Sukta 38

Mantra 1

कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः । दधिध्वे वृक्तबर्हिषः ॥

บัดนี้ความยินดีของท่านอยู่ที่ใด โอผู้รักคำว่า “kádha” ดุจบิดาอุ้มบุตรไว้ในสองมือ—ฉันใด ท่านทั้งหลายจงรับยกและแบกหามเครื่องบูชาของเรา ฉันนั้น; ที่นั่งแห่งพิธี (บรรหิษ) ได้ตัดแต่งและชำระให้พร้อมแล้ว

Mantra 2

क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः । क्व वो गावो न रण्यन्ति ॥

บัดนี้ท่านทั้งหลายจะไปที่ใด เพื่อประโยชน์อันใด—จากฟ้าหรือจากแผ่นดิน? โคอันสว่างไสวของท่าน ที่รื่นรมย์และก้องกังวานอยู่ที่ใด? ฝูงรัศมีนั้นอยู่ที่ใด ซึ่งท่านใช้ให้ผู้แสวงหาปีติยินดี

Mantra 3

क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता । क्वो विश्वानि सौभगा ॥

พระกรุณาอันใหม่สดของท่านอยู่ที่ใด โอเหล่ามารุต (Marut)—การนำทางอันเที่ยงธรรม และการก้าวไปอันเป็นมงคลของท่านอยู่ที่ใด? ความรุ่งเรืองทั้งปวงของท่านอยู่ที่ใด—ศุภมงคลนานาประการที่ท่านนำมาสู่ดวงจิตผู้ก้าวหน้า

Mantra 4

यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन । स्तोता वो अमृतः स्यात् ॥

หากท่านทั้งหลาย—โอ บุตรแห่งปฤศนี (Pṛśni)—เป็นผู้ต้องตายดุจเราทั้งหลายแล้ว ผู้สรรเสริญของท่านจักเป็นอมฤตเพื่อท่าน; ด้วยการสัมผัสของท่าน เสียงมนุษย์ย่อมข้ามพ้นความตาย เข้าสู่จังหวะอันไม่รู้ดับ.

Mantra 5

मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः । पथा यमस्य गादुप ॥

ขออย่าให้ผู้ขับสรรเสริญของท่านเป็นดุจสัตว์ป่าที่หลงเร่หาเล็มหญ้า—ผู้ไม่ยินดีในเครื่องบูชาที่แท้จริง; ขออย่าให้เขาเข้าใกล้หนทางของยมะ (Yama) หนทางที่ทอดลงสู่ความสลายภายใน.

Mantra 6

मो षु णः परापरा निॠतिर्दुर्हणा वधीत् । पदीष्ट तृष्णया सह ॥

ขอความพินาศที่เคลื่อนไปมา—นิฤฤติ (Nirṛti) ผู้ยากจะพิชิต—อย่าได้ฟาดฟันเราลง; ขออย่าให้เธอเหยียบย่างตามรอยก้าวของเราพร้อมกับความกระหาย—ความขาดแคลนอันร้อนแรงที่ทำให้วิญญาณแห้งผาก.

Mantra 7

सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः । मिहं कृण्वन्त्यवाताम् ॥

แท้จริง เหล่ารุทริยะ (Rudriyāsaḥ) ผู้เรืองแรงและเปี่ยมฤทธิ์ แม้เหนือถิ่นกันดารอันแห้งผากก็ยังบันดาลฝนแห่งเมฆหมอก; เขาทั้งหลายยังให้สายน้ำอันปกคลุมหลั่งลงมา เพื่อก่อความเต็มเปี่ยมใหม่แก่ภาวะชีวิต.

Mantra 8

वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यदेषां वृष्टिरसर्जि ॥

ดุจเสียงวัวร้องต่ำ ๆ สายฟ้ากำหนดจังหวะการฟาดของตน; ดุจมารดากอดลูกโคไว้แนบอก ฤทธิ์ของเขาทั้งหลายก็เกาะเกี่ยวและรวมตัว—ครั้นเมื่อฝนของเขาถูกปลดปล่อย ชีวิตภายในย่อมถูกรับไว้ในอ้อมกอดแห่งการคุ้มครอง.

Mantra 9

दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन । यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति ॥

แม้กลางวัน เขาทั้งหลายก็ยังทำให้เกิดความมืด ด้วยกระแสอันหอบฝนมา; ครั้นเมื่อเขาท่วมและชโลมแผ่นดิน เขาย่อมพลิกผันผิวหน้าที่แน่นคง เพื่อเปิดชั้นลึกให้แก่น้ำทั้งหลาย.

Mantra 10

अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् । अरेजन्त प्र मानुषाः ॥

บัดนี้ ด้วยเสียงคำรามดุจอสนีของมารุต (Maruts) ที่พวยพุ่งออกมา ที่พำนักทั้งปวงบนแผ่นดินย่อมสั่นสะเทือน; กายของมนุษย์ทั้งหลายสั่นไหวออกไป—เพราะอำนาจอันยิ่งใหญ่กว่าได้เข้าสู่เรือนแห่งโลกผู้มีร่างกายแล้ว.

Mantra 11

मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु । यातेमखिद्रयामभिः ॥

โอ มารุต (Maruts) ทั้งหลาย ด้วยมืออันกำแน่นมั่นคงของท่าน จงตามไปตามพลังอันหลากสีซึ่งมีแนวกั้นเป็นกำบัง; จงมาด้วยวิถีอันไม่ขาดตอน—โอพลังทั้งหลายผู้ไม่ร่อยหรอในหนทางแห่งอาตมัน.

Mantra 12

स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् । सुसंस्कृता अभीशवः ॥

ขอให้ขอบล้อของท่านมั่นคง ขอให้รถศึกและม้าของท่านแน่วแน่ไม่โคลง; ขอให้บังเหียนถูกจัดแต่งอย่างประณีต—เพื่อให้พลังทิพย์เคลื่อนไปโดยไม่ส่าย และครอบงำหนทางแห่งการเดินทางภายในเรา.

Mantra 13

अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् । अग्निं मित्रं न दर्शतम् ॥

จงกล่าวด้วยเสียงจากภายในให้ตรงและงามเถิด; เพื่อความเจริญของผู้ขับสรรเสริญ จงเรียกพรหมณัสปติ (Brahmaṇaspati)—อัคนี (Agni) ผู้ประจักษ์ดุจมิตร.

Mantra 14

मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः । गाय गायत्रमुक्थ्यम् ॥

จงวัดและร้อยเรียงโศลกะ (śloká) ไว้ในปาก ดุจปัรชัญญะ (Parjanya) แผ่สายฝน; จงขับกายาตรี (gāyatra)—บทสรรเสริญอันควรแก่การสาธยายศักดิ์สิทธิ์ (ukthya).

Mantra 15

वन्दस्व मारुतं गणं त्वेषं पनस्युमर्किणम् । अस्मे वृद्धा असन्निह ॥

จงนอบน้อมหมู่มารุต (Marut-gaṇa)—ผู้กราดเกรี้ยว เร่าร้อน ใฝ่ความเพิ่มพูน และมั่งคั่งด้วยเปลวแห่งบทสรรเสริญ. ขอให้ท่านทั้งหลายเติบใหญ่เป็นมหันต์ ณ ที่นี้ ภายในเรา.