
Sukta 2.32
Gṛtsamada (Bhārgava)
Triṣṭubh
บทสวดนี้เริ่มด้วยการอัญเชิญทฺยาวา–ปฤถิวี (ฟ้าและแผ่นดิน) ให้เป็นผู้พิทักษ์ถ้อยคำของกวี ผู้สอดคล้องกับฤตะ และเป็นบิดามารดาอันกว้างใหญ่ผู้ประทานความไพศาล ความคุ้มครอง และความอุดมสมบูรณ์ จากนั้นจึงขยายเป็นคำวอนขอพลังสตรีอันเป็นมงคล—โดยเฉพาะรากาและเทวีที่เกี่ยวเนื่อง—ให้ประทานความอุดมแห่งการให้กำเนิด ทรัพย์สมบัติ และความผาสุก ปิดท้ายด้วยการเชื้อเชิญเทวีหลายองค์อย่างครอบคลุมให้เกื้อหนุนและประทานสวัสดี
Mantra 1
अस्य मे द्यावापृथिवी ऋतायतो भूतमवित्री वचसः सिषासतः । ययोरायुः प्रतरं ते इदं पुर उपस्तुते वसूयुर्वां महो दधे ॥
เพื่อถ้อยคำนี้ของข้าพเจ้า ขอฟ้ากับแผ่นดิน—ผู้ดำเนินตาม ṛta (ระเบียบอันเที่ยงธรรมแห่งจักรวาล)—จงเป็นผู้คุ้มครอง ปรารถนาจะทำให้วาจานี้มั่นคงเข้มแข็งเถิด. ต่อหน้าทั้งสองนั้น—ผู้ซึ่งอายุชีวิตก้าวหน้าไปก่อน—ข้าพเจ้าวางบทสรรเสริญนี้ไว้ก่อน; ผู้แสวงหาความอุดม ข้าพเจ้าพบความกว้างใหญ่ยิ่งในท่านทั้งสอง.
Mantra 2
मा नो गुह्या रिप आयोरहन्दभन्मा न आभ्यो रीरधो दुच्छुनाभ्यः । मा नो वि यौः सख्या विद्धि तस्य नः सुम्नायता मनसा तत्त्वेमहे ॥
ขออย่าให้ศัตรูที่ซ่อนเร้นทำลายชีวิตอันก้าวหน้าของเรา; ขออย่าให้ความทุกข์ภัยจากใกล้หรือไกลมารบกวนเรา. ขออย่าให้มิตรภาพของเรากับท่านถูกตัดขาด; เมื่อรู้ดังนี้แล้ว เราผู้มุ่งหวังพระกรุณา จึงวอนขอความจริงแห่งการคุ้มครองของท่าน.
Mantra 3
अहेळता मनसा श्रुष्टिमा वह दुहानां धेनुं पिप्युषीमसश्चतम् । पद्याभिराशुं वचसा च वाजिनं त्वां हिनोमि पुरुहूत विश्वहा ॥
ด้วยใจที่ไม่พยาบาท ขอจงนำมาที่นี่ซึ่งความพร้อมแห่งการเชื่อฟัง—ดุจแม่โคที่ให้รีดน้ำนม พองเต็มด้วยธารน้ำนมและไม่พร่อง. ด้วยก้าวที่รวดเร็วและด้วยวาจาที่เร่งเร้า ข้าพเจ้ากระตุ้นท่านอยู่เสมอ โอผู้ถูกอัญเชิญมาก (puru-hūta) ขอจงเป็นพลังแห่งชัยชนะภายในเรา ณ ทุกกาล.
