नभोवाणी-दक्ष-निन्दा तथा सती-माहात्म्य-प्रतिपादनम् / The Celestial Voice Rebukes Dakṣa and Proclaims Satī’s Greatness

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नन्तरे तत्र नभोवाणी मुनीश्वर । अवोचच्छृण्वतां दक्षसुरादीनां यथार्थतः

Wika ni Brahmā: “O panginoon sa mga pantas, sa mismong sandaling iyon ay may tinig mula sa kalangitan na narinig doon, na nagsasalita ng katotohanan nang malinaw, habang nakikinig si Dakṣa, ang mga deva, at ang iba pa.”

Verse 2

व्योमवाण्युवाच । रे रे दक्ष दुराचार दंभाचारपरायण । किं कृतं ते महामूढ कर्म चानर्थकारकम्

Wika ng Tinig sa Kalangitan: “Hoy, hoy Dakṣa—masama ang asal, at nakatuon sa mapagkunwaring pagpapakitang-tao! O dakilang mangmang, ano ang ginawa mo? Ang gawaing ito mo ay tunay na tagapaglikha ng kapahamakan.”

Verse 3

न कृतं शैवराजस्य दधीचेर्वचनस्य हि । प्रमाणं तत्कृते मूढ सर्वानंदकरं शुभम्

O naliligaw, hindi mo tinanggap bilang tunay na patunay ang mga salita ni Dadhīci tungkol sa haring deboto ni Śiva. Ang aral na iyon ay banal na katibayan—mapalad at tagapagkaloob ng kagalakan sa lahat.

Verse 4

निर्गतस्ते मखाद्विप्रः शापं दत्त्वा सुदुस्सहम् । ततोपि बुद्धं किंचिन्नो त्वया मूढेन चेतसि

Umalis na ang brāhmaṇa mula sa iyong handog na yajña matapos magpataw ng sumpang lubhang di-matiis. Gayunman, wala ka pa ring naunawaan; nananatiling nalilinlang ang iyong isipan.

Verse 5

ततः कृतः कथं नो वै स्वपुत्र्यास्त्वादरः परः । समागतायास्सत्याश्च मंगलाया गृहं स्वतः

“Kung gayon, paano namin hindi maipapakita ang pinakamataas na paggalang sa sarili naming anak na babae? Si Satī mismo ang kusang dumating sa mapalad na tahanang ito.”

Verse 6

सतीभवौ नार्चितौ हि किमिदं ज्ञानदुर्बल । ब्रह्मपुत्र इति वृथा गर्वितोसि विमोहितः

O mahina sa tunay na pagkaunawa—bakit hindi mo sinamba sina Śiva at Satī? Sa iyong pagkalito, lumolobo ka sa hungkag na pagmamataas dahil lamang tinatawag kang “anak ni Brahmā.”

Verse 7

सा सत्येव सदाराध्या सर्वा पापफलप्रदा । त्रिलोकमाता कल्याणी शंकरार्द्धांगभागिनी

Siya—si Satī mismo—ay laging karapat-dapat sambahin. Ipinagkakaloob niya ang mga bunga na naglilinis ng kasalanan. Siya ang mapagpalang Ina ng tatlong daigdig, at ang kabahagi ng kalahating katawan ni Śaṅkara.

Verse 8

सा सत्येवार्चिता नित्यं सर्वसौभाग्यदायिनी । माहेश्वरी स्वभक्तानां सर्वमंगलदायिनी

Ang Diyosa Satyā, na laging sinasamba, ay nagkakaloob ng lahat ng banal na kapalarang mapalad. Bilang Māheśvarī, ipinagkakaloob niya sa sariling mga deboto ang bawat pagpapala at kagalingan.

Verse 9

सा सत्येवार्चिता नित्यं संसारभयनाशिनी । मनोभीष्टप्रदा दैवी सर्वोपद्रवहारिणी

Kapag ang Diyosa ay sinasamba nang may katotohanan at taos-pusong pagtalima, lagi niyang winawasak ang takot sa pag-iral sa samsara; ibinibigay niya ang ninanais ng puso, at bilang banal na Devi, inaalis niya ang lahat ng kapahamakan at balakid.

