Sukta 38

Mantra 1

कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः । दधिध्वे वृक्तबर्हिषः ॥

ಹೇ ‘ಕಧ’ಪ್ರಿಯ ಮರುತರೆ, ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಆನಂದವೇನು? ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀವು—ವೃಕ್ತಬರ್ಹಿಷಃ, ಯಜ್ಞಾಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದವರು—ನಮ್ಮ ಹವಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಧರಿಸಿರಿ.

Mantra 2

क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः । क्व वो गावो न रण्यन्ति ॥

ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗುವಿರಿ—ದಿವದಿಂದೋ ಭೂಮಿಯಿಂದೋ? ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿವೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ‘ಗಾವಃ’—ಆನಂದದಿಂದ ಮೊಳಗುವವು, ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವವು—ಅವು ಕಿರಣಗಳ ಹಿಂಡು, ಅದರಿಂದ ನೀವು ಸಾಧಕನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ?

Mantra 3

क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता । क्वो विश्वानि सौभगा ॥

ಹೇ ಮರುತರೆ, ನಿಮ್ಮ ನವೀನ ಕೃಪೆಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಎಲ್ಲಿದೆ ನಿಮ್ಮ ಸುವಿತಾ—ಸರಿಯಾದ ನೇತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಶುಭಗತಿಗಳು? ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿವೆ ನಿಮ್ಮ ಸರ್ವ ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳು—ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೀವು ನೀಡುವ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಕಲ್ಯಾಣರೂಪ ಭಾಗ್ಯಗಳು?

Mantra 4

यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन । स्तोता वो अमृतः स्यात् ॥

ಹೇ ಪೃಶ್ನಿಯ ಪುತ್ರರೇ! ನೀವು ನಮ್ಮಂತೆ ಮર્ત್ಯರಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ತೋತೃನು ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಅಮೃತ (ಅಮರ)ನಾಗುತ್ತಿದ್ದನು; ನಿಮ್ಮ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮಾನವ ವಾಣಿ ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ ಅವಿನಾಶಿ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 5

मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः । पथा यमस्य गादुप ॥

ನಿಮ್ಮ ಸ್ತೋತೃನು ಯವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಮೃಗದಂತೆ ಆಗದಿರಲಿ—ಸತ್ಯ ಅರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಆನಂದವಿಲ್ಲದ ಅಜೋಷ್ಯನಾಗದಿರಲಿ; ಯಮನ ಮಾರ್ಗದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ, ಒಳಗಿನ ವಿಲಯದ ಕೆಳಮುಖ ದಾರಿಗೆ, ಅವನು ಹೋಗದಿರಲಿ.

Mantra 6

मो षु णः परापरा निॠतिर्दुर्हणा वधीत् । पदीष्ट तृष्णया सह ॥

ಮುಂದೆ-ಹಿಂದೆ ಸಂಚರಿಸುವ, ಜಯಿಸಲು ದುಸ್ತರವಾದ ನಿರೃತಿ (ವಿನಾಶ) ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಡವದಿರಲಿ; ತೃಷ್ಣೆ—ದಾಹಕರ ಕೊರತೆ—ಜೊತೆಗೂಡಿ ಅದು ನಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡದಿರಲಿ.

Mantra 7

सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः । मिहं कृण्वन्त्यवाताम् ॥

ಸತ್ಯವೇ: ತೇಜಸ್ವಿ, ಬಲಸಂಪನ್ನ ರುದ್ರಿಯರು ಒಣ ಬಂಜರು ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೂ ಮೇಘವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಆವರಣದಂತೆ ಹರಿಯುವ ಜಲಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यदेषां वृष्टिरसर्जि ॥

ಹಸುವಿನ ಕೂಗುಹಾಗೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ತನ್ನ ಪ್ರಹಾರಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತದೆ; ತಾಯಿ ಕರುವನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಸೇರುತ್ತದೆ—ಅವರ ವೃಷ್ಟಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ.

Mantra 9

दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन । यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति ॥

ಹಗಲಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮಳೆ ಹೊತ್ತು ತರುವ ವೇಗದಿಂದ; ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ನೆನೆಸಿದಾಗ, ನೆಲವನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 10

अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् । अरेजन्त प्र मानुषाः ॥

ಆಮೇಲೆ ಮರುತಗಳ ಸ್ವನ (ಗುರ್ಜನೆ) ಯಿಂದ ಭೌಮವಾದ ಸರ್ವ ಸದ್ಯ—ಪೃಥ್ವಿಯ ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ—ಕಂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಮಾನವರು ಸಹ ನಡುಗುತ್ತಾರೆ, ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಲೋಕದ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ.

Mantra 11

मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु । यातेमखिद्रयामभिः ॥

ಹೇ ಮರುತಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ದೃಢ-ಗ್ರಾಹಿ ಹಸ್ತಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಾ, ರೋಧಸ್ವತೀ (ಅವರೋಧ-ಧಾರಿಣಿ) ಶಕ್ತಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಅನುಸರಿಸಿ; ಅಖಂಡ ಗತಿಪಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ—ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತ, ಅವಿಫಲ ತೇಜಸ್ಸುಗಳು.

Mantra 12

स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् । सुसंस्कृता अभीशवः ॥

ನಿಮ್ಮ ನೇಮಿಗಳು (ಚಕ್ರದ ಫೆಲ್ಲಿಗಳು) ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ನಿಮ್ಮ ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಗಳು ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಅಭೀಶವಗಳು (ಲಗಾಮು/ರಾಶಿ) ಸುಸಂಸ್ಕೃತವಾಗಿರಲಿ—ಹೀಗೆ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸುಗಳು ಅಲುಗಾಡದೆ ಸಾಗಲಿ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಲಿ.

Mantra 13

अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् । अग्निं मित्रं न दर्शतम् ॥

ಅಂತರಂಗದ ಸ್ವರದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ, ಶುಭವಾಗಿ ವಾಣಿ ಉಚ್ಚರಿಸು; ಜರಾ (ಸ್ತೋತ್ರಕಾರನ) ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸು—ಮಿತ್ರನಂತೆ ದರ್ಶನೀಯನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು.

Mantra 14

मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः । गाय गायत्रमुक्थ्यम् ॥

ಬಾಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿತ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ರಚಿಸು, ಪರ್ಜನ್ಯನು ಮಳೆಯನ್ನೆಂತೆ ಹರಡುವಂತೆ; ಗಾಯ, ಗಾಯತ್ರ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಉಕ್ಥ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು—ಯಜ್ಞೀಯ ಪಠಣಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು.

Mantra 15

वन्दस्व मारुतं गणं त्वेषं पनस्युमर्किणम् । अस्मे वृद्धा असन्निह ॥

ಮಾರುತ ಗಣವನ್ನು ವಂದಿಸು—ಉಗ್ರ, ವೃದ್ಧಿಗೆ ಆಸಕ್ತ, ಋಕ್-ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ; ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.