Sukta 38

Mantra 1

कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः । दधिध्वे वृक्तबर्हिषः ॥

हे ‘कद्ध’चे प्रियजनहो, आता तुमचा आनंद काय आहे? जसा पिता आपल्या पुत्राला दोन्ही हातांत धरतो, तसाच—ज्यांचे बर्हिस् (यज्ञासन) कापून-छाटून सज्ज केले आहे—तुम्ही आमची हवि/अर्पण उचलून धारण करा.

Mantra 2

क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः । क्व वो गावो न रण्यन्ति ॥

आता तुम्ही कुठे, कोणत्या हेतूने जाणार—द्युलोकातून की पृथ्वीवरून? कुठे आहेत तुमच्या ‘गावः’—आनंदाने निनादणाऱ्या तेजस्वी किरण-गायी? साधकाला हर्ष देणारा तो रश्मींचा कळप कुठे आहे?

Mantra 3

क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता । क्वो विश्वानि सौभगा ॥

हे मरुतांनो, तुमच्या नव्या कृपा कुठे आहेत—कुठे तुमची ‘सुविता’, शुभप्रेरित सद्गती? आणि कुठे आहेत तुमची सर्व ‘सौभाग्ये’—अग्रसर आत्म्यास तुम्ही देत असलेल्या कल्याणाच्या सर्व रूपे?

Mantra 4

यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन । स्तोता वो अमृतः स्यात् ॥

हे पृश्नी-मातांच्या पुत्रांनो! तुम्हीही आमच्यासारखे मर्त्य असता, तर तुमचा स्तोता तुमच्यासाठी अमृत झाला असता.

Mantra 5

मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः । पथा यमस्य गादुप ॥

तुमचा जरिता (गायक) यव/चराईच्या शोधात भटकणाऱ्या मृगासारखा होऊ नये—जो यज्ञ-हविष्यात आनंद न मानणारा; तो यमाच्या पथाजवळ, त्या अधोगामी मार्गाजवळ जाऊ नये.

Mantra 6

मो षु णः परापरा निॠतिर्दुर्हणा वधीत् । पदीष्ट तृष्णया सह ॥

जिंकणे कठीण अशी निऋति, जी इकडे-तिकडे फिरते, तिने आम्हांला मारू नये; तृष्णेसह मिळून तिने आमच्या पावलांवर पाऊल ठेवू नये.

Mantra 7

सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः । मिहं कृण्वन्त्यवाताम् ॥

खरेच, तेजस्वी व बलवान रुद्रिय—धन्वन् (कोरड्या ओसाड प्रदेशा)वरही—मेघवृष्टी निर्माण करतात; ते आच्छादनासारख्या जलधारा खाली उतरवितात.

Mantra 8

वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यदेषां वृष्टिरसर्जि ॥

गाईच्या हंबरड्यासारखे, वीज आपले आघात मोजते; जशी माता वासराला घट्ट कवेत घेते, तशी त्यांची शक्ती चिकटून एकवटते—जेव्हा त्यांची वृष्टी मुक्त होते.

Mantra 9

दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन । यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति ॥

दिवसा देखील ते अंधार करतात, पर्जन्ययुक्त उदवाह (वर्षावाहक झोत) यांनी; जेव्हा ते पृथ्वीला पूर आणून भिजवितात, तेव्हा स्थिर पृष्ठभाग उलथून पडतात.

Mantra 10

अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् । अरेजन्त प्र मानुषाः ॥

तेव्हा मरुतांच्या स्वनाने (गर्जनेने) सर्व पार्थिव सद्म—पृथ्वीचे निवासस्थान—कंपित होते; मनुष्यही थरथर कापतात.

Mantra 11

मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु । यातेमखिद्रयामभिः ॥

हे मरुतांनो, दृढ-ग्रहण करणाऱ्या हातांनी तुम्ही चित्रवर्ण, रोधस्वती (अवरोध-धारिणी) शक्तींच्या मागे चला; अखंड गती असलेल्या, यात्रेत न थकणाऱ्या बलांसह या.

Mantra 12

स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् । सुसंस्कृता अभीशवः ॥

तुमच्या नेम्या (चाकांचे कडे) स्थिर राहोत; त्यांच्या रथा व अश्व अचल राहोत; आणि अबीशव (लगाम) सु-संस्कृत राहोत—जेणेकरून मरुत-शक्ती डगमग न होता चालतील.

Mantra 13

अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् । अग्निं मित्रं न दर्शतम् ॥

अंतःस्थ वाणीने सरळ व मंगल वचन बोला; जरा—वृद्धीसाठी—ब्रह्मणस्पतीचे आवाहन करा—मित्रासारखा दर्शनीय अग्नी—जेणेकरून प्रेरित वाणीची शक्ती अंतःकरणातील ऋत-क्रम दृढ करील.

Mantra 14

मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः । गाय गायत्रमुक्थ्यम् ॥

मुखात प्रेरित स्तोत्र मोजून-घडवून रचा, जसा पर्जन्य पाऊस पसरवितो; उक्थ्य—यज्ञीय पठणास योग्य—गायत्र गा, जेणेकरून छंद उतरत्या सत्य-शक्तीसाठी पात्र बनेल.

Mantra 15

वन्दस्व मारुतं गणं त्वेषं पनस्युमर्किणम् । अस्मे वृद्धा असन्निह ॥

मरुत-गणाची वंदना करा—वेगवान, वृद्धीस उत्सुक, प्रेरित स्तुतीच्या ज्वालेने समृद्ध। ते आमच्यात, इथेच, बलवान होऊन वाढोत—आमच्या होण्याकरिता.