Sukta 6

Mantra 1

मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः । अव्यो वारेष्वस्मयुः ॥

ఓ సోమా, ఆనందదాయకమైన ధారగా ప్రవహించు; బలమనే వృషభుడై పవిత్రమవు; దేవులను కోరువాడై నిన్ను నీవే శుద్ధి చేసుకో. ఉన్ని వడపోతల్లో, మన వైపు ఆకాంక్షతో, మన గ్రహణార్థం రూపం ధరించు.

Mantra 2

अभि त्यं मद्यं मदमिन्दविन्द्र इति क्षर । अभि वाजिनो अर्वतः ॥

ఓ ఇందు (సోమబిందువా), ఆ మద్య-ఆనంద మదోత్కర్షం వైపు—‘ఇంద్రునికై’—నీవు ప్రవహించు. అలాగే బల-సమృద్ధి గల వాజిన అశ్వాల వైపుకూడా, మన విజయానికి శీఘ్ర వాహకుల వైపుకూడా, నీవు ధారగా పారిపో.

Mantra 3

अभि त्यं पूर्व्यं मदं सुवानो अर्ष पवित्र आ । अभि वाजमुत श्रवः ॥

ఓ సోమా! పిండబడుతూ, ఆ ప్రాచీన మదం (ఆనంద-రసం) వైపు ప్రవహించు; శుద్ధిచేసే పవిత్రం (పవిత్రం) లోనికి పరుగెత్తి ప్రవేశించు. బలసంపద (వాజ) వైపునకూ, సత్యాన్ని విస్తారంగా వినిపించే యశస్సైన శ్రవస్ (श्रवस्) వైపునకూ ప్రవహించు.

Mantra 4

अनु द्रप्सास इन्दव आपो न प्रवतासरन् । पुनाना इन्द्रमाशत ॥

ఒకదానిని ఒకటి అనుసరిస్తూ, సోమ బిందువులు వాలుదారిలో దిగే నీటిలా ప్రవహిస్తాయి. స్వయంశుద్ధి గమనంలో అవి ఇంద్రుని చేరుతాయి; విజయశక్తి మనలో మేల్కొనుటకై.

Mantra 5

यमत्यमिव वाजिनं मृजन्ति योषणो दश । वने क्रीळन्तमत्यविम् ॥

పది కన్యలు అతనిని బలమయ వేగవంతమైన అశ్వంలా మర్దించి శుభ్రపరుస్తారు; వనంలో క్రీడించే, హద్దులను దాటే ధావకుడైన అత్యవిన్ (अत्यविन्) అతనిని. ఇలా యజ్ఞశక్తులు సోముని మెరిపిస్తాయి; అతని దీప్తిమయ వేగం ప్రకటమయ్యే వరకు.

Mantra 6

तं गोभिर्वृषणं रसं मदाय देववीतये । सुतं भराय सं सृज ॥

ఆ వృషభసదృశ రసాన్ని—గోభిః (కిరణాలు/గోవులు)తో కలిసి—మదం (ఆనందోన్మాదం) కోసం, దేవుల సంతోషకర స్వీకారార్థం (దేవవీతయే) కోసం సమకూర్చు. అర్పణాన్ని ముందుకు మోయుటకు దానిని ఒకే ధారగా ఏకీకరించు.

Mantra 7

देवो देवाय धारयेन्द्राय पवते सुतः । पयो यदस्य पीपयत् ॥

దేవ సోముడు—సుతః (నిష్పీడితుడు)—దేవ ఇంద్రునికై ధారగా పవతే (ప్రవహించి/శుద్ధమై) పోతాడు; అతని పయః (పాలసదృశ పోషణ) ఉప్పొంగి ఇంద్రుని తృప్తిపరచి బలపరచినప్పుడు.

Mantra 8

आत्मा यज्ञस्य रंह्या सुष्वाणः पवते सुतः । प्रत्नं नि पाति काव्यम् ॥

యజ్ఞానికి ఆత్మగా—వేగవంతుడై—సుస్వాణః (బాగా నిష్పీడితుడైన) సోముడు పవతే (శుద్ధమై ప్రవహిస్తాడు). అతడు అంతరంలో ప్రాచీన కావ్యం (కావ్యమ్)—ఋషుల ప్రేరిత శాశ్వత వాక్కు—ను కాపాడి స్థాపిస్తాడు.

Mantra 9

एवा पुनान इन्द्रयुर्मदं मदिष्ठ वीतये । गुहा चिद्दधिषे गिरः ॥

ఇలా స్వయంగా శుద్ధి చెందుతూ, ఇంద్ర-యు (ఇంద్రుని కోరువాడు) నీవు దేవానుభవార్థం అత్యంత తీవ్రమైన మదం (ఆనందోన్మాదం) ధరించుచున్నావు. గుహలోనికూడా నీవు ప్రేరిత వాణులను (గిరః) స్థాపించుచున్నావు.