Mantra 4
राकामहं सुहवां सुष्टुती हुवे शृणोतु नः सुभगा बोधतु त्मना । सीव्यत्वपः सूच्याच्छिद्यमानया ददातु वीरं शतदायमुक्थ्यम् ॥
ข้าพเจ้าขออัญเชิญ รากา (Rākā) ด้วยคำวิงวอนอันงามและบทสรรเสริญอันถูกต้อง ขอพระนางผู้เป็นมงคลทรงสดับเรา ขอพระนางทรงตื่นรู้ในสำนึกรู้ของพระองค์เอง ขอพระนางทรงเย็บร้อยสายน้ำทั้งหลายให้ประสานกันด้วยเข็มที่ไม่ขาด และประทานพลังวีรบุรุษแก่เรา—อุดมด้วยของทานร้อยประการ สมควรแก่บทสวดที่เปล่งออกมา
Mantra 5
यास्ते राके सुमतयः सुपेशसो याभिर्ददासि दाशुषे वसूनि । ताभिर्नो अद्य सुमना उपागहि सहस्रपोषं सुभगे रराणा ॥
โอ้ รากา ด้วยความดำริอันดีงาม สว่างไสว และงดงามของพระนาง—ซึ่งด้วยสิ่งนั้นพระนางประทานทรัพย์แก่ผู้ถวาย—ขอพระนางเสด็จมาหาเราวันนี้ด้วยจิตอันเบิกบาน โอ้ผู้เป็นมงคล ทรงรื่นรมย์และนำความอุดมเพิ่มพูนพันเท่ามาด้วยเถิด
Mantra 6
सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानामसि स्वसा । जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥
โอ้ สินีวาลี (Sinīvālī) ผู้ควรแก่คำสรรเสริญอันกว้างไกล ผู้เป็นพี่น้องหญิงของเหล่าเทพ ขอพระนางทรงยินดีรับเครื่องบูชาที่หย่อนลงสู่ไฟ โอ้เทวี ขอทรงสถาปนาพลังแห่งบุตรหลานไว้ในเรา—ให้บังเกิดและตั้งมั่นเพื่อเรา
Mantra 7
या सुबाहुः स्वङ्गुरिः सुषूमा बहुसूवरी । तस्यै विश्पत्न्यै हविः सिनीवाल्यै जुहोतन ॥
นางผู้มีแขนอันงาม มีนิ้วอันอ่อนช้อย ผู้ประทานได้ดี และอุดมด้วยการบังเกิดแห่งแสงมากมาย—จงถวายเครื่องบูชาแด่ “มเหสีแห่งหมู่ชน” คือ สินีวาลี (Sinīvālī) เถิด
Mantra 8
या गुङ्गूर्या सिनीवाली या राका या सरस्वती । इन्द्राणीमह्व ऊतये वरुणानीं स्वस्तये ॥
ไม่ว่านางจะเป็น กุงกู (Guṅgū) หรือ สินีวาลี (Sinīvālī) หรือ รากา (Rākā) หรือ สรัสวตี (Sarasvatī)—ข้าขออัญเชิญ อินทราณี (Indrāṇī) เพื่อการเกื้อกูล และอัญเชิญ วรุณาณี (Varuṇānī) เพื่อสวัสดิภาพอันกว้างไกล
The poet places his hymn before Heaven and Earth, asking them—moving in ṛta—to guard and empower his speech.
From cosmic parents as protectors and givers of breadth, the hymn turns toward specific auspicious feminine powers that grant riches, increase, and favorable mind.
A concentrated appeal to Rākā’s ‘bright, well-formed’ beneficent powers, requesting abundant, thousandfold plenitude.
An inclusive closing invocation names multiple goddesses (Guṅgū, Sinīvālī, Rākā, Sarasvatī) and calls Indrāṇī and Varuṇānī for help and wide well-being (svasti).
ṛtāyato bhūtam avitrī vacasaḥ
sahasrapoṣaṃ subhage
varuṇānīṃ svastaye
They are Heaven and Earth as a divine pair—the cosmic parents who uphold order (ṛta), protect the sacrifice, and support life with stability and spaciousness.
These feminine devatās represent auspicious increase and fulfillment—linked with growth, fertility, prosperity, and the ripening of blessings—so the hymn asks them to bring abundance and well-being.
It is commonly used as a prayer for protection of one’s efforts and speech, for household prosperity and increase, and for general welfare (svasti), especially at auspicious times like early morning or lunar observances.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.