Sukta 71

Mantra 1

आ दक्षिणा सृज्यते शुष्म्यासदं वेति द्रुहो रक्षसः पाति जागृविः । हरिरोपशं कृणुते नभस्पय उपस्तिरे चम्वोर्ब्रह्म निर्णिजे ॥

ทักษิณา (Dakṣiṇā—พลังแห่งการรู้จำแนกอันถูกต้องและการถวายบูชา) ถูกปลดปล่อยให้เคลื่อนไหว ผู้ทรงพลังมาถึงที่นั่งแห่งความสำเร็จ ตื่นรู้และเฝ้าระวัง เขาปกป้องจากอำนาจแห่งความลวงและความมืดอันเป็นศัตรู (รากษัส) โสมะสีทองหม่นจัดแต่งเครื่องประดับอันสว่างไสว และดุจผืนคลุมก็แผ่ปกเหนือรางคั้น โดยมีพรหมัน (brahman—วจนะศักดิ์สิทธิ์/พลังศักดิ์สิทธิ์) เป็นอาภรณ์แห่งการชำระ

Mantra 2

प्र कृष्टिहेव शूष एति रोरुवदसुर्यं वर्णं नि रिणीते अस्य तम् । जहाति वव्रिं पितुरेति निष्कृतमुपप्रुतं कृणुते निर्णिजं तना ॥

เขาก้าวไปข้างหน้า ด้วยแรงผลักดันดุจผู้ชนะทุ่งให้แก่หมู่ชน และด้วยเสียงกึกก้อง เขาลอกสีแห่งอสูร—ความมืดที่เกาะติดตน—ออกไป เขาสลัดปลอกหุ้มทิ้ง แล้วมุ่งสู่เรือนที่บิดา (Pitar) ได้จัดเตรียมไว้ และด้วยภาวะของตนเอง เขาสร้างอาภรณ์แห่งการชำระอันส่องสว่างให้แก่ตน

Mantra 3

अद्रिभिः सुतः पवते गभस्त्योर्वृषायते नभसा वेपते मती । स मोदते नसते साधते गिरा नेनिक्ते अप्सु यजते परीमणि ॥

ผู้ถูกคั้นด้วยศิลาบด ย่อมไหลในฝ่ามือที่กอบรับ; เขาแกร่งกล้าดุจพฤษภา และด้วยความกว้างใหญ่แห่งนภา ทำให้ความคิดสั่นสะท้านจนตื่นรู้. เขาปีติยินดี เขาเข้าใกล้และบรรลุด้วยวาจาอันดลใจ; เมื่อชำระในสายน้ำแล้ว เขาถวายบูชาในความสมบูรณ์ที่โอบล้อมโดยรอบ.

Mantra 4

परि द्युक्षं सहसः पर्वतावृधं मध्वः सिञ्चन्ति हर्म्यस्य सक्षणिम् । आ यस्मिन्गावः सुहुताद ऊधनि मूर्धञ्छ्रीणन्त्यग्रियं वरीमभिः ॥

รอบองค์ผู้ส่องประกาย ผู้เติบโตด้วยพลังแห่งภูผาและฤทธิ์เดช เขาทั้งหลายหลั่งความหวานดุจน้ำผึ้งลงสู่ที่ค้ำจุนแห่งเรือน. ในองค์นั้น โคทั้งหลาย—คือรัศมีผู้ดื่มจากเต้านมที่บูชาดีแล้ว—ย่อมผสมความมั่งคั่งอันเป็นยอดไว้บนเศียร ด้วยปริมาณอันอุดมของตน.

Mantra 5

समी रथं न भुरिजोरहेषत दश स्वसारो अदितेरुपस्थ आ । जिगादुप ज्रयति गोरपीच्यं पदं यदस्य मतुथा अजीजनन् ॥

นางทั้งหลายร่วมกันเร่งเร้าเขา ดุจขับรถศึกที่เปี่ยมพลัง—พี่น้องหญิงสิบองค์ในตักของอทิติ (Aditi). เขามาแล้วรุกคืบ เข้าสู่ที่นั่งอันเร้นลับของโคแห่งรัศมี; เพราะช่างผู้รู้ได้ให้กำเนิดแก่เขาซึ่งก้าวย่างอันลี้ลับนั้น.

Mantra 6

श्येनो न योनिं सदनं धिया कृतं हिरण्ययमासदं देव एषति । ए रिणन्ति बर्हिषि प्रियं गिराश्वो न देवाँ अप्येति यज्ञियः ॥

ดุจเหยี่ยวแสวงหารัง เขาเสาะหาที่นั่งซึ่งรังสรรค์ด้วยญาณ (dhī)—ที่พักพิงทองคำซึ่งเทพปรารถนา เขาถูกปลุกให้เคลื่อนไปบนหญ้าศักดิ์สิทธิ์ บรรหิส (barhis) ด้วยวาจาสรรเสริญอันเป็นที่รัก; ดุจม้าเร็ว เขามุ่งสู่เหล่าเทพ ผู้ควรแก่เครื่องบูชา

Mantra 7

परा व्यक्तो अरुषो दिवः कविर्वृषा त्रिपृष्ठो अनविष्ट गा अभि । सहस्रणीतिर्यतिः परायती रेभो न पूर्वीरुषसो वि राजति ॥

เขาปรากฏเด่นไกลออกไป—กวีผู้มีสีแดงเรื่อแห่งฟ้า วัวผู้ทรงพลัง ผู้มีสามสันหลัง แสวงหารัศมีดุจฝูงโค ด้วยการชี้นำพันประการ เขาเดินทางต่อไป; ดุจนักขับร้อง เขาส่องประกายผ่านรุ่งอรุณมากมายที่ล่วงมาก่อน

Mantra 8

त्वेषं रूपं कृणुते वर्णो अस्य स यत्राशयत्समृता सेधति स्रिधः । अप्सा याति स्वधया दैव्यं जनं सं सुष्टुती नसते सं गोअग्रया ॥

เขาสร้างรูปอันคมกล้าและลุกโชติช่วงให้ตนเอง; สีสันของเขาทวีความเข้ม Where เขาเคยนอนพัก เมื่อถูกทำให้สมบูรณ์ด้วยการประสานอันชอบธรรม ที่นั่นเขาขับไล่ผู้ทำลายความกลมกลืน เขาไปในสายน้ำด้วยสวธา (svadhā) คือกฎภายในของตน สู่หมู่ชนทิพย์; ด้วยบทสรรเสริญอันงามยิ่ง เขาเข้าใกล้นาสัตยะ (Nāsatyā) และไปพร้อมกับรัศมีอันนำหน้า

Mantra 9

उक्षेव यूथा परियन्नरावीदधि त्विषीरधित सूर्यस्य । दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षत क्षां सोमः परि क्रतुना पश्यते जाः ॥

ดุจโคผู้เดินไปพร้อมฝูง เขากู่ก้องประกาศตน; เขาวางรัศมีของตนไว้เหนือสุริยะ. พลังศักดิ์สิทธิ์ผู้มีปีกงามจากฟ้าสูงทอดพระเนตรลงสู่แผ่นดิน; โสมะด้วยเจตจำนงและญาณรู้ เที่ยวพิจารณาการเกิดและสรรพชีวิตทั้งปวงโดยรอบ.