Verse 10

सा सत्येवार्चिता नित्यं कीर्तिसंपत्प्रदायिनी । परमा परमेशानी भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी

Ang Kataas-taasang Diyosa—si Satī mismo—kapag sinasamba araw-araw nang may katotohanan, nagkakaloob ng dangal at kasaganaan. Siya ang pinakadakila, ang Mahādevī na Reyna ng Kataas-taasang Panginoon, at ang nagbibigay ng bhukti (ligaya sa daigdig) at mukti (kalayaan).

Verse 11

सा सत्येव जगद्धात्री जगद्रक्षणकारिणी । अनादिशक्तिः कल्पान्ते जगत्संहारकारिणी

Siya nga si Satī—ang tagapagtaguyod ng mga daigdig at tagapangalaga ng sansinukob. Siya ang walang pasimulang Kapangyarihan (Śakti), at sa wakas ng isang kalpa, siya ang nagiging sanhi ng pagkalusaw ng mundo.

Verse 12

सा सत्येव जगन्माता विष्णु माताविलासिनी । ब्रह्मेन्द्रचन्द्रवह्न्यर्कदेवादिजननी स्मृता

Siya nga si Satī—ang Ina ng sansinukob—na sa banal na lila ay nahahayag bilang ina ni Viṣṇu; at inaalala bilang pinagmulan nina Brahmā, Indra, Chandra (Buwan), Agni (Apoy), Sūrya (Araw), at ng iba pang mga deva.

Verse 13

सा सत्येव तपोधर्मदातादिफलदायिनी । शंभुशक्तिर्महादेवी दुष्टहंत्री परात्परा

Siya lamang ang mismong anyo ng Katotohanan, na nagkakaloob ng bunga ng pag-aayuno, ng matuwid na dharma, at ng banal na pagkakaloob. Bilang Śakti ni Śambhu, Siya ang Mahādevī—tagapuksa ng masasama—ang Kataas-taasang lampas sa kataas-taasan.

Verse 14

ईदृग्विधा सती देवी यस्य पत्नी सदा प्रिया । तस्यै भागो न दत्तस्ते मूढेन कुविचारिणा

“Si Satī Devī—napakabanal at marangal—ay laging minamahal na asawa ni Śiva. Ngunit ikaw, O Dakṣa, sa iyong kamangmangan at baluktot na paghatol, ay hindi nagkaloob sa kanya ng bahagi sa yajña.”

Verse 15

शंभुर्हि परमेशानस्सर्वस्वामी परात्परः । विष्णुब्रह्मादिसंसेव्यः सर्वकल्याणकारकः

Tunay ngang si Śambhu ang Kataas-taasang Panginoon (Parameśāna), ang Panginoon ng sansinukob, higit pa sa pinakamataas; sinasamba Siya maging nina Viṣṇu, Brahmā, at iba pang mga diyos, at Siya ang pinagmumulan ng lahat ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 16

तप्यते हि तपः सिद्धैरेतद्दर्शनकांक्षिभिः । युज्यते योगिभिर्योगैरेतद्दर्शनकांक्षिभिः

Tunay nga, ang mga siddha na nagkamit ng kaganapan ay nagsasagawa ng matitinding pag-aayuno at pagtitika, sapagkat minimithi nila ang darśana—ang banal na pagtanaw sa Kanya; at ang mga yogi naman ay nagsasanay ng mga landas ng yoga, na ang tanging hangad ay ang darśana Niya lamang.

Verse 17

अनंतधनधान्यानां यागादीनां तथैव च । दर्शनं शंकरस्यैव महत्फलमुदाहृतम्

Kahit ihambing pa sa walang katapusang yaman at ani, at sa mga yajña at iba pang ritwal, ang darśana—ang banal na pagtanaw kay Śaṅkara lamang—ang ipinahahayag na nagbubunga ng pinakadakilang gantimpala.

Verse 18

शिव एव जगद्धाता सर्वविद्यापतिः प्रभुः । आदिविद्यावरस्वामी सर्वमंगलमंगलः

Si Śiva lamang ang Tagapagtaguyod ng sansinukob, ang Panginoon at maykapangyarihan sa lahat ng kaalaman. Siya ang Kataas-taasang Tagapamahala ng sinaunang, pinakamataas na karunungan, at Siya ang kabanalan at pagpapala sa loob ng lahat ng pagpapala.

