Sukta 128

Mantra 1

खिलानि । यः स॒भेयो॑ विद॒थ्यः सु॒त्वा य॒ज्वाथ॒ पूरु॑षः । सूर्यं॒ चामू॑ रि॒शादस॒स्तद् दे॒वाः प्राग॑कल्पयन्

(คีละ Khila บทเสริม) ผู้ใดเหมาะแก่สภา เหมาะแก่ชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ (vidatha)—ผู้คั้นโสมะ (Soma) ผู้ประกอบยัญ (yajvan)—ผู้นั้นย่อมตั้งมั่น. ทั้งดวงอาทิตย์ และเหล่าผู้กลืนกินภัยร้าย (riśādasa) ที่อยู่โน้น—สิ่งนั้นเหล่าเทพได้จัดวางไว้ล่วงหน้าแล้ว.

Mantra 2

यो जा॒म्या अप्र॑थय॒स्तद् यत् सखा॑यं॒ दुधू॑र्षति । ज्येष्ठो॒ यद॑प्रचेता॒स्तदा॑हु॒रध॑रा॒गिति॑

ผู้ใดในหมู่ญาติของตนไม่เกื้อหนุนความผาสุกของพวกเขา—เพราะหมายจะทำร้ายสหาย—เมื่อผู้อาวุโสไร้ปัญญาไตร่ตรอง คนทั้งหลายกล่าวว่า “ผู้นั้นเป็นพวกต่ำ.”

Mantra 3

यद् भ॒द्रस्य॒ पुरु॑षस्य पु॒त्रो भ॑वति दाधृ॒षिः । तद् वि॒प्रो अब्र॑वीदु॒ तद् ग॑न्ध॒र्वः काम्यं॒ वचः॑

เมื่อบุตรผู้กล้าหาญไม่ครั่นคร้ามบังเกิดแก่บุรุษผู้รุ่งเรือง—พราหมณ์ผู้มีญาณได้ประกาศไว้โดยแท้; นี่คือวาจาอันพึงปรารถนาของคันธรรพะ (Gandharva).

Mantra 4

यश्च॑ प॒णि रघु॑जि॒ष्ठ्यो यश्च॑ दे॒वां अदा॑शुरिः । धीरा॑णां॒ शश्व॑ताम॒हं तद॑पा॒गिति॑ शुश्रुम

ทั้งผู้เป็นปณิ (Paṇi) ผู้ฉวยฉกไวที่สุด และผู้ไม่ถวายเครื่องบูชาแด่เทพทั้งหลาย—ข้าพเจ้าได้ยินจากเหล่าปราชญ์ ผู้ดำรงมั่นตลอดกาลว่า “ผู้นั้นเป็นผู้ถูกทอดทิ้ง.”

Mantra 5

ये च॑ दे॒वा अय॑ज॒न्ताथो॒ ये च॑ पराद॒दिः । सूर्यो॒ दिव॑मिव ग॒त्वाय॑ म॒घवा॑ नो॒ वि र॑प्शते

เหล่าเทพผู้มิได้บูชายัญ และเหล่าผู้ทอดทิ้งพิธีบูชา—ดุจดวงอาทิตย์ประหนึ่งได้ไปสู่สวรรค์แล้ว—ท่านผู้เอื้อเฟื้อ (Maghavā) กลับฉีกเราให้แยกจากกัน

Mantra 6

योना॒क्ताक्षो॑ अनभ्य॒क्तो अम॑णि॒वो अहि॑र॒ण्यवः॑ । अब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

ผู้ซึ่งดวงตาไม่เจิมน้ำมัน ตนเองก็ไม่เจิมน้ำมัน ไร้เครื่องราง (maṇi) ไร้ทองคำ มิใช่พราหมณ์แม้เป็นบุตรแห่งพรหมัน—ทว่าเป็นผู้สวดสรรเสริญ ผู้ถูกกำหนดวัดส่วนอย่างถูกต้องในพิธีกรรมทั้งหลาย

Mantra 7

य आ॒क्ताक्षः॑ सुभ्य॒क्तः सुम॑णिः॒ सुहि॑र॒ण्यवः॑ । सुब्र॑ह्मा॒ ब्रह्म॑णः पु॒त्रस्तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

ผู้ซึ่งดวงตาถูกเจิมอย่างถูกต้อง ทาอย่างดี มีเครื่องรางมณิ (maṇi) อันประเสริฐ และมีทองคำอันดีพร้อม; เป็นพราหมณ์อันดี เป็นบุตรแห่งพรหมัน—โทตะ (Tota) ในบรรดาบทบัญญัติพิธีกรรม (kalpa) ทั้งหลาย ย่อมถูกกำหนดวัดอย่างถูกต้อง และตั้งไว้มั่นคง

Mantra 8

अप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वां अप्रति॑दिश्ययः । अय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

ไม่ฟุ่มเฟือย และเข้าสู่เรือน; มั่งคั่ง ไม่ควรถูกติเตียน. ธิดาผู้คุ้มครองมิให้ล่วงละเมิด ผู้เป็นมงคล—โทตา (Tota) ในบรรดาคัลปะ (Kalpa, คัมภีร์พิธีกรรม) ได้ถูกกำหนดวัดและตั้งไว้โดยชอบธรรม.

