Sukta 72

Mantra 1

हरिं मृजन्त्यरुषो न युज्यते सं धेनुभिः कलशे सोमो अज्यते । उद्वाचमीरयति हिन्वते मती पुरुष्टुतस्य कति चित्परिप्रियः ॥

เขาทั้งหลายชำระผู้มีสีทองหม่นนั้น; ดุจม้าศึกสีแดงดั่งทอง เขาถูกเทียมสู่งาน. พร้อมสายธารน้ำนม เขาถูกเทลงสู่หม้อ; โสมะถูกเจิมและหลั่งลงในภาชนะแห่งการบังเกิด. เขายกถ้อยคำขึ้นและเร้าให้ความคิดเคลื่อนไหว; แด่ผู้เป็นที่สรรเสริญยิ่ง เขากลายเป็นที่รักใกล้ชิดได้หลากหลายประการ.

Mantra 2

साकं वदन्ति बहवो मनीषिण इन्द्रस्य सोमं जठरे यदादुहुः । यदी मृजन्ति सुगभस्तयो नरः सनीळाभिर्दशभिः काम्यं मधु ॥

เหล่านักญาณผู้รอบรู้มากมายกล่าวพร้อมกันว่า—เมื่อเขาทั้งหลายรีดโสมะแห่งอินทระลงสู่ภาชนะในท้อง (ภาชนะภายใน). ครั้นบุรุษผู้มีมือแข็งแรงชำระมันด้วยพี่น้องหญิงสิบผู้ร่วมเรือนเดียวกัน น้ำผึ้งอันพึงปรารถนาก็สำเร็จรูป พร้อมเพื่อการเสวยสุขของวิญญาณ.

Mantra 3

अरममाणो अत्येति गा अभि सूर्यस्य प्रियं दुहितुस्तिरो रवम् । अन्वस्मै जोषमभरद्विनंगृसः सं द्वयीभिः स्वसृभिः क्षेति जामिभिः ॥

เขามิรู้เหน็ดเหนื่อย ก้าวล่วงเหล่าโค—คือรัศมีทั้งหลาย—มุ่งสู่สถานอันเป็นที่รักของสุริยะ ล่วงพ้นเสียงร้องของธิดาผู้รีดน้ำนม ครั้นติดตามเขา ผู้กอบกุมด้วยการโค้งงอได้นำความยินดีมาให้ และเขาพำนักเป็นหนึ่งเดียวกับพลังพี่น้องสองประการ เหล่าผู้เป็นญาติร่วมสายเดียวกัน

Mantra 4

नृधूतो अद्रिषुतो बर्हिषि प्रियः पतिर्गवां प्रदिव इन्दुॠत्वियः । पुरंधिवान्मनुषो यज्ञसाधनः शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते ॥

ถูกมนุษย์ชำระให้บริสุทธิ์ และถูกศิลาคั้นออกมา อินทุ (Indu) อันเป็นที่รักไหลลงบนบรรหิษ (barhis) อันศักดิ์สิทธิ์ เป็นเจ้าแห่งรัศมี ดำเนินอยู่ในฟ้ากว้าง เป็นผู้เหมาะแก่พิธี (ṛtvij). เปี่ยมด้วยความอุดมสมบูรณ์ รับใช้มนุษย์ในฐานะผู้ทำให้ยัญพิธีสำเร็จ ด้วยธิ (dhī) อันสว่างใสจึงผุดผ่อง โสมะไหลเพื่อท่าน โอ้อินทระ

Mantra 5

नृबाहुभ्यां चोदितो धारया सुतोऽनुष्वधं पवते सोम इन्द्र ते । आप्राः क्रतून्त्समजैरध्वरे मतीर्वेर्न द्रुषच्चम्वोरासदद्धरिः ॥

ถูกเร่งเร้าโดยแขนของมนุษย์ ถูกคั้นออกในสายธาร โสมะไหลไปเพื่อท่าน โอ้ อินทรา ตามธรรมแห่งความรื่นรมย์ของตนเอง. ท่านได้ทำให้พลังแห่งเจตจำนง (ครตุ) เต็มเปี่ยมและผูกเทียมไว้ในพิธีบูชา; ดุจนกกลับสู่ที่พักพิง ผู้มีสีเหลืองอมน้ำตาลได้มานั่งเหนือถ้วยทั้งหลาย (จมู).

Mantra 6

अंशुं दुहन्ति स्तनयन्तमक्षितं कविं कवयोऽपसो मनीषिणः । समी गावो मतयो यन्ति संयत ऋतस्य योना सदने पुनर्भुवः ॥

พวกเขารีดเอาลำแสงอันสว่างไสว—ผู้คำรามดุจฟ้าร้องและไม่รู้สิ้น—เหล่าฤษีผู้ชำนาญในกิจและมั่งคั่งด้วยปัญญา. พร้อมกันนั้น รัศมีทั้งหลายและกระแสแห่งความคิดก็ดำเนินไปอย่างประสานกลมกลืน มุ่งสู่ครรภ์แห่งฤตะ (ความจริง-ระเบียบ) สู่ที่ประทับซึ่งการบังเกิดกลับได้รับการฟื้นใหม่.

Mantra 7

नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवोऽपामूर्मौ सिन्धुष्वन्तरुक्षितः । इन्द्रस्य वज्रो वृषभो विभूवसुः सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ॥

ดุจสะดือแห่งแผ่นดิน ดุจหลักค้ำอันมั่นคงของฟ้าอันยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่ท่ามกลางระลอกคลื่นแห่งสายน้ำ ตั้งอยู่ท่ามกลางหมู่แม่น้ำ—โสมะถูกหลั่งริน. เป็นวัชระของอินทระ เป็นโคผู้แห่งพลัง ผู้มั่งคั่งไพศาล; ความปีติอันงดงามไหลชำระในดวงใจ.

Mantra 8

स तू पवस्व परि पार्थिवं रजः स्तोत्रे शिक्षन्नाधून्वते च सुक्रतो । मा नो निर्भाग्वसुनः सादनस्पृशो रयिं पिशङ्गं बहुलं वसीमहि ॥

ดังนั้นท่านจงไหลไป เวียนรอบแดนแห่งปฐพีและธุลีโลก; โอ้ผู้มีปัญญาอันสัมฤทธิ์ จงสั่งสอนบทสรรเสริญของเรา และผู้ที่ตรากตรำเขย่ากรองด้วยเถิด. อย่าตัดเราออกจากส่วนแห่งทรัพย์สมบัติเลย—โอ้ผู้แตะต้องที่นั่งแห่งความอุดม; ขอให้เราครอบครองทรัพย์(รายะ)สีเหลืองแกมแดง อันมากมายและบริบูรณ์ยิ่ง.

Mantra 9

आ तू न इन्दो शतदात्वश्व्यं सहस्रदातु पशुमद्धिरण्यवत् । उप मास्व बृहती रेवतीरिषोऽधि स्तोत्रस्य पवमान नो गहि ॥

โอ้อินทุ จงมาหาเรา นำของกำนัลร้อยประการ—พลังแห่งอาชวะ—มาด้วย; นำของกำนัลพันประการ มั่งคั่งด้วยฝูงสัตว์และด้วยรัศมีทองคำ. จงนำแรงดลใจ(อิษะ)อันใหญ่หลวงและรุ่งเรืองเข้ามาใกล้เรา; โอ้ปวะมานะ จงมาสู่บทสรรเสริญของเรา และประทับนั่งเหนือมันเถิด.