Deity · Ramcharitmanas
Sati in the Ramcharitmanas
सतीNamed in 35 verses
Speaks in 7 verses
In this book
- Named as
- Primary: Parvati; Secondary: the ongoing Shiva-Parvati samvada as received in later tellings, Primary frame-listener: Parvati as interlocutor to Shiva in the broader dialogue, Dakshayani
Key chapters
The chapters where Sati matters most.
Every verse that names Sati
35 verses
- 1.5.95
Minsan, sa panahon ng Treta, nagpunta si Shambhu sa pantas na si Agastya, ang ipinanganak mula sa banga. Kasama niya ay si Sati, si Bhavani, ang ina ng mundo. Sinamba sila ng pantas, na alam na sila ang panginoon ng buong sansinukob.…
- 1.5.96
Habang naglalakad, pinag-isipan ni Shiva sa kanyang puso kung paano niya makakamit ang pagkakita sa Panginoon. Ang Panginoon ay isinilang sa anyong nakatago; kung pupunta ako, malalaman ng lahat. Matinding pangamba ang pumuno sa puso ni…
- 1.6.99
Sa sandaling iyon, nakita ni Shambhu si Rama, at napakalaking tuwa ang umusbong sa kanyang puso. Tinitingnan niya nang puno ang mga mata ang karagatan ng kagandahang iyon, ngunit alam na hindi angkop ang panahon, hindi siya nagpakilala.…
- 1.6.101
Si Vishnu, na nagkatawang tao para sa ikabubuti ng mga diyos, ay alam ang lahat, tulad ni Shiva, ang sumira sa Tripura. Maghahanap kaya siya, ang tahanan ng karunungan, ang asawa ni Lakshmi at kaaway ng mga asura, ng kanyang asawa tulad ng…
- 1.6.104
Kung mayroong malaking pagdududa sa iyong isip, bakit hindi ka pumunta at subukan ang iyong sarili? Hanggang sa gayon, ako ay uupo sa lilim ng puno ng banyan, hanggang sa ikaw ay bumalik sa akin. Pumunta ka, at habang winawakasan mo ang…
- 1.6.106
Nakita ni Lakshmana ang anyong ipinakita ni Uma, at siya'y nagtaka; malaking kalituhan ang sumapit sa kanyang puso. Matimtimang-matimtim at matatag ang isip, hindi makapagsalita ng anuman, sapagkat alam niya ang kapangyarihan ng Panginoon.…
- 1.6.107
Nang marinig ang mga salita ni Rama, malumanay sa pananalita ngunit malalim sa kahulugan, isang matinding pagdududa ay bumangon. Si Sati, na ngayon ay natatakot, ay pumunta kay Mahesha; sa kanyang puso ay may mabigat na pasanin ng…
- 1.6.108
Hindi ko pinansin ang mga salita ni Shankara, at iniatang ko ang sarili kong kamangmangan kay Rama. "Anong sagot ang ibibigay ko kapag bumalik ako?" Isang matinding pagsusunog ng damdamin ang umusbong sa kanyang puso. Alam ni Rama na si…
- 1.6.109
Nakita ni Sati ang mga di-mabilang na walang katulad na kapangyarihan: si Saraswati, si Laksmi, at iba pa. Sa anumang anyong lumitaw sina Brahma at iba pang mga diyos, bawat isa ay may katawang tumutugon sa anyong iyon.
- 1.6.110
Saan man siya lumingon, nakita niya ang maraming Rama kung gaano karami, at kasama ng bawat isa ay lahat ng mga diyos kasama ang kanilang mga kapangyarihan. Nakita niya rin ang lahat ng nilalang sa mundo, gumagalaw at hindi gumagalaw, sa…
- 1.6.111
Pagkatapos ay lumapit si Sati kay Mahesha, at siya ay ngumiti at tinanong ang kanyang kalagayan: 'Sabihin mo ang buong katotohanan: sa anong paraan mo siya sinubok?'
- 1.6.112
Si Sati, na naunawaan ang kadakilaan ni Rama na bayani ng mga Raghu, ay natakot at itinago ang katotohanan kay Shiva. Sabi niya, "Panginoon, hindi ako gumawa ng anumang pagsubok. Nagtungo lamang ako, tulad ng ginawa mo." "Ang sinabi mo ay…
- 1.6.114
Pagkatapos ay si Shankara ay yumukop ang kanyang ulo sa mga paa ng Panginoon; habang naaalala si Rama, ang ganitong pag-iisip ay bumangon sa kanyang puso: 'Sa kasalukuyang katawan na ito ay hindi ko na makikita si Sati.' Kaya't si Shiva ay…
- 1.6.115
Nag-isip si Sati sa kanyang puso na si Shiva na alam ang lahat ay naunawaan na ang lahat: "Nagkunwari ako kay Shambhu; ang babae ay likas na hangal at walang alam." Tingnan mo kung gaano kaganda ang daan ng pag-ibig: ang tubig ay nabebenta…
- 1.6.116
Sa kanyang puso ay nagdalamhati siya habang iniisip ang kanyang sariling gawa, at ang kanyang pagkabahala ay walang hanggan, hindi maipaliwanag. "Si Shiva ay karagatan ng awa at napakalalim; hindi niya lantad na sinabi sa akin ang aking…
- 1.6.117
Nanatili si Sati sa Kailasa, ang kanyang isipan ay mabigat sa malalim na pagkabahala. Walang makabatid ang lihim sa loob; ang mga araw ay lumipas, bawat isa ay kasing haba ng isang yugto.
- 1.6.118
Bawat araw ay bagong pangamba ang pumabigat sa puso ni Sati: kailan ako makatawid sa karagatan ng kalungkutang ito? Ako'y nanghina kay Rama, Panginoon ng mga Raghu, at itinuring na kasinungalingan ang salita ng aking asawa. Ang Lumikha ay…
- 1.6.119
Kaya't O Panginoong nakakakita ng lahat, maging mapagkaloob ka sa pagdinig: maglaan agad ng lunas na iyon, kung saan, nang walang matinding pagpupursigi, ang hindi matitiis na sakuna ay itatapon, kahit pa ito ay magwakas sa kamatayan.
- 1.7.120
Sa ganito ay nanatili sa kalungkutan si Sati, anak ng Prajapati, na nagdadala ng matinding pasakit na hindi masabi-sabi. Nang makaraan ang walumpu't pitong libong taon, ang hindi napaparam na si Shambhu ay lumabas sa kanyang samadhi. Si…
- 1.7.122
Ang mga Kinnara, Naga, Siddha, at Gandharva, at lahat ng mga diyos kasama ang kanilang mga asawa, ay naglakad. Maliban kay Vishnu, Brahma, at Mahesha, lahat ng mga diyos ay naglakad, matapos ihanda ang kanilang mga sasakyang celestial.…