Mantra 9

सुप्र॑पा॒णा च॑ वेश॒न्ता रे॒वान्त्सुप्रति॑दिश्ययः । सुय॑भ्या क॒न्या कल्या॒णी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

เอื้อเฟื้อเครื่องดื่มและอาหาร และเข้าสู่เรือน; รุ่งเรือง เป็นที่ยอมรับโดยดี. ธิดาผู้คุ้มครองอย่างดี ผู้เป็นมงคล—โทตา (Tota) ในบรรดาคัลปะ (Kalpa, คัมภีร์พิธีกรรม) ได้ถูกกำหนดวัดและตั้งไว้โดยชอบธรรม.

Mantra 10

परि॑वृ॒क्ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । अना॑शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

ผู้ถูกคัดเลือกและสถาปนาเป็นพระมเหสี; พร้อมด้วยความสวัสดี และผู้ย่างไปสู่ศึก. ผู้ไม่เสื่อมสูญ—ฉายามี (Chāyāmī); โทตา (Tota) ในบรรดาคัลปะ (Kalpa, คัมภีร์พิธีกรรม) ได้ถูกกำหนดวัดและตั้งไว้โดยชอบธรรม.

Mantra 11

वा॒वा॒ता च॒ महि॑षी स्व॒स्त्या च यु॒धिंग॒मः । श्वा॒शुर॑श्चाया॒मी तो॒ता कल्पे॑षु सं॒मिता॑

วาวาตา (Vāvātā) และพระมเหสี (Mahīṣī); พร้อมด้วยความสวัสดี (svastí) และผู้มุ่งสู่สนามรบ (yudhiṃgama); พร้อมด้วยการคุ้มกันดุจสุนัข (หรือชื่อว่า Śvāśura)—ชายามี (Chāyāmī); โตตะ (Tota) ในข้อกำหนดพิธี (kalpa) ทั้งหลาย ถูกกำหนดวัดและตั้งไว้โดยชอบแล้ว.

Mantra 12

यदि॑न्द्रा॒दो दा॑शरा॒ज्ञे मानु॑षं॒ वि गा॑हथाः । विरू॑पः॒ सर्व॑स्मा आसीत् सह य॒क्षाय॒ कल्प॑ते

หากในวันแห่งศึกสิบกษัตริย์นั้น โอ้อินทระ ท่านได้พุ่งลงสู่การรบของมนุษย์—ผู้นั้นก็ปรากฏเป็นรูปวิปริตให้คนทั้งปวงเห็น; พร้อมกับท่าน มนตร์นี้ถูกจัดเตรียมไว้เพื่อยักษะ (Yakṣa).

Mantra 13

त्वं वृ॑षा॒क्षुं म॑घव॒न्नम्रं॑ म॒र्याकरो॒ रविः॑ । त्वं रौ॑हि॒णं व्यास्यो॒ वि वृ॒त्रस्याभि॑न॒च्छिरः॑

ท่านผู้ทรงพลังดุจพฤษภ โอ้มฆวาน ท่านทำให้วฤษากษุ (Vṛṣākṣu) ก้มลงให้พึ่งพา; แม้สุริยะ (Ravi) ก็ประกาศการกระทำนั้น. ท่านอ้ากรามกว้าง ฟาดเศียรของวฤตระ (Vṛtra) ให้ขาด ผ่าออกเป็นสอง.

Mantra 14

यः पर्व॑ता॒न् व्य॑दधा॒द् यो अ॒पो व्य॑गाहथाः । इन्द्रो॒ यो वृ॑त्र॒हान्म॒हं तस्मा॑दिन्द्र॒ नमो॑ऽस्तु ते

ผู้ใดแยกภูเขาออก ผู้ใดดำดิ่งลงสู่น้ำทั้งหลาย—อินทระ ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้สังหารวฤตระ (Vṛtrahan); เพราะเหตุนั้น โอ้อินทระ ขอความนอบน้อมจงมีแด่ท่าน.

Mantra 15

पृ॒ष्ठं धाव॑न्तं ह॒र्योरौच्चैः॑ श्रव॒सम॑ब्रुवन्। स्व॒स्त्यश्व॒ जैत्रा॒येन्द्र॒मा व॑ह सु॒स्र॑म्

ในบรรดาม้าสีน้ำตาลแดงสองตัว เมื่อสันหลังพุ่งไปข้างหน้า เขาทั้งหลายร้องก้องเพื่อเกียรติยศว่า “ขอความเป็นมงคลจงมีแก่เจ้า โอม้า; เพื่อชัยชนะ จงพาอินทระ (Indra) มายังที่นี้—จงวิ่งให้ดีและราบรื่นเถิด”

Mantra 16

ये त्वा॑ श्वे॒ता अजै॑श्रव॒सो हार्यो॑ युञ्जन्ति॒ दक्षि॑णम्। पूर्वा॒ नम॑स्य दे॒वानां॒ बिभ्र॑दिन्द्र महीयते

ชนเหล่านั้น—อชัยศรวัส (Ajaiśravas) ผู้ขาวผ่อง—ผูกเทียมม้าสีน้ำตาลแดงไว้ทางขวาเพื่อท่าน; แบกไว้ซึ่งนมัสการอันดึกดำบรรพ์ของเหล่าเทพ อินทระ (Indra) เอ๋ย เขาจึงได้รับการยกย่องให้ยิ่งใหญ่