ ഇരിപ്പിടമേറ്റു, ഞങ്ങൾക്ക് അച്ഛിദ്ര ശരണം കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 9

पिशङ्गरूपः सुभरो वयोधाः श्रुष्टी वीरो जायते देवकामः । प्रजां त्वष्टा वि ष्यतु नाभिमस्मे अथा देवानामप्येतु पाथः ॥

പിശംഗ (താമ്ര-ദീപ്ത) രൂപമുള്ളവൻ, സുഭരൻ (സുഭാരവാഹി)യും വയോധാ (ജീവശക്തികളുടെ ധാരകൻ)യും ആയ വീരൻ ജനിക്കുന്നു—ശ്രുഷ്ടീ (ശ്രവണത്തിൽ വിധേയൻ)യും ദേവകാമൻ (ദിവ്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ)യും ആയി। ത്വഷ്ടൃ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രജയെ വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ നാഭികേന്ദ്രം (അന്തരംഗ രൂപീകരണാസനം) വിശാലമാക്കട്ടെ; തുടർന്ന് ദേവന്മാരിലേക്കുള്ള പഥം തുറന്നു സമീപിക്കട്ടെ.

Mantra 10

वनस्पतिरवसृजन्नुप स्थादग्निर्हविः सूदयाति प्र धीभिः । त्रिधा समक्तं नयतु प्रजानन्देवेभ्यो दैव्यः शमितोप हव्यम् ॥

വനസ്പതി, അർപ്പണ-കാഷ്ഠം വിടുവിച്ചുകൊണ്ട്, സമീപത്തു നില്ക്കട്ടെ; അഗ്നി ഞങ്ങളുടെ ജാഗ്രതധികളാൽ ഹവിയെ സുസംസ്കരിക്കട്ടെ। ത്രിധാ സമക്തം (മൂന്നുവിധമായി നന്നായി കലർന്ന) ഹവ്യം, ശരിയായ ക്രമം അറിയുന്ന ദൈവ്യ ശമിതൃ, ദേവന്മാരിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.

Mantra 11

घृतं मिमिक्षे घृतमस्य योनिर्घृते श्रितो घृतम्वस्य धाम । अनुष्वधमा वह मादयस्व स्वाहाकृतं वृषभ वक्षि हव्यम् ॥

ഘൃതം കലർന്നിരിക്കുന്നു; ഘൃതം തന്നെയാണ് അവന്റെ യോനി (ഗർഭസ്ഥാനം); ഘൃതത്തിൽ അവൻ സ്ഥാപിതൻ, ഘൃതം തന്നെയാണ് അവന്റെ ധാമം (നിവാസം)। അനുശ്വധം (സ്വധാ അനുസരിച്ച്, യുക്താനന്ദക്രമത്തിൽ) വഹിക്ക; അതിൽ മദയസ്വ (പ്രസന്നോന്മത്തനാകുക)। ഹേ വൃഷഭ (ശക്തിമാൻ), സ്വാഹാകൃതം (സ്വാഹാ ചെയ്ത) ഹവ്യം വഹിക്ക.