Verse 19

तच्छक्तेर्न कृतो यस्मात्सत्करोद्य त्वया खल । अतएवाऽध्वरस्यास्य विनाशो हि भविष्यति

Sapagkat ngayon, O masamang nilalang, hindi mo ipinagkaloob ang nararapat na paggalang sa banal na Kapangyarihang iyon (Śiva–Śakti); kaya tiyak na darating ang pagwasak sa handog na sakripisyong ito.

Verse 20

अमंगलं भवत्येव पूजार्हाणामपूजया । पूज्यमाना च नासौ हि यतः पूज्यतमा शिवा

Ang kawalan ng suwerte ay tiyak na lilitaw kapag ang mga karapat-dapat sambahin ay hindi pinarangalan. At hindi siya tunay na sinasamba kahit may iniaalay na pagsamba—dahil si Shiva ang pinaka-karapat-dapat sa pagsamba.

Verse 21

सहस्रेणापि शिरसां शेषो यत्पादजं रजः । वहत्यहरहः प्रीत्या तस्य शक्तिः शिवा सती

Maging si Shesha, na may isang libong ulo, ay buong pagmamahal na dinadala araw-araw ang alabok mula sa kanyang mga paa. Ganyan si Sati—ang mapalad na Shiva—na siyang mismong Shakti ng Panginoong Shiva.

Verse 22

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । विष्णुविष्णुत्वमापन्नस्तस्य शंभोः प्रिया सती

Sa pamamagitan ng patuloy na pagmumuni-muni at magalang na pagsamba sa mga paang lotus ni Shambhu, nakamit ni Vishnu ang kanyang buong kalagayan; at si Sati ang minamahal na asawa ng Shambhu na iyon.

Verse 23

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । ब्रह्मा ब्रह्मत्वमापन्नस्तस्य शंभोः प्रिया सती

Sa pamamagitan ng patuloy na pagmumuni-muni at magalang na pagsamba sa lotus ng mga paang iyon, nakamit ni Brahma ang kalagayan ng pagka-Brahma; at si Sati ang minamahal ni Shambhu.

Verse 24

यत्पादपद्ममनिशं ध्यात्वा संपूज्य सादरम् । इन्द्रादयो लोकपालाः प्रापुस्स्वं स्वं परं पदम्

Sa walang patid na pagninilay at magalang na pagsamba sa lotus na mga paa ng Panginoon, si Indra at ang iba pang mga tagapangalaga ng mga daigdig ay nagkamit—bawat isa ayon sa nararapat—ng kani-kanilang kataas-taasang kalagayan, sa biyayang bunga ng taimtim na pagsamba kay Śiva.

Verse 25

जगत्पिता शिवश्शक्तिर्जगन्माता च सा सती । सत्कृतौ न त्वया मूढ कथं श्रेयो भविष्यति

Si Śiva ang Ama ng sansinukob, at ang Śakti—si Satī—ang Ina ng sansinukob. O nalilinlang, kung hindi mo sila pararangalan at sasambahin nang may nararapat na paggalang, paano darating sa iyo ang tunay na kagalingan at pagpapala?

Verse 26

दौर्भाग्यं त्वयि संक्रांतं संक्रांतास्त्वयि चापदः । यौ चानाराधितौ भक्त्या भवानीशंकरौ च तौ

Dumapo sa iyo ang kamalasan, at dumating din ang mga kapahamakan—sapagkat hindi mo sinamba nang may debosyon ang banal na magkaparis: si Bhavānī, ang Ina, at si Śaṅkara, si Śiva.

Verse 27

अनभ्यर्च्य शिवं शंभुं कल्याणं प्राप्नुयामिति । किमस्ति गर्वो दुर्वारस्स गर्वोद्य विनश्यति

“Makakamtan ba ang kagalingang mapalad nang hindi muna sinasamba si Śiva, si Śambhu? Anong kayabangang di-matitinag ang mayroon? Ang yabang na iyon, pag-angat pa lamang, ay winawasak din ngayong araw.”

