Sukta 131

Mantra 1

इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः । इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः । इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा ॥

แท้จริงเพื่ออินทระ ท้องฟ้า—ผู้เป็นใหญ่—ได้โน้มลง; เพื่ออินทระ แผ่นดินอันยิ่งใหญ่ได้แผ่กว้างด้วยความกว้างทั้งหลาย และด้วยความกว้างนั้นได้ชนะเดชอันรุ่งเรือง. เหล่าเทพทั้งปวงพร้อมเพรียงกันตั้งอินทระไว้เบื้องหน้า. เพื่ออินทระ ขอให้การคั้นบูชาทั้งปวงของมนุษย์ (savana) เป็นทาน—เป็นเครื่องบูชาของมนุษย์ เป็นของถวายของมนุษย์.

Mantra 2

विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् । तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि । इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयवः स्तोमेभिरिन्द्रमायवः ॥

ในพิธีบีบคั้นทั้งปวง (สวะนะ) เขาทั้งหลายเร่งเร้าเธอ—อินทระองค์เดียวกันนั้น—แต่ผู้มีกำลังใจแน่วแน่ย่อมแสวงหาเธอคนละทาง เพื่อสวรรค์ของตน ต่างคนต่างแสวง. เราตั้งเธอเป็นเรือ เป็นแพข้ามฟาก ไว้บนแอกแห่งแรงพุ่งทะยาน. ผู้แสวงหาจุดอินทระด้วยยัญพิธี; ด้วยบทสรรเสริญเขาปลุกอินทระให้ตื่น.

Mantra 3

वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम् ॥

เขาทั้งสองผู้แสวงหาได้เหยียดตนเข้าหาเธอ ปรารถนาความอุปถัมภ์ เพื่อชนะคอกและปลดปล่อยฝูงโคอันรุ่งเรือง; เขาทั้งหลายทำได้ โอ้อินทระ ทำได้ที่จะปลดปล่อย. เมื่อชนสองฝ่ายผู้แสวงหาโค ผู้แสวงหาแสง (สวรฺ) มาประชุมกันในความประสานของเธอ เมื่อนั้นเธอทำให้พลังดุจพฤษภปรากฏ—ผู้ร่วมเคียง; โอ้อินทระ ทำให้วัชระ (วชฺร) ปรากฏ—ผู้ร่วมเคียงนั้น.

Mantra 4

विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः ॥

บรรพชนรู้ถึงวีรฤทธิ์นี้ของเธอ: เมื่อเธอ โอ้อินทระ ได้บุกทะลวงป้อมปราการอันมั่นคงแห่งฤดูสารท (ศารทียะ) ชนะแล้วทะลวง ชนะแล้วทะลวง. โอ้อินทระ เจ้าแห่งกำลัง จงลงทัณฑ์ปุถุชนผู้ไม่ประกอบยัญ. ในความปีติของเธอ เธอมิได้ทำให้แผ่นดินอันยิ่งใหญ่นี้พร่องลง; เธอได้ปลดปล่อยน้ำเหล่านี้ น้ำเหล่านี้.

Mantra 5

आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत ॥

แล้วเหล่าผู้สรรเสริญก็ประกาศฤทธานุภาพวีรบุรุษของท่านท่ามกลางความปีติแห่งบทสวด โอ้ผู้เป็นกระทิง—เมื่อท่านได้เกื้อหนุนเหล่าอุศิช (uśij) ผู้เร่าร้อน เมื่อท่านได้เกื้อหนุนเขาในฐานะสหาย ท่านได้ทำหนทางแห่งการกระทำให้แก่เขาในท่ามกลางศึก เพื่อให้ก้าวหน้าไปได้; ผู้แสวงหาเกียรติยศย่อมชนะ ชนะแล้วชนะอีก ได้แม่น้ำทีละสายต่อเนื่องกันไป

Mantra 6

उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः । यदिन्द्र हन्तवे मृधो वृषा वज्रिञ्चिकेतसि । आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः ॥

และขอให้อุษา (Uṣas) คือรุ่งอรุณนี้ก็พึงยินดีในพวกเราด้วยเถิด; เพราะจงตื่นขึ้นสู่บทสวด พร้อมด้วยเครื่องบูชา พร้อมด้วยคำเรียกและเครื่องบูชาที่ชนะโลกอันสว่างไสว. เมื่อท่าน—โอ้อินทระ ผู้เป็นกระทิงผู้ถือวัชระ—ทรงหยั่งรู้ว่าจะฟาดฟันแรงต้านและการรุกราน (mṛdha) อย่างไร; ขอจงสดับความคิดนี้ของเวธัส (vedhas) ผู้รจนาพิธี—แรงบันดาลใจอันใหม่ยิ่งนี้—ขอจงสดับอันใหม่ยิ่งนี้

Mantra 7

त्वं तमिन्द्र वावृधानो अस्मयुरमित्रयन्तं तुविजात मर्त्यं वज्रेण शूर मर्त्यम् । जहि यो नो अघायति शृणुष्व सुश्रवस्तमः । रिष्टं न यामन्नप भूतु दुर्मतिर्विश्वाप भूतु दुर्मतिः ॥

ท่านเอง โอ้อินทระ ผู้ทวีแรงกำลัง ผู้ทรงกำเนิดอันยิ่งใหญ่ จงฟาดด้วยวัชระเถิด โอ้วีรบุรุษ ต่อมรรตยะผู้เป็นศัตรูและมุ่งร้ายต่อพวกเรา—ต่อมรรตยะผู้นั้น จงสังหารผู้ที่คิดร้ายต่อเรา; ขอจงสดับเรา โอ้ผู้มีเกียรติยศเลื่องลือยิ่งนัก ขออย่าให้เคราะห์ร้ายอันบาดเจ็บมาสู่หนทางของเรา; ขอให้เจตนาร้ายทั้งปวงถูกขับไล่ไปสิ้น—ถูกขับไล่ไปสิ้น