Verse 28

सर्वेशविमुखो भूत्वा देवेष्वेतेषु कस्तव । करिष्यति सहायं तं न ते पश्यामि सर्वथा

Yamang tumalikod ka na kay Sarveśa (Panginoong Śiva), sino sa mga devang ito ang tunay na magiging kakampi mo? Wala akong nakikitang sinuman na makapagbibigay sa iyo ng tunay na tulong.

Verse 29

यदि देवाः करिष्यंति साहाय्यमधुना तव । तदा नाशं समाप्स्यंति शलभा इव वह्निना

Kung ang mga diyos ay magbibigay sa iyo ng tulong ngayon, tiyak na makakatagpo sila ng pagkawasak—tulad ng mga gamu-gamo na sumusugod sa apoy.

Verse 30

ज्वलत्वद्य मुखं ते वै यज्ञध्वंसो भवत्वति । सहायास्तव यावंतस्ते ज्वलंत्वद्य सत्वरम्

Nawa'y magliyab ang iyong mukha sa mismong araw na ito; hayaang mawasak ang sakripisyo. At ang lahat ng iyong mga kakampi nawa'y masunog din sila agad.

Verse 31

अमराणां च सर्वेषां शपथोऽमंगलाय ते । करिष्यंत्यद्य साहाय्यं यदेतस्य दुरात्मनः

At para sa iyong kamalasan, ang panunumpa ng lahat ng mga imortal ay mananatili: ngayon ay magbibigay nga sila ng tulong sa masamang-loob na ito.

Verse 32

निर्गच्छंत्वमरास्स्वोकमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

Hayaang umalis agad ang mga deva patungo sa kanilang sariling tahanan mula sa pavilion na ito. Kung hindi, ang iyong pagkawasak ay tiyak na magaganap ngayon.

Verse 33

निर्गच्छंत्वपरे सर्वे मुनिनागादयो मखात् । अन्यथा भवतां नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

Umalis agad ang lahat ng iba pa—mga muni, mga nāga at iba pa—mula sa banal na dako ng paghahandog na ito. Kung hindi, tiyak na darating ngayong araw ang inyong pagkapuksa, sa lahat ng paraan.

Verse 34

निर्गच्छ त्वं हरे शीघ्रमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

O Hari, lisanin mo agad ang banal na bulwagang handog na ito. Kung hindi, tiyak na darating ngayong araw ang iyong kapahamakan sa lahat ng paraan.

Verse 35

निर्गच्छ त्वं विधे शीघ्रमेतदध्वरमंडपात् । अन्यथा भवतो नाशो भविष्यत्यद्य सर्वथा

O Vidhi (Brahmā), lisanin mo agad ang banal na bulwagang handog na ito. Kung hindi, ang iyong kapahamakan ay tiyak na mangyayari ngayong araw, walang palya.

Verse 36

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वाध्वरशालायामखिलायां सुसंस्थितान् । व्यरमत्सा नभोवाणी सर्वकल्याणकारिणी

Sinabi ni Brahmā: Pagkasabi niyon, ang tinig mula sa langit—tagapagkaloob ng lahat ng pagpapala—ay tumahimik; at ang lahat ng nagkatipon ay nanatiling maayos na nakaupo sa buong bulwagan ng handog.

Verse 37

तच्छ्रुत्वा व्योमवचनं सर्वे हर्यादयस्सुराः । अकार्षुर्विस्मयं तात मुनयश्च तथा परे

Nang marinig ang pahayag mula sa himpapawid, ang lahat ng mga diyos—na pinangungunahan ni Hari—ay napuno ng pagkamangha; gayundin ang mga muni at ang iba pa, o minamahal.

Verse 51

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे सत्युपाख्याने नभोवाणीवर्णनं नामैकत्रिंशोऽध्यायः

Sa gayon, sa Śrī Śiva Mahāpurāṇa—sa Ikalawang Aklat, ang Rudra Saṃhitā; sa ikalawang bahagi na tinatawag na Satī Khaṇḍa, sa salaysay ni Satī—nagtatapos ang ikatatlumpu’t isang kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Tinig mula sa